12
Jun
10

Recensie: Joris Posthumus Quartet: “The Abyss”

Joris Postumus Quartet: The Abyss

Jazzvrienden, sinds enige maanden ben ik jazz criticus van het blad HiFi Video Test (HVT). Een mooi maandelijks magazine waarvoor ik nieuw uitgebrachte jazz CD’s van commentaar voorzie. Ziehier mijn eerste bijdrage aan het Maart nummer.

Challenge bracht een CD uit van het Joris Posthumus Quartet met tenorsaxofonist Tom Beek als gast. En om het maar direct te zeggen: geen CD voor tussen de soep en de patat door. Hier wordt van de jazzliefhebber noeste luisterarbeid verwacht.

De naam van de formatie “The New Quartet” werd recent omgedoopt en de naam van Joris kwam op de voorgevel. Het gaat dus niet meer om de tent maar om de vent. Begrijpelijk, omdat Joris op sax de leidende figuur is en voor de composities tekent. Dat maakt deze CD interessant. Er komen immers van de andere kant van de oceaan al decennia lang geen composities meer over van het niveau Gershwin, Porter en Kern en dus gaat de nieuwe lichting op zoek naar nieuw en vooral eigen werk.

Dat is een prima ontwikkeling. De gevestigde orde zoals Reys, van Dijk, Noordijk, Dulfer en Bennink, al dan niet met muzikale steun van de families Beets en Dijkhuizen, deelt een aanzienlijk aantal lakens uit in de Nederlandse jazz scène. Daar mogen we best zuinig op zijn maar er moet ruimte blijven voor nieuwe ontwikkelingen.

De CD van Joris heet “The Abyss” wat in goed Nederlands wil zeggen “ de afgrond”. Daar is over nagedacht maar naar het hoe en waarom moeten we gissen. The Abyss schijnt ook iets met een avontuurlijke computergame van doen te hebben. Na het beluisteren van de negen tracks kreeg ik een idee waarom deze naam gekozen is. De musici zullen in hun beleving langs de rand van de muzikale afgrond gebalanceerd hebben, simpelweg doordat ze nieuwe wegen bewandelen en de scheidslijn tussen het maken van jazzmuziek vanwege de muziek en het bevredigen van het eigen ego, flinterdun is.

Bijna alle composities worden gekenmerkt door open spel waarbij de musici veel vrijheid hebben. Dat brengt twee gevaren met zich mee. Op de eerste plaats, open spel ontstaat bij de gratie van hechte communicatie tussen de musici onderling. Op het podium en als toeschouwer kun je die vibes voelen en zien maar op een CD valt die dimensie voor de luisteraar weg. En op de tweede plaats loert bij vrijheid het gevaar van egotripperij.

De eerste drie tracks zijn het sterkst. Het openingsnummer “Portrait of a Picture” is gelardeerd met stevige swing, een stuwende basloop in het thema van piano en contrabas samen en een snijdend saxgeluid van Joris, zodanig dat de sound bijna op een sopraansax lijkt. Het geheel overgoten met een mooi duet van Joris en Tom is dit lekkere catchy jazz met een hoog energiegehalte.

Het tweede nummer met de titelsong is prachtig. Ik werd even op het verkeerde been gezet doordat de eerste noten van het nummer leken op Legrand’s compositie “What are you doing for the rest of your life”, maar dat was maar heel even. Het nummer is mooi van opbouw. Open spel met rijk geïllustreerde partijen van bas en drums en een prachtige melodielijn. Zeker als pianist Jeroen van Vliet een pianosolo inzet en zeer muzikaal naar een climax werkt en terugschakelt waarna Joris zich van hetzelfde recept bedient. Artistiek gedaan met dienend combospel aan de muziek en compositie.

Ook track #3 is interessant. Up tempo uitgevoerd houdt drummer Pascal Vermeer met een zestienden rythmfiguur flink druk op de ketel en het thema doet bijna Arabisch aan. Geen gemakkelijke kost maar de moeite van het beluisteren waard en je hoort de adrenaline bijna stromen.

Hierna gaat het enigszins vervlakken. Er wordt op de volgende tracks nog steeds met een hoog energiegehalte gemusiceerd maar de opbouw van de composities zijn minder aansprekend.

Bij track # 6 veerde ik even op want zeker bij twee chorussen ging de bas “lopen” en dat gaf een prima “bop touch” aan het geheel. Pas bij track #8 komt er weer een nieuwe dimensie en klankkleur bij, doordat de Fender Rhodes wordt ingeschakeld en drummer Pascal Vermeer met strakke Latin – achtige figuren de ruimtes invult.

Samenvattend een artistieke en avontuurlijke CD maar productioneel gezien moeten er een paar kritische kanttekeningen worden geplaatst. De ride cymbal van drummer Pascal Vermeer klinkt hier en daar erg blikkerig en de volgorde en klankkleuren van de tracks zou meer ruimte voor variatie mogen scheppen.Tenslotte is de rol van bassist Jurriaan Dekker wel heel functioneel, op het bescheidene af, terwijl er ruimte genoeg was voor het inbouwen van mooie solo’s van deze puike bassist. Het bijgevoegde boekje is erg mager met een biografietje van Joris. Graag hadden we wat meer informatie gehad over de eigen composities, toch een kurk waar de CD op drijft.

Ik ben benieuwd of deze CD een commercieel succes wordt. In ieder geval verdient Challenge een compliment voor het uitbrengen van deze CD en het gunnen van een kans aan deze gedreven musici. Die hebben dus een uitdaging erbij en u kunt dat meemaken want de heren gaan door Nederland toeren met de Young Vips Tournee 2010.

Joost Posthumus Quartet “ The Abyss” – Challenge Records – CR73287


0 Responses to “Recensie: Joris Posthumus Quartet: “The Abyss””



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 307 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: