Archive for the 'Recensies' Category

14
Okt
18

Swingende Surprises met de Amsterdam Big Band

Ik vraag me af hoeveel Amsterdammers weten dat de De Wittenstraat is vernoemd naar de befaamde gebroeders Johan en Cornelis de Wit.  Kennelijk kon er geen aparte straatnaam af voor de broers dus dan maar op één hoop gegooid en de De Wittenstraat  erDe Amsterdam Big Bandvan gemaakt. Het slechte nieuws is dat beide broers op 20 Augustus 1672 werden gelyncht en gruwelijk aan hun einde kwamen.

Het goede nieuws is dat de gloednieuwe Amsterdam Big Band op nummer 100 van de De Wittenstraat, een voormalig schoolgebouw, voor de tweede keer hun eerste en gloednieuwe CD “Nederland Swingt” ten doop hielden. Dat werd een middag vol verrassingen.

In de kleine zaal die werd gevuld met zo’n 50 liefhebbers ging het orkest onder leiding van orkestleider en arrangeur Simon Lutz van start. Het begin was wat timide met Homecoming Blues maar Steven Coljé op altsax en de technisch begaafde trombonist Frans Cornelissen gaven direct hun visitekaartje af.

Big Band AmsterdamMet de swing samba en eigen compositie Jumping Sundays, dat wat mij betreft als opening had mogen fungeren, kwam het orkest los. Direct het publiek bij de strot grijpen, daar houden we van.

De eerste aangename verassing van de middag was zangeres Heleen Karsdorp. Ze begon met een nummer van Anouk met de titel Dominique. Tekstueel een uiterst lastig nummer want het is geen “ik hou van jou en ik blijf je trouw”. Voortreffelijk gebracht met een lastige timing en dictie want Nederlands zingen bij een jazz big band, ga er maar aan staan. Bovendien zingt ze loepzuiver, tot groot genoegen van uw blogger die zwaar allergisch is voor vals zingende zangeressen. Chapeau !

Echtgenote die ook mee was, was onder de indruk van Heleen’s vertolking van “Als Het Stormt” van Ramses Shaffy. Want Heleen zingt geen nummer maar bréngt een nummer. Dáár gaat het om en BBA mag zich gelukkig prijzen met een zangeres die dit in huis heeft.

Big Band Amsterdam 2Zanger Pepijn de Wit was fris en spontaan met een vertolking van de Annie M.G. klassieker “Margootje”, beroemd geworden in de vertolking van Wim Sonneveld. Mooie rubato intro met piano en gestreken contrabas en vloeiend uitgebouwd naar tutti in swing tempo. Prima gedaan en een feest der herkenning. Pepijn had de pech dat er daarna wat technische problemen waren en als zanger kun je daar ’s nachts wakker van liggen. Komt vast weer goed in de rebound.

De tweede verassing was alt – en sopraansaxofonist Steven Coljé. Die onderscheidde zich al als altsaxofonist en gooide er als solist op sopraansax in het stuk “Subway” nog een schepje bovenop. Gedreven, lyrisch en technisch begaafd. Hij was leerling van Herman Schoonderwalt en dat hoor je.

Zonder iemand te kort te doen is de sax sectie wat mij betreft het sterkste deel van de band. In het Shaffy stuk “Zonder Bagage” gezongen door Heleen, kwam er een passage voor die was ingeruimd voor de saxen en me even deed denken aan de befaamde “Four Brothers”. Mooi gearrangeerd, spat gelijk en loepzuiver gespeeld.

Een groot persoonlijk genoegen als fan van het befaamde Millers Sextet van Ab de Molenaar uit de jaren ’50 van de vorige eeuw, was Heleen’s vertolking van de Sanny Day klassieker “Ik weet niet wat ik met je moet beginnen”, gebracht kompleet met verse. Dat smaakt naar meer en de Millers hádden meer van dit repertoire !

De laatste verassing deed zich voor in de intro van de uitsmijter Bloody Mary. Van oorsprong een zeemanswalsje en meezinger dat begon met een gave bas solo. Even dacht ik dat de befaamde bassist NHOP (kenners weten wie ik bedoel) aan een wederopstanding was begonnen. Maar het was de bassist van het orkest die gedreven en met een technisch hoogstandje de handen op elkaar kreeg. Stevig Simon Lutz arrangement van dit stuk in 6/8 Latin groove met een prima opbouw naar shout chorusses en verrassend einde als apotheose.

Het was een prima en aangename middag daar in Zaal 100. Vooral nieuw en verfrissend omdat het Nederlandse lied  centraal staat in de repertoirekeuze van het orkest. En een compliment aan bandleider en arrangeur Simon Lutz die met rijke arrangementen een nieuw geluid heeft weten te creëren.

Ik ben benieuwd hoe hoog het ambitieniveau van het orkest ligt. De start is gemaakt dus nu is het een kwestie van doorpakken en staat het orkest voor artistieke en commerciële uitdagingen. En aan Simon Lutz de typisch Amsterdamse taak om “de boel bijelkaar te houden”.

 

 

10
Sep
18

De Drummer van Turks Fruit

De drummer van Turks Fruit

Gisteren viel het nieuwste Jazz Bulletin in de bus van ons Nederlands Jazz Archief.

Jazz Bulletin September 2018

Jazz Bulletin – September 2018 – Nederlands Jazz Archief

Met 75 pagina’s boordevol verhalen, profielen van bekende jazz musici, recensies, foto’s, de column van Benjamin Herman. En de Jazzarchiefwinkel met de CD catalogus van het NJA, met natuurlijk Herman Schoonderwalt’s CD “The Winner”, onlangs met een Edison bekroond. Een ware snoepwinkel voor elke jazzliefhebber.

Kortom weer een leesfeestje waarmee de zaterdag omvloog.

Persoonlijk vind ik de “levensverhalen” in het magazine altijd een hoogtepunt. Met JazzHelden heeft het NJA al een fantastische reputatie opgebouwd op dit onderdeel.

In twee delen was het levensverhaal van drummer Louis Debij uitgebreid aan de beurt. Zelf maakte ik in 1978 kennis met het werk van Louis. Ik was zijdelings betrokken bij het studioproject Mistral van de befaamde Robbie Van Leeuwen en Rick van der Linden. Louis Debij was studiodrummer van dienst en ik werd getroffen door zijn “vette” sound op de basistrack. Het nummer heette “Neon City” en kwam even in de top 40 waarna het geruisloos verdween.

Louis Debij Bob's Jazz Blog

Louis Debij

Terug naar Louis. Een drummer die met zijn veelzijdigheid een prachtige carriere opbouwde met voornamelijk studiowerk. Dat is enigszins ondankbaar werk want anoniem, maar voor producers zijn dergelijke drummers goud waard. Ze lezen als de raven en spelen moeiteloos (bijna) elke muzieksoort die van ze gevraagd wordt. Voor producers geldt altijd “time is money” en Louis viel daarom in de pul. “Zeer Bruikbaar” heet zoiets in muzikanten jargon.

Maar hij was zeker ook een begaafd musicus die een serie jazzplaten op zijn naam bracht. Kortom een prachtverhaal van de helaas op 4 februari j.l. overleden drummer.

Verder wordt er in JazzBulletin uitgebreid aandacht besteed aan Jasper van ’t Hof, winnaar van de Boy Edgar prijs. Twaalf pagina’s maar liefst. En terecht want deze musicus heeft een boeiend leven waar veel over verteld kan worden. Met een korte levensbeschrijving en veel verhalen van collega’s wordt er een kleurrijk beeld geschetst van deze onnavolgbare pianist.

Er zijn een aantal pagina’s gewijd aan het overlijden van Joop de Roo, Lex Lammen, Fred Leeflang en Ben Bunders. Met korte in memoriam artikelen neemt het NJA waardig afscheid van deze jazzhelden zodat zij niet vergeten worden.

Wilt u ook dit prachtige bulletin elk kwartaal ontvangen, wordt dan lid van het NJA voor slechts E 15 per kwartaal.

Of maak eerst kennis door op deze link te klikken: https://www.jazzarchief.nl/kennismaken/

01
Sep
18

Trompettist Teus Nobel: Kleine Man Grote Daden

Jazz Orchestra Concertgebowu

Entrée van het JOC in de Grote Zaal van het Concertgebouw Robeco Summernight Jazz 30.08.2018

De losse handjes van Dennis Mackrel.

“What a drummer” verzuchtte JOC orkestleider Henk Meutgeert ooit over drummer Dennis Mackrel toen deze drummer van dienst was bij het Jazz Orchestra Of The Concertgebouw. Dennis heeft inmiddels promotie gemaakt en staat met grote regelmaat als orkestleider voor het Jazz Orchestra Of The Concertgebouw.

Zo ook gisteravond bij het muzikaal eerbetoon aan Miles Davis bij de befaamde Robeco Summernights in het Concertgebouw. Zijn stijl zou je losjes kunnen noemen. Dennis loopt wat rond, klapt is in zijn handen, tapt mee met de maat, bladert wat in zijn muziek en laat achteloos blijken dat hij de arrangementen uit zijn hoofd kent. Prima.

Minpunt gisteren was zijn presentatie. Dennis liet na om in de eerste set stukken toe te lichten en in te leiden, dit in tegenstelling tot Henk Meutgeert. En dat werd node gemist. Het oeuvre van Davis is omvangrijk en complex en niet iedereen, zoals wij, is bekend met alles uit dat uitgebreide repertoire. Ook een hand out werd gemist.

Na de pauze werd dat enigszins goedgemaakt en verklaarde Dennis zijn zwijgen met “Miles sprak ook nooit”. Dat was natuurlijk een zwaktebod. En het obligate dat we een “great audience” waren was geforceerd. Zand erover.

Robeco Summernight Jazz 30.08.2018

Vooraan v.l.n.r. Yuri Honing, Teus Nobel, Bo Floor Robeco Summernights Concertgebouw Amsterdam 30.08.2018

Teus Nobel haalt uit.

De grote kleine man gisteravond was zonder twijfel trompettist Teus Nobel. Als je muzikaal gezien in de schoenen van Miles Davis gaat staan moet je van goede huize komen. Teus komt van een zeer luxueuze villa om in beeldspraak te blijven.

Zijn grote dynamiek en lyrisch vermogen is absolute klasse. Teus speelt niet, Teus draagt voor. Zo ingetogen als bijvoorbeeld bij “Time After Time” van Cyndy Lauper met de demper op, was helemaal Miles maar zeker ook helemaal Teus. Hij steeg echt boven zijn sidekicks uit vonden wij.

En dat waren niet de minsten. Tenorist Yury Honing was als altijd gedreven en krachtig. Bo Floor (Jungle By Nights) ook op trompet, hadden wij nog niet eerder gehoord. Een geweldig talent, mooie toon en kon het hoge niveau goed aan.

Rafelrandjes.

Het orkest zelf vonden wij in de eerste set wat minder. Zeker het eerste stuk uit de eerste set was rommelig, ook qua geluid. Pas in de tweede helft kwam het orkest op dreef. Oorzaak was wellicht dat er een hoofdrol was voor de drie solisten en het orkest een bescheiden rol had en daardoor minder snel ingespeeld raakte. Er was wat minder finesse en wat rafelrandjes. Dat zijn we niet gewend van het JOC.

Bekende Miles stukken kwamen langs zoals So What, Footprints en natuurlijk Blue In Green van welk stuk nog steeds niet helemaal duidelijk is wie het componeerde, Davis of Bill Evans. Er was ook prachtig solowerk van de orkestleden zelf. Met name van gitarist Martijn van Iterson en trombonist Bert Boeren . En natuurlijk de altijd piekende Peter Beets, die om in stijl te blijven, ook een klein elektrisch pianootje bespeelde.

Kortom er viel weer veel te genieten in die altijd imponerende Grote Zaal. Waarbij míjn sidekick opmerkte dat de beroemde bordjes met namen van even beroemde componisten nu verlicht waren. Mooi !

Dinsdag 1 November komt er een Tribute To Miles vervolg van het JOC,  in de Kleine Zaal met de titel “Dutch Jazz Heritage”, waarin de  concerten uit 1960 van Davis met dezelfde setlist, opnieuw ten gehore wordt gebracht. Hoofdrollen zijn er dan voor de trompettisten Ruud Breuls en Jan van Duikeren. Hier de link

 

26
Aug
18

De legendarische Rudy Van Gelder.

Het woord legendarisch wordt te pas en onpas gebruikt, maar als het op iemand van toepassing is, dan is het Rudy Van Gelder.

Twee jaar geleden, op 25 augustus 2016,  overleed deze van oorsprong Nederlandse geluidstechnicus. Hij was een icoon in de jazzwereld in het algemeen en bij Blue Note Records in het bijzonder.

Hij werd een icoon niet alleen door zijn gave om jazzmuziek van de jazzgoden in de vijftiger jaren op een ongeëvenaarde manier vast te leggen.

Ook zijn bijzondere levensloop en het verhaal van zijn studio zijn beroemd, evenals zijn bijna paranoïde houding waar het geheimhouding van zijn opnametechniek betrof. Hammondorganist Rob Mostert maakte voor zijn dood nog gebruik van van Gelder’s unieke vaardigheden voor de CD “Englewood Cliffs”.

Voor wie meer van deze jazzheld wil weten is hier de link naar een eerder artikel op dit blog over “Perfect Takes” en een interview met de grote man. Aanrader voor wie meer wil weten over de jazzhistorie van Blue Note Records.

Klik hier voor het interview met Rudy Van Gelder en hier voor een uitgebreid artikel in DiscoverMusic over zijn levensloop.

 

07
Aug
18

“Fok De Jazzpolitie !”

Enige jaren geleden alweer hoorde ik een piepjonge pianist spelen in de befaamde Brasserie Keyzer in Amsterdam, vlak naast het Concertgebouw.

Hij speelde bekende standards maar wat mij opviel was zijn aparte benadering en harmonieën. We maakten kennis, werkten kortstondig samen en Thijmen valt nog af en toe in bij het JazzTraffic Trio. Indertijd studeerde Thijmen nog aan het Conservatorium van Amsterdam en is inmiddels afgestudeerd. Hij is bezig om een carriere als full time musicus en docent op te bouwen en dan heb je een uitdaging.

Zijn aparte benadering van muziek en uitdagende harmonieën komen zeer tot zijn recht in een interessante vertolking van “Kon Ik Maar Even Bij Je Zijn”. Als ik de originele uitvoering van de bekende zanger / marktkoopman hoor komt er spontaan een Chinees naar buiten ( vrij naar Koot en Bie) maar in  de handen van Thijmen wordt het bijzonder. Een aanrader om even naar te luisteren !

31
Jul
18

Maak kennis met het Nederlands Jazz Archief

In 2013 werd het bloeiende Nederlands Jazz Archief de nek omgedraaid door toenmalig Staatssecretaris Halbe Zijlstra. Uiteraard vanwege bezuinigingen waar Zijlstra korte metten maakte met veel cultuurinstellingen. Jazzmuziek is dan helaas gauw aan de beurt. Ik maak me sterk dat er in cultureel Nederland behoorlijk gegniffeld is toen Zijlstra moest aftreden vanwege zijn verzonnen Poetin verhaal.

Met genoegen kunnen we constateren dat het NJA alles heeft overleefd en “more alive and kicking is than ever” om het zo maar even te zeggen. Ik was zelf even afgehaakt omdat ik door alle lidmaatschappen, donateursschappen en Vrienden Van even door de bomen het bos niet meer zag. Maar sinds vandaag mag ik me wederom Vriend noemen en dat met groot genoegen.

Neemt niet weg dat het NJA het nog steeds zonder subsidie moet doen maar gelukkig nog steeds het hoofd boven water weet te houden. En dat is nodig ook want ze krijgen nog steeds archieven met allerlei moois van jazzmusici en dat moet allemaal gesorteerd en gerubriceer en tenslotte gearchiveerd worden.

Hopelijk is dit betoog aanleiding voor de lezers van dit blog om zich aan te melden als Vriend van het NJA. Voor E 15 per kwartaal ontvang je dan ook per kwartaal het schitterende JazzBulletin. Dat heb heb ik in mijn korte NJAloze periode node gemist maar gelukkig waren zoonlief en broer nog lid, dus dat tekort kon ik tijdelijk managen.

Bovendien heeft het NJA een schitterende serie Jazz CD’s zoals “Jazz At The Concertgebouw”met veel niet eerder uitgebracht materiaal. Ze hebben een prima webwinkel maar ook het beroemde Concerto in Amsterdam verkoopt CD uitgaven van het NJA.

Doen dus ! Hier de link naar de NJA site.

28
Jun
16

Jazzhelden.nl !

Het Nederlands Jazz Archief lanceert een ambitieuze site over de geschiedenis van de Nederlandse jazz.

Vanaf 24 juni zal de site jazzhelden.nl online zijn. Op de site wordt de geschiedenis van de Nederlandse jazz weergegeven door middel van een uitgebreide tijdlijn. Daarnaast zijn er 100 videoportretten te zien van levende Nederlandse jazzmuzikanten, waarvan de eerste 67 vanaf de 24ste online staan.

Jazzhelden.nl is tot stand gekomen met steun van Prins Bernhard Cultuurfonds, Fonds 21, Stichting Dioraphte, VSB Fonds, Bank Giro Loterij en Jan en Tina Huizinga Fonds.

Aldus bovenstaand bericht van het Nederlands Jazz Archief. Dus ga direkt naar www.jazzhelden.nl voor al dat moois !




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 306 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: