14
Okt
18

Swingende Surprises met de Amsterdam Big Band

Ik vraag me af hoeveel Amsterdammers weten dat de De Wittenstraat is vernoemd naar de befaamde gebroeders Johan en Cornelis de Wit.  Kennelijk kon er geen aparte straatnaam af voor de broers dus dan maar op één hoop gegooid en de De Wittenstraat  erDe Amsterdam Big Bandvan gemaakt. Het slechte nieuws is dat beide broers op 20 Augustus 1672 werden gelyncht en gruwelijk aan hun einde kwamen.

Het goede nieuws is dat de gloednieuwe Amsterdam Big Band op nummer 100 van de De Wittenstraat, een voormalig schoolgebouw, voor de tweede keer hun eerste en gloednieuwe CD “Nederland Swingt” ten doop hielden. Dat werd een middag vol verrassingen.

In de kleine zaal die werd gevuld met zo’n 50 liefhebbers ging het orkest onder leiding van orkestleider en arrangeur Simon Lutz van start. Het begin was wat timide met Homecoming Blues maar Steven Coljé op altsax en de technisch begaafde trombonist Frans Cornelissen gaven direct hun visitekaartje af.

Big Band AmsterdamMet de swing samba en eigen compositie Jumping Sundays, dat wat mij betreft als opening had mogen fungeren, kwam het orkest los. Direct het publiek bij de strot grijpen, daar houden we van.

De eerste aangename verassing van de middag was zangeres Heleen Karsdorp. Ze begon met een nummer van Anouk met de titel Dominique. Tekstueel een uiterst lastig nummer want het is geen “ik hou van jou en ik blijf je trouw”. Voortreffelijk gebracht met een lastige timing en dictie want Nederlands zingen bij een jazz big band, ga er maar aan staan. Bovendien zingt ze loepzuiver, tot groot genoegen van uw blogger die zwaar allergisch is voor vals zingende zangeressen. Chapeau !

Echtgenote die ook mee was, was onder de indruk van Heleen’s vertolking van “Als Het Stormt” van Ramses Shaffy. Want Heleen zingt geen nummer maar bréngt een nummer. Dáár gaat het om en BBA mag zich gelukkig prijzen met een zangeres die dit in huis heeft.

Big Band Amsterdam 2Zanger Pepijn de Wit was fris en spontaan met een vertolking van de Annie M.G. klassieker “Margootje”, beroemd geworden in de vertolking van Wim Sonneveld. Mooie rubato intro met piano en gestreken contrabas en vloeiend uitgebouwd naar tutti in swing tempo. Prima gedaan en een feest der herkenning. Pepijn had de pech dat er daarna wat technische problemen waren en als zanger kun je daar ’s nachts wakker van liggen. Komt vast weer goed in de rebound.

De tweede verassing was alt – en sopraansaxofonist Steven Coljé. Die onderscheidde zich al als altsaxofonist en gooide er als solist op sopraansax in het stuk “Subway” nog een schepje bovenop. Gedreven, lyrisch en technisch begaafd. Hij was leerling van Herman Schoonderwalt en dat hoor je.

Zonder iemand te kort te doen is de sax sectie wat mij betreft het sterkste deel van de band. In het Shaffy stuk “Zonder Bagage” gezongen door Heleen, kwam er een passage voor die was ingeruimd voor de saxen en me even deed denken aan de befaamde “Four Brothers”. Mooi gearrangeerd, spat gelijk en loepzuiver gespeeld.

Een groot persoonlijk genoegen als fan van het befaamde Millers Sextet van Ab de Molenaar uit de jaren ’50 van de vorige eeuw, was Heleen’s vertolking van de Sanny Day klassieker “Ik weet niet wat ik met je moet beginnen”, gebracht kompleet met verse. Dat smaakt naar meer en de Millers hádden meer van dit repertoire !

De laatste verassing deed zich voor in de intro van de uitsmijter Bloody Mary. Van oorsprong een zeemanswalsje en meezinger dat begon met een gave bas solo. Even dacht ik dat de befaamde bassist NHOP (kenners weten wie ik bedoel) aan een wederopstanding was begonnen. Maar het was de bassist van het orkest die gedreven en met een technisch hoogstandje de handen op elkaar kreeg. Stevig Simon Lutz arrangement van dit stuk in 6/8 Latin groove met een prima opbouw naar shout chorusses en verrassend einde als apotheose.

Het was een prima en aangename middag daar in Zaal 100. Vooral nieuw en verfrissend omdat het Nederlandse lied  centraal staat in de repertoirekeuze van het orkest. En een compliment aan bandleider en arrangeur Simon Lutz die met rijke arrangementen een nieuw geluid heeft weten te creëren.

Ik ben benieuwd hoe hoog het ambitieniveau van het orkest ligt. De start is gemaakt dus nu is het een kwestie van doorpakken en staat het orkest voor artistieke en commerciële uitdagingen. En aan Simon Lutz de typisch Amsterdamse taak om “de boel bijelkaar te houden”.

 

 


0 Responses to “Swingende Surprises met de Amsterdam Big Band”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 307 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: