30
Apr
10

Jazz en Marketing: Jazz Marketing ?

In de laatste editie van Muziekwereld (Nummer 2 -2010) ter gelegenheid van de dag van de Nederlandsse Jazz, stond een artikel “Muziek en het Bedrijfsleven, op zoek naar Win-Win”. Het is een artikel geschreven door Jan Willem Klein Willink, directeur van Music2Business.

Het was bijna aandoenlijk om te lezen dat de auteur jazzmusici aanspoorde om toch vooral een marketingplan op te stellen aan de hand van de beroemde 4P’s (Product, Prijs,Plaats en Promotie). Nog afgezien van het feit dat dit concept zo goed als achterhaald is, is het een dappere poging van de auteur om jazzmusici enige bewustwording aan te praten van zoiets commercieels als “marketing”.

Ik vermoed overigens dat er weinig concreet onderzoek gedaan is naar jazz en marketing en alles wat daarmee samenhangt, maar op basis van wat andere artikelen uit de Muziekwereld, publicaties en eigen observaties is er wel een soort stand van zaken aan te geven.

Belangrijk feitenmateriaal wordt aangedragen in dezelfde uitgave van Muziekwereld onder de titel “De sociaaleconomische positie van jazzmusici in Nederland” aan de hand van een onderzoek uitgevoerd door Chiria da Luz Fortes voor de Erasmus Universiteit in Rotterdam (1). Door middel van een enquete met een onderzoekspopulatie van 800 kwamen toch wel wat cijfers qua inkomenspositie van Nederlandse jazzmusici aan het licht.

De gemiddelde jazzmuzikant in Nederland verdiende in 2009 netto per maand E 1565. Nou zeggen gemiddeldes zo goed als niets dus geeft de auteur wat aanvullende cijfers over de spreiding rond dat gemiddelde en dan komt de waarheid aan het licht. Het bleek dat driekwart van de respondenten minder verdiende dan E 2000 per maand en dat daarvan weer vijftig procent minder verdiende dan E 1300 per maand.

Een andere invalshoek op deze inkomens geeft het volgende beeld. Van het totale inkomen van de musici werd 42,0% verdiend met optredens (arts income genoemd), 18% met het geven van lessen ((arts-related income), 17% met verdiensten in een totaal andere sector (hier werd het voorbeeld genoemd van parttime tandarts) en 6% met unearned income, zoals uitkeringen en bijstand.

Als we deze percentages nu loslaten op de gemiddelde verdienste van E 1565 netto, dan betekent dit grofweg het volgende:
Inkomen uit optredens: E 673.
Lesgeven : E 281.
Bijbaan : E 266
Uitkeringen etc. : E 94

Als je naar deze cijfers kijkt hoef je niet gestudeerd te hebben om te kunnen concluderen dat je als jazzmusicus veroordeelt bent tot een pover bestaan. En dan te bedenken dat volgens cijfers uit hetzelfde artikel de generatie van 20+ ongeveer 80% een conservatorium opleiding heeft gedaan, en dat dit bij 30+ zakt tot 70% en dat dit percentage verder zakt naarmate de leeftijd stijgt.

Als je dan dit inkomen verder linkt aan educatie, de grote hoeveelheid tijd (dagelijks studeren) om je spel te blijven verbeteren en de investeringen in instrumenten en apparatuur die nodig zijn, dan gaat het gezegde “loon naar werken” voor deze categorie musici nauwelijks op.

Bovendien moet men zich bedenken dat als je E 673 maandelijks netto uit optredens haalt, je al spekkoper bent denk ik. Ik hoor uit vele bronnen over de lage verdiensten per optreden. Zo schijnt Alto in Amsterdam per musicus E 50 te betalen, daar moet je dan uren voor spelen en je parkeerkosten van betalen. Als je er al inkomt als musicus. Veel jazzgelegenheden laten het programmeren over aan een bekende muzikant en je mag veronderstellen dat die eerst aan zichzelf en bevriende musici denken als het gaat om uitdelen van gigs.

Zo zie je bijvoorbeeld dat in Amsterdam bassist Rene van Beeck een soort monopolie heeft op het organiseren van sessies. Hij nodigt veel en vaak andere musici uit voor diverse gelegenheden. Maar zit je niet in het van Beeck circuit dan kun je het schudden. Andere bekende organisatoren zijn Truus Engels van de bekende drummers familie en Nanning van der Hoop, om er een paar te noemen. Ook zie je dat in veel gelegenheden dezelfde muzikanten lang spelen, zeker daar waar sessies worden gehouden.

Als je uitgaat van vraag en aanbod van musici dan mag je concluderen dat er jaarlijks vele jazzmusici afstuderen en dus een behoorlijk aanbod vertegenwoordigen. Echter de vraag, mogen we veronderstellen, is niet massaal, gezien het relatief gering aantal jazzgelegenheden, bijvoorbeeld in Amsterdam en daar is de situatie relatief gunstig vergeleken met andere steden. In zo’n geval spreken we van een “buyers market” dus de vraag is bepalend en de macht van aanbieders is gering.

Naast deze min of meer feitelijke constateringen, dient zich een vraag van meer philosopische aard aan: passen jazz en marketing bijelkaar ? Dat is met de huidige stand van zaken zeer de vraag. Immers, hoewel er vele definities van marketing zijn, is het wel duidelijk dat bij marketing en de daaraan gerelateerde bedrijfsmatige inspanningen, de klant (dus publiek) centraal staat. Zeer globaal gesteld denk ik dat jazzmusici niet zozeer naar de consument maar naar de muziek zelf kijken (inward thinking) in termen van technische uitvoering en het niveau daarvan.

Samenvattend kun je zeggen dat het dus hoog tijd wordt voor jazzmarketing. Immers met wat we nu weten is er weinig vraag, veel aanbod, een moeilijk te betreden markt (educatie en reputatie zijn vaak doorslaggevend), een moeilijk bereikbare tussenhandel (jazzgelegenheden waar de concurrent programmeert of bureau’s) en tenslotte wordt er sterk op prijs geconcurreerd (lage verdiensten en als jij niet wil neem ik wel een ander want die wil heel graag). Of zoals een musicus tegen me zei “tien keer E 50 is ook E 500”.
Sociaal-economisch dus geen vrolijk beeld maar wel een uitdaging voor de marketer.

Aan de top van de jazzwereld liggen de verhoudingen heel anders dus daar hoeven we ons nu even geen zorgen om te maken. Maar de vraag is: “is er hoop voor die modale muzikant die slechts van E 1500 per maand moet rondkomen en zich daarvoor uit de naad moet spelen, les geeft, het inkomen van een partner of bijbaan nodig heeft of zelfs afhankelijk is van uitkeringen ?”.

Die hoop is er zeker,want zeg nu zelf, dit soort omstandigheden treffen we ook in de “normale” zakelijke wereld aan. Dus kijk uit naar volgende artikelen over dit onderwerp.

1) Luz Fortes, da C. Ontwikkelingen binnen de sociaaleconomische positie van jazzmusici in Nederland. Erasmus Universiteit Rotterdam – 2009 – 2010


0 Responses to “Jazz en Marketing: Jazz Marketing ?”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 307 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: