21
Nov
09

Jazz Fotografie: Jazz Life, a journey for jazz across America in 1960.

Ergens in 1960 kreeg de Amerikaanse fotograaf William Claxton een telefoontje uit Duitsland van de musicoloog Joachim E.Berendt. Berendt wilde een tocht van drie maanden door Amerika maken en in woord en beeld verslag doen van de Amerikaanse jazz scene. Fotograaf Claxton, net getrouwd, hoefde niet lang na denken. Er moest uiteraard het een en ander geregeld worden, maar het duurde niet lang of het duo trok in een gehuurde Chevrolet Impala the JOE ES OF E door. Het boek verscheen in 1961.

Ergens in September 2009 liep ik met mijn vrouw op de boekenafdeling in de Amsterdamse Bijenkorf, toen mijn oog op een boek viel. Eigenlijk geen boek, maar een boek dat we een “pil” noemen. Dik vijfhonderd bladzijden, een afmeting van 41 x 29 cm, 4,5 kg. een witte kaft met rood en zwarte letters (typische jazz kleurencombinatie), 4,5 zwaar en het opschrift “JAZZ LIFE”. Geen wonder dat mijn oog er op viel. Ik heb zeker een half uur gebiologeerd in het boek zitten bladeren en mijn vrouw werd dus ongeduldig (meestal is dat andersom natuurlijk, als ik weer eens sta te modderen bij de parfumerie afdeling en er een nieuwe lippenstift moet worden uitgeprobeerd). En inderdaad, het boek dat ik gevonden had was van Claxton en Berendt, bewerkt en opnieuw uitgegeven door de Duitse uitgeverij Taschen. Ik heb het inmiddels voor mijn verjaardag gekregen.

William Claxton (1927 -2008) was een uitmuntend fotograaf die werkte voor gereputeerde bladen zoals Life, Vogue en Paris Match en een vroege liefde voor jazz ontwikkelde. Hij nam beroemde foto’s van o.a. Chet Baker toen deze nog volslagen onbekend was. Hij bouwde gedurende zijn carriere een indrukwekkende staat van dienst op met boeken en tentoonstellingen. Joachim Berendt werd in Duitsland de “jazz paus” genoemd en werd een authoriteit op het gebied van jazz als musicoloog, producer van 250 jazzplaten en jazzhistoricus.

Vooropgesteld, dit is geen fotoboek alleen. Het boek is gelardeerd met boeiende beschrijvingen van Berendt over tochten die voerden langs New Orleans, Berklee School, Kansas City, New York, Chicago, Las Vegas, Hollywood. En wat het boek direct duidelijk maakt: jazz muziek is zwarte muziek, met zijn roots en ontwikkeling ingezet door Black Americans. Ook al komen natuurlijk o.a. Stan Getz, Gerry Mulligan, Shelly Manne, Barney Kessel, Dave Brubeck, Chet Baker langs in het boek. Maar mij bekruipt altijd het gevoel dat dit een afgeleide is van de “zwarte” jazz. Vooral ook omdat het boek duidelijk maakt dat in 1961 racisme in Amerika nog heel gewoon was. Dit gegeven en een historie die teruggaat naar de slavernij en van daaruit de ontwikkelingen van blues en dixieland (traditional jazz) en dus de bakermat vormen, geven “zwarte” jazz in mijn beleving een zware emotionele en historische lading. West-Coast Jazz heeft daarmee vergeleken toch wel een hoog “swimming pool” gehalte. Het swingt maar het lijdt geen pijn. Maar dat is persoonlijk.

Naast de prachtige overwegend zwart-wit foto’s is het boek gelardeerd met verhalen. In de inleiding al een vermakelijk voorval met een stomdronken trombonist Jack Teagarden. Onwezenlijk is als de twee binnenkomen in het Sands Hotel in Las Vegas waar het orkest van Duke Ellington in de lounge is weggestopt en de hele avond voor niemand zit te pieren, want iedereen is druk met gokken uiteraard. En dan het bezoek aan Berklee waar blijk dat professor Harry Smith (kan het gewoner ?) ongeveer duizend (!) transcripten heeft liggen van solo’s van Lester Young, Charlie Parker, Stan Getz, Jay Jay Johnson, Oscar Pettiford en de pianisten Garner, Powell, Garland, Peterson, Silver, Tatum en Mary Lou Williams. De vraag dient zich aan wat je hiermee kunt, leren improviseren ? Onwaarschijnlijk maar dat is nu net waarom Berklee nodig is.

Onwaarschijnlijk is ook het verhaal dat beide heren zich zonder begeleiding wagen in de Louisiana State Penitentiary “Angola” die vol zit met zware criminelen die echter ook zeer muzikaal en blues en jazzminded blijken te zijn. Hier is de “Electric Chair Blues” gecomponeerd met de volgende tekst:

“It’s funny,baby, how they always put you in the electric chair at one in the morning. The current’s a lot stronger then. People don’t need anymore light”. Hoe cynisch. En dan bezoeken aan St Louis, geboorteplaats van Miles Davis met een grote Duitse kolonie die natuurlijk gek was op trompetten. Of Kansas City waar in 1930 de swing ontstond en tien jaar later de bebop van Charlie Parker die daar ook begraven is. Claxton en Berendt brengen een bezoek aan de moeder van Charlie maar die kan het interview niet aan. In 1960 was het per slot van rekening pas vijf jaar daarvoor dat haar Charlie was overleden. Een mooi stuk met dito foto’s is van Benny Carter die repeteert met het orkest van Count Basie en waarvan de schrijver zegt dat toen de vijfmans saxofoonsectie is uitgevonden. Verder een prachtfoto van Duke Ellington’s onsterfelijke saxofoonsectie met Paul Gonzales, Jimmy Hamilton, Johnny Hodges, Russell Procope en Harry Carney. En een foto van natuurlijk Ronald Kirk, die drie saxen tegelijk bespeelt en het verhaal erbij hoe dat zo gekomen is.

Wat mij altijd weer opvalt is de kleding van de heren. Strak in het pak, wit “button down shirt” met kekke stropdas en loafers aan de voeten. Er staat een pracht foto in het boek van Nat King Cole met super puntschoenen, messcherpe plooi in de broek en een soort marinejasje met zilveren knopen met daaronder een gestreepte button down. Als deze foto vandaag in een Hugo Boss advertentie had gestaan had niemand daar van opgekeken wed ik. Tot slot een foto van een piepjonge “Tom” Jobim met gitaar, die op dat moment zijn grootste composities nog moest gaan schrijven.

Samenvattend een adembenemend boek. Niet altijd even makkelijk te lezen, maar wel drietalig met de tekst in het Engels, Frans en Duits. Ook geen boek voor de gemiddelde jazzliefhebber schat ik. Meer een boek voor de diehard die op de lange winteravonden dit boek leest en herleest en steeds meer ontdekt.

Jazz Life, (25th Anniversary Special Edition, Hardcover). William Claxton & Joachim E. Berendt.  ISBN 3836508680.Uitgeverij Taschen.

William Claxton

Joachim E.Berendt

www.taschen.com


0 Responses to “Jazz Fotografie: Jazz Life, a journey for jazz across America in 1960.”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 307 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: