20
Mrt
11

Het einde van Rodgers & Hart

 

Leven en werk van Richard Rodgers en Lorenz Hart (slot), zie ook het programma van Colette Wickenhagen & The JazzTraffic Trio op dit blog

https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/

Als Larry Hart niet ziek of dronken was en zichzelf onder controle had was hij goed in staat te werken. In 1942 schreef hij met Richard Rodgers de musical “By Jupiter” dat met 427 voorstellingen hun langstlopende show zou worden en tevens hun laatste.

Datzelfde jaar werd hun gevraagd een show te schrijven gebaseerd op het stuk “Green Grow The Lilacs”. Rodgers accepteerde, Hart weigerde omdat hij te moe was om te werken en naar Mexico wilde. Rodgers dreigde dat als Hart zich niet zou laten opnemen in een sanatorium, hij met Oscar Hammerstein zou gaan werken. Hart verklaarde dat hij dat een prima idee vond en dat hij het stuk sowieso niet goed vond. Hart vertrok en Dick Rodgers stortte in en begon te huilen. Zo kwam er na een periode van vijfentwintig jaar een einde aan hun samenwerking.

In 1943 woonde Hart een revival bij van de show die hij met Rodgers had geschreven met de titel “A Connecticut Yankee”. Larry Hart zat stomdronken in de zaal en begon tijdens de voorstelling luidkeels zijn eigen teksten mee te zingen. Op aandrang van Rodgers werd hij door de bewaking uit het theater gezet en verdween.

Vrienden vonden hem de volgende morgen, zittend op straat, dronken en doorweekt van de regen. Larry Hart was op, werd naar het ziekenhuis gebracht en overleed op 22 November 1943 om 09.30 uur.

Hij had  zijn hele leven geworsteld met zijn sexuele geaardheid, geringe lichaamslengte en eenzaamheid. Ondanks zijn successen, ongekend talent en rijkdom kon hij het leven niet meer aan. Dat is  verwoord in een van zijn laatste teksten op muziek van Richard Rodgers,  “Nobody’s Heart” uit de musical By Jupiter. Een juweel van een melodie en hier in een doorleefde uitvoering van Peggy Lee uit 1959 met George Shearing (ook helaas recent overleden) op piano en Toots Thielemans op gitaar.

“”Nobody’s heart belongs to me,
heigh-ho, who cares?

Nobody writes his songs to me,
No one belongs to me.
That’s the least of my cares.

I may be sad at times,
And disinclined to play,
But it’s not bad at times,
To go your own sweet way.

Nobody’s arms belongs to me,
No arms feel strong to me.
I admire the moon as a moon
Just a moon

Nobody’s heart belongs to me “”

Bronnen:

Green, Stanley -Broadway Musicals Show by Show, 2008 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-55783-736-3

Keyser, Herbert – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-4234-6275-0

 


0 Responses to “Het einde van Rodgers & Hart”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 307 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: