Posts Tagged ‘broadway musicals

17
dec
10

The JazzTraffic Trio presenteert: “Swingin’ Musicals”

Een nieuw “Performance and Lecture” programma: “wij spelen hun muziek en vertellen hun verhaal” gebaseerd op het boek “Geniuses of the American Musical Theatre”, leven en werk van beroemde Amerikaanse componisten.

Met ingang van het nieuwe seizoen 2011 / 2012 brengt The JazzTraffic Trio met vocaliste Colette Wickenhagen een “Performance and Lecture” programma met de titel “Swingin Musicals”. Onder het motto ” wij vertellen hun verhaal en spelen hun muziek” spelen we een selectie van beroemde Broadway Musical composities met werk van de Amerikaanse componisten Gershwin, Porter, Arlen, Rodgers, Hart, Hammerstein en Kern.

Dit format is gebaseerd op “The Geniuses of the American Musical Theatre” van de Amerikaanse musicalkenner Dr. Herbert Keyser die in Amerika in theaters zijn programma brengt. Hij verhaalt over leven en werk van Amerikaanse componisten en jazzpianiste en zangeres Bett Butler speelt hun muziek. Zie ook www.musicaltheatregeniuses.com/

Colette en The JazzTraffic Trio brengen een selectie van Broadway songs uit de periode 1930-1939. Elke compositie wordt bij het publiek ingeleid en geillustreerd met een PowerPoint Slideshow met foto’s van originele billboards, de artiesten, theaters en componisten.

Foto Erwin Wittenberg / Event Impressions


Voor een uitgebreide presentatie van dit programma zie de Powerpoint presentatie hierna. Voor volledig scherm klik linksonder op menu > view full screen.

Voor muziekfragmenten klik op de links onderaan,  na de Engelse versie van dit artikel.


ENGLISH VERSION   

THE JAZZTRAFFIC TRIO PRESENT: “SWINGIN’ MUSICALS”

A new ‘Performance and Lecture” show: we play their music and tell their stories, based on the book “Geniuses of the American Musical Theatre”, life and work of famous American composers.

Coming the new 2011 / 2012 season The JazzTraffic Trio featuring jazz vocalist Colette Wickenhagen present a “Performance and Lecture” show titled “Swingin Musicals”. In this show “we play their music and tell their stories” and play a selection of famous Broadway Musical songs as composed by famous American composers like Gershwin, Porter, Arlen, Rodgers, Hart, Hammerstein and Kern.

This format is based on the book “Geniuses of the American Musical Theatre” by musical expert Dr. Herbert Keyser who presents a similar theatre show in the US. Dr. Keyser tells the stories and jazzpianist and singer Bett Butler plays their music. See also www.musicaltheatregeniuses.com.

Colette and The JazzTraffic Trio present a selection of Broadway songs from the 1930 – 1939 timeframe. Each composition will be introduced to the audience and illustrated with a PowerPoint slideshow with photo’s of the artists and theatres and original billboards.

At request we can present the show in English.

(Photography Erwin Wittenberg - Event Impressions)

For a comprehensive presentation of this show see below’s PowerPoint presentation. Click on Menu > View Full Screen.

 

For fragments of the music click on below links

A Foggy Day In London Town (Gershwin & Gerswin) The JazzTraffic Trio feat. Colette Wickenhagen

All Of You (Cole Porter) The JazzTraffic Trio feat. Colette Wickenhagen.

Over The Rainbow (Harold Arlen) – The JazzTraffic Trio.

16
dec
10

Broadway Musicals (38): “Blues In The Night”

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “The Wizard of Oz” . We brengen het beroemde “Over the Rainbow ” geschreven door componist Harold Arlen.  Voor meer informatie over dit programma raadpleeghttps://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/ op dit blog.

Leven en werk van Harold Arlen (1905 – 1986)

In 1941 ging Harold Arlen samenwerken met een jonge tekstdichter in opkomst, Johnny Mercer. Ze werkten aan de muziek voor de  film met de naam “Hot Nocturne”. Ze hadden een blues nummer nodig en Arlen sloot zich anderhalve dag op met het boek “A treasury of the blues” van W.C.Handy. Toen hij weer tevoorschijn kwam ging hij direct naar Mercer toe om voor te spelen wat hij had geschreven. Samen met Mercer werkte hij verder aan de tekst en muziek.

Op een avond was er een huisfeestje waar ook Judy Garland, Mickey Rooney en zanger Mel Torme aamwezig waren.Plotseling kwamen Arlen en Mercer binnengestormd om direct achter de piano te gaan zitten om het nummer te spelen dat ze zojuist hadden afgemaakt. Judy Garland probeerde terplekke het nummer in te studeren. Arlen en Mercer hadden zojuist de klassieker “Blues in the Night” afgemaakt.

Het werk van Arlen en Mercer is nog steeds springlevend, zie hier een versie van Katie Melua op het North Sea Jazz Festival 2007.

Bron: Keyser,H – Geniuses of the American Musical Theatre – 2009 Applause and Cinema Books, ISBN -978-1-4234-6275-0.

14
dec
10

Broadway Musicals (37):When The Sun Comes Out.

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “The Wizard of Oz” . We brengen het beroemde “Over the Rainbow ” geschreven door componist Harold Arlen.  Voor meer informatie over dit programma raadpleeghttps://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/ op dit blog.

Leven en werk van Harold Arlen (1905 – 1986)

“Harold Arlen wasn’t  as well known as some of us, but he was a better songwriter than most of us and will be missed by all of us”. Deze woorden kwamen van niemand minder dan de beroemde Amerikaanse componist Irving Berlin, ter gelegenheid van een eerbetoon van “The American Society of Composers, Authors and Publishers (ASCAP) in 1986, het jaar dat Harold Arlen overleed.

Arlen was zeker niet zo bekend bij het grote publiek als bijvoorbeeld Berlin en Gershwin. Voor een deel kwam dat omdat hij de publiciteit niet zocht en voor een deel omdat sommige van zijn composities niet altijd “catchy” waren en vaak ook lastig geconstrueerd. Ira Gershwin zei ooit over hem ” Harold is not a 32 – bar man.”

Inderdaad vergt het van sommige Arlen composities enige tijd en veel luisteren voordat een nummer beklijft. Denk maar aan “Last Night when we were young”. Toch hebben alle grote zangers en performers zoals Frank Sinatra, Judy Garland, Barbra Streisand, Tony Bennett, Bing Crosby, Peggy Lee, Fred Astaire en Dinah Shore zijn werk vertolkt.

Barbra Streisand werkte in het begin van haar carriere vaak samen met Harold Arlen en nam niet alleen “Down with Love” op (zie aflevering 35) maar ook het uit 1941 daterende ” When the Sun comes out” dat hij  schreef met zijn oude makker Ted Koehler. Deze Streisand uitvoering is fenomenaal qua techniek, timing, dynamiek en expressie en werd vertolkt tijdens de 2006 World Tour.

Bron: Keyser,H – Geniuses of the American Musical Theatre – 2009 Applause and Cinema Books, ISBN -978-1-4234-6275-0.

02
dec
10

Broadway Musicals (28): The last time I saw Paris.

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Roberta” . We brengen een instrumentale versie van “Yesterdays ” geschreven door Jerome Kern. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/ op dit blog.

Leven en werk van Jerome Kern (1885 – 1945)

 

Op zondag 11 November 1945 overleed Jerome Kern in New York, pas zestig jaar oud. Hij was een week  daarvoor aangekomen uit Beverley Hills voor zaken. Een paar dagen na zijn aankomst kreeg hij tijdens een wandeling een beroerte. Niemand herkende hem en hij werd naar het dichtsbijzijnde ziekenhuis gebracht. Daar vond men zijn ASCAP pasje (de Amerikaanse vereniging van componisten en tekstdichters) en waarschuwde men de familie en collega tekstdichter Oscar Hammerstein II.

Sinds 1939 woonde Kern in Beverley Hills waar hij een prachtig huis had laten bouwen. Het had een grote studio met een zwarte vleugel waar hij veel van zijn muzikale vrienden en collega componisten ontving. Nog immer verzot op gokken, speelde hij elke week de hele nacht door poker en zette in op paardenrennen.

Zijn laatste grote muzikale succes had Kern in 1940 toen hij wederom een Oscar kreeg, deze keer voor “The last time I saw Paris”. Toen de Duitsers in 1940 Parijs bezetten had tekstdichter Oscar Hammerstein II daar een gedicht over gemaakt, omdat hij vaak in Parijs was geweest. Vlak voor zijn vlucht van LA naar New York had Hammerstein dat gedicht aan Kern gegeven met het verzoek om het op muziek te zetten. Toen Hammerstein aankwam had Kern de muziek af.

Het is nooit een jazzstandard geworden maar werd ingezet als filmmuziek voor “Lady be Good” en in 1954 als titelsong voor de gelijknamig film met o.a. Elisabeth Taylor. Bijgaand filmpje met een mooie uitvoering door het orkest van Henri Mancini.

Jerome Kern schreef gedurende zijn leven 1050 composities en vele daarvan zijn anno 2010 nog springlevend. Algemeen wordt Kern beschouwd als de vader van het succescvolle Broadway tijdperk. Velen zagen hem als inspirator en dat geldt zeker voor de jazzwereld die zoveel van zijn composities heeft vertolkd. Toch wat cynisch voor een man die jazzuitvoeringen van zijn muziek niet kon waarderen.

 

Bron: Keyser, H – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009, Applause & Cinema Books, ISBN – 978-1-4234-6275-0.

 

14
nov
10

Broadway Musicals (21): Leave it to me en gek op pappie !

In het programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Leave it to me” van Cole Porter. We brengen de compositie “My heart belongs to daddy”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/op dit blog.

In 1937 kreeg componist en tekstdichter Cole Porter  een ernstig ongeluk waarbij hij van een paard viel. Het paard belandde bovenop hem en bezorgde hem meerdere beenbreuken. Dit zou het begin vormen van een lange periode vol met operaties, veel pijn en uiteindelijk twintig jaar later moest zijn rechterbeen worden geamputeerd. Later claimde Porter dat hij krepeerde van de pijn maar tijdens het wachten op de ambulance aan de tekst voor “At long last love” werkte.

In de zomer van 1938 verbleef Porter op Lido Beach op Long Island en gaf zich over aan wilde parties met zeelui en marinemensen die in de omgeving gelegerd waren. Hij had een vriend Ray Kelly, maar hij stond bekend als niet erg monogaam. In deze periode schreef hij de musical “Leave it to me.” De meeste nummers van deze musical zijn in de vergetelheid geraakt en leenden zich niet echt voor jazzuitvoeringen.

De enige uitzondering was het nummer “My heart belongs to daddy” dat een klassieker werd. Er laaide over dit nummer een discussie op omdat men vermoedde dat de tekst een homosexuele ondertoon had. Daddy zou in die kringen staan voor een oudere minnaar. Andere critici spraken dit weer tegen want het paste gewoon in het filmscenario.

Hoe het ook zij, de meest notoire uitvoering komt van Marilyn Monroe. In bijgaand filmpje is haar versie te horen en let op het enorm swingende toporkest dat haar begeleidt.

Bron: Keyser,H – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009, Applause Theatre and Cinema Books. ISBN 978-1-4234-6275-0

25
okt
10

Broadway Musicals (17): Babes in Arms: That’s why this chick’s a tramp.

In het programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Babes in Arms” . We brengen de Richard Rogers en Lorenz Hart compositie “The Lady is a Tramp”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/op dit blog.

Na “My Funny Valentine, Johnny One Note en Where or When” zoals beschreven in de vorige afleveringen, kende de Rodgers en Hart musical “Babes in Arms” nog een vierde song die later een klassieker zou worden: “The Lady is a Tramp”

Richard Rodgers & Lorenz Hart

De tekst handelt over een dame die weliswaar financieel aan de grond zit (“she’s broke, but it’s OK)  maar zich nog steeds gedraagt volgens de strikte etiquette van die tijd.

Ella Fitzgerald en Frank Sinatra namen allebei hun versie op in 1950 en het werd wat de Amerikanen noemen, hun ‘ signature song”. Met name de tekst leende zich voor allerlei aanpassingen, zo werd lady vaak “chick”, dice games werd “crap games”, I like werd ” dig” en the rest of those girls werd “the rest of those broads ” enz.

Het stuk kent ook een inleiding (verse) dat niemand meer gebruikt. De tekst was:

I’ve wined and dined on mulligan stew,
and never wished for turkey.
As I hitched and hiked and grifted, too,
from Maine to Albuquerque.
Alas, I missed the Beaux-Arts Ball, and what is twice as sad:
I was never at a party where they honored Noel Ca’ad.
But social circles spin too fast for me;
My Hobohemia is the place to be…..

Op dit You Tube filmpje een sublieme versie van Fitzgerald en Sinatra samen uit 1967 uit de TV show “A man and his music”. Het swingt de pan uit en is wat mij betreft de beste versie ever. Let op hoe Sinatra en Fitzgerald improviseren met de originele tekst en melodie en er zelf een stuk tekst aanbreien. En natuurlijk op Sinatra’s gebaren en mimiek om de tekst te onderstrepen. Dit filmpje heeft nog net het laatste stukje van het verse. Er zijn filmpjes met het complete verse maar die zijn van slechte kwaliteit. (klik op de pijltjes rechtsonder voor full screen)

18
okt
10

Broadway Musicals (16): Babes in Arms en een hitnotering voor “Where or When”

In het programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Babes in Arms” . We brengen de Richard Rogers en Lorenz Hart compositie “The Lady is a Tramp”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/op dit blog.

Alhoewel Babes in Arms prachtige stukken voorbracht zoals  “My funny Valentine en Johnny One Note” zoals beschreven in eerder afleveringen van deze serie, werd uiteindelijk “Where or When” een echte hit. In 1937 (!) bereikte het de Amerikaanse charts en in totaal zou het nog acht maal in de Amerikaanse hitparades verschijnen in diverse uitvoeringen.

In bovenstaande originele uitvoering is dit stuk door Ray Heatherton ontdaan van het beginstuk, het zogenaame “verse”. Dat werd, behalve in de musical, meestal weggelaten met uitzondering van een uitvoering van Barbara Streisand uit de jaren 1960. Dat is jammer want deze inleiding of “verse” is een prachtige overgang naar de wat weemoedige sfeer van de compositie. In de Ray Heatherton uitvoering wordt, zoals gebruikelijk in die dagen, het stuk eerst instrumentaal uitgevoerd waarna de zanger het overneemt.

Ook Sinatra had het op zijn repertoire genomen en zong een mooi ingetogen versie in de jaren 1950. Hij nam het opnieuw op voor een “Duets” CD maar dat liep uit op een “Sinatra-iaanse” versie met veel uithalen van Steve Lawrence en Edie Gormay en een spetterende bigband. Zo hebben Rodgers en Hart dat nummer nooit bedoeld.

Er zijn dus veel uitvoeringen maar persoonlijk vind ik deze uitvoering van Harry Connick Junior erg goed. Ingetogen, simpel en met de weemoed die bij dit nummer hoort. Alleen begeleidt door een piano. Deze versie werd heel toepasselijk in 1989 gebruikt in de film “When Harry met Sally”

23
aug
10

Broadway Musicals (5): The New Yorkers

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “The New Yorkers”. We brengen” Love for Sale” geschreven door Cole Porter. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg de Categorie JazzTraffic Trio op dit blog.

Broadway Theatre 1930 met op de voorgevel de originele billboard van de eeerste cast , met Frances Williams, Charles King e.v.a.

Op 8 december 1930 ging in het Broadway Theatre in New York de musical The New Yorkers in premiere. De tekst en muziek waren geschreven door een andere grote Amerikaanse componist Cole Porter (1891 – 1964).

Cole Porter (1891 - 1964)

Het verhaal speelde over een dame van hogere kringen die verliefd wordt op een dranksmokkelaar, voor die dagen een hot onderwerp in verband met de drooglegging. De musical was ook een soort tour door New York waarin bekende plekken voorkwamen zoals Park Avenue, Reuben’s Deli’s (restaurant), The Cotton Club, een illegale kroeg en distilleerderij.

Muzikaal gezien was het hoogtepunt van de show, wellicht de meest gespeelde jazzstandard ooit, het voor die tijd zeer gewaagde “Love for Sale”. De tekst handelde over een straatprostituee (streetwalker) en om die reden werd dit nummer, althans met gezongen tekst, zowat 25 jaar geweerd in de Amerikaanse media.

Ziehier de tekst van het verse:

“When the only sound in the empty street,

is the heavy tread of the heavy feet

that belong to a lonesome cop, I open Shop.

When the moon so long has been gazing down

on the wayward ways of this wayward town, that her smile becomes a smirk,

I go to work.

Love for Sale ” enz

In de meeste uitvoeringen van Love for Sale wordt deze inleiding, ook wel Verse genoemd, meestal weggelaten. In ons programma Swingin’Musicals worden deze verses in ere hersteld want ze zijn een essentieel onderdeel van de oorspronkelijke compositie.

Deze inleiding laat dus niets aan de verbeelding over maar ook andere delen van de tekst konden de toenmalige toests der censuur niet doorstaan zoals:

old love, new love, every love but true love

love for sale, appetizing young love for sale

if you want to buy my wares follow me and climb the stairs.

In de vijftiger jaren hadden we in Nederland een dergelijk probleem met “Mylord” uitgevoerd door Corry Brokken. Dat ging over de zin “|dan sluit ik het gordijn”……………… Tamelijk onschuldig vergeleken bij de Love for Sale tekst maar de Nederlandse puriteinen in die tijd waren onthutst en gekwetst.

In de Broadway produktie werd Love for Sale aanvankelijk vertolkd door een blanke damesgroep The Three Girlfriends voor de ingang van Reuben’s Deli’s. Dat was weer tegen het zere been van een aantal groeperingen en daarom verhuisde het nummer naar de Cotton Club, uitgevoerd door een zwarte zangeres.

Op dit You Tube filmpje de naar mijn mening beste uitvoering ever van dit Cole Porter stuk, namelijk door de Buddy Rich Big Band

Bronnen:

Keyser H, Geniuses of the American Musical Theatre, ISBN 978-1-4234-6275-0, 2009 Applause Theatre and Cinema Books.

Green Stanley, Broadway Musicals Show by Show, ISBN 978-1-55783-736-3, 2008 Hal Leonard Corporation

21
aug
10

Broadway Musicals (4): Girl Crazy.

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Girl Crazy” . We brengen het bekende ” I’ve got rythm” geschreven door George Gershwin. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg de Categorie JazzTraffic Trio op dit blog.

Op bovenstaand You Tube fimpje ziet u een van de weinige beelden die er bestaan van George Gershwin waarin  hij kort “I’ve got Rythm” uitvoert. De man was niet alleen een componist van naam en faam maar ook een begenadigd pianist. Bekend is dat waar hij kwam, als er een piano stond dan zat George daar de hele avond achter en bekommerde zich verder nergens over. Spelen voor publiek was wat hij het liefste deed.

Na de politieke satire Strike up the Band keerden de Gershwin broers terug naar het meer conventionele musical scenario. Het verhaal gaat over Danny Churchill, een zoon van een steenrijke vader. Deze stuurt Danny per taxi (!) naar Arizona om daar een ranch te gaan beheren. Dat alles om uit de handen van op geld beluste dames te blijven. Op de ranch wordt het echter een vrolijke boel met allerlei dames maar uiteindelijk trouwt Danny met Mrs. Right. Deze productie was de start van een glansrijke carriere van filmster Ginger Rogers en de musicalster (in Europa minder bekend) Ethel Merman.

Ginger Rogers

Muzikaal gezien was deze musical weer een hoogstandje van de Gershwin broers. Naast het dynamische I’ve got Rytjm bevatte deze productie opnieuw klassieke jazzstandards die vandaag de dag nog steeds veel gespeeld en graag gehoord worden, zoals Embraceable You en de ballad But not for me.

In dit You Tube filmpje hoort u een versie van Ella Fitzgerald die veel Gershwin repertoire zong en enorm heeft bijgedragen aan de acceptatie van deze muziek in de jazzwereld. In deze versie zingt Ella ook het “verse” van de compositie. Een verse werd veel gebruikt door componisten van musicals om een logische overgang van de dialoog naar de zang te maken. Zo werd een melodie op tekst gezet en diende als inleiding, dus het verse. Daarna begon het “refrein”. Tegenwoordig worden verses bijna niet meer gespeeld.

De insluitcode op You Tube is uitgeschakeld dus klik op de link en u komt vanzelf op You Tube

http://www.youtube.com/watch?v=O_hIuA9nF-o

Bronnen:

Keyser H, Geniuses of the American Musical Theatre, ISBN 978-1-4234-6275-0, 2009 Applause Theatre and Cinema Books.

Green Stanley, Broadway Musicals Show by Show, ISBN 978-1-55783-736-3, 2008 Hal Leonard Corporation

18
aug
10

Broadway Musicals (2): Porgy and Bess

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan Porgy and Bess . We brengen het prachtige “It ain’t necessarily so” geschreven door George en Ira Gershwin. Voor meer informatie kijk bij de categorie JazzTraffic Trio op dit blog.

Zowel de musical als de componisten hebben een lange en interessante geschiedenis.

De premiere.

Hoewel de Amerikaanse musical industrie een geweldige hoeveelheid mooie musicals heeft geproduceerd, behoort Porgy and Bess ongetwijfeld tot de buitencategorie succesvolle producties. Maar daar leek het in het begin helemaal niet op.

De musical ging in premiere op 10 October 1935 in het Alvin theater op Broadway in New York. Er was veel aandacht van de nieuwsmedia (toen voornamelijk de kranten) voor de opening. Maar commercieel gezien werd het een flop. De recensies waren niet goed en het slechte economische klimaat zorgde voor grote werkeloosheid en armoede. De productie haalde slechts 124 voorstellingen en voor Broadway begrippen was dat in feite een mislukking. En dat ondanks de geweldige muzikale hoogtepunten die componist George Gershwin had geschapen zoals het onsterfelijke “Summertime” maar ook “I got plenty o Nuttin’ en It ain’t necessarily so.”

Revival

Maar de musical kende een geweldige revival. Niet alleen door de muziek maar ook door het sterke libretto met de kreupele bedelaar Porgy, de verleidelijke Bess, de crimineel Brown and de broodmagere drugsdealer Sportin’ Life. Zo ging de eerste herhaling in  premiere op Brodway in 1942 en haalde toen 286 voorstellingen voor 2.75 dollar per kaartje, een topprijs in die tijd. Daarna ging de productie 17 maanden op tournee in Amerika waaronder een terugkeer van twee maanden in New York. Tien jaar later ging de musical opnieuw op pad voor een vier jaar durende tournee in  Europa (ook Moskou en Leningrad), Azie en Latijns Amerika. Daarna volgden nog twee revivals in 1976 in het Gershwin Theater en in 1983 in de Radio City Music hal, beiden in New York. Het wereldwijde succes werd vervolgens uitgebreid met een filmversie in 1959 met Sammy Davis Junior en Sydney Poitier in de hoofdrollen.

De componist en schrijvers.

De ontstaansgeschiedenis van Porgy and Bess gaat terug naar 1925 toen schrijver Dubose Hayward zijn boek Porgy liet uitgeven. Het verhaal sprak componist George Gershwin(1898 – 1937) aan en hij zocht contact met Dubose Hayward en ze besloten er een folk opera van te maken. Het was echter pas in 1932 dat Gerswhin de tijd vond om aan het werk te beginnen. Om de sfeer van het zuiden van Amerika goed te leren kennen verbleef hij regelmatig in Charleston (South Carolina) waar hij onder primitieve omstandigheden werkte en kennis maakte met de bewoners en dagelijkse gewoontes van het zuidelijke leven. Schrijver Hayward schreef het libretto en samen met broer Ira Gershwin de teksten van de composities van George. Alles bijelkaar duurde het twintig maanden voordat de opera en orkestraties klaar waren.

De eerste try-out was in Boston in 1935 en de opera duurde ruim vier uur. Dat was voor een Broadway musical veel te lang en de Gershwins en Hayward zetten zich aan het werk om de productie in te korten. Vervolgens kwam de verkorte versie in 1935 in Broadway in premiere.

Gershwin was zeer teleurgesteld dat de musical geen commercieel succes was maar hij wist dat hij iets bijzonders had gecomponeerd. Helaas heeft hij het grote succes dat alsnog kwam niet meer meegemaakt want Gershwin  stierf in 1937 op achtendertigjarige leeftijd tengevolge van een hersentumor.

Op onderstaand You Tube filmpje staat een instrumentale uitvoering van “It ain’t necessarily so” met foto’s van Gershwin en de originele partituur.

Bronnen:

Keyser H, Geniuses of the American Musical Theatre, ISBN 978-1-4234-6275-0, 2009 Applause Theatre and Cinema Books.

Green Stanley, Broadway Musicals Show by Show, ISBN 978-1-55783-736-3, 2008 Hal Leonard Corporation




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 314 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: