Posts Tagged ‘broadway theatre

01
jul
11

Ella Fitzgerald en Louis Armstrong: “Summertime”

Als je zou spreken over “de moeder van alle zomersongs in jazz” dan is zonder enige twijfel Summertime uit Porgy and Bess de meest in aanmerking komende. Er is waarschijnlijk geen nummer zo vaak gebracht door professionals en amateurs. De oorzaak hiervan ligt vermoedelijk in het feit dat componist George Gershwin er een echte folksong van wilde maken en zich daarbij bediende van de zogenaamde pentatonische toonladder (C-D-E-G-A-C) welke een voor het oor logische volgorde van tonen is en daardoor relatief gemakkelijk te zingen. Het nummer is echter ook ontzettend vaak misbruikt door allerlei aankomende zangeressen. Reden waarom bij JazzCafe Alto in Amsterdam er een Summertime verbod is ingevoerd.

Summertime werd door Gershwin in februari 1934 als eerste song van de musical Porgy and Bess afgeleverd, gebaseerd op een gedicht van schrijver Du Bose Heyward die ook het script van de musical voor zijn rekening nam. De volgende twintig maanden werkte Gershwin volop aan de composities en orkestraties die volgens zijn opvatting uitmondden in een volksopera. Hij ging er zelfs enige maanden voor in het zuiden van Amerika wonen om de omgang met de bevolking mee te maken en te proeven van hun kerkgang en gospels.

Porgy and Bess ging in 1934 in premiere in het Alvin Theatre op Broadway en werd direct een flop. Het haalde 124 voorstellingen en dat was voor die tijd op Broadway, zeker voor de Gershwins, een afgang. Triest genoeg overleed Gershwin kort daarop en kon niet meer meemaken dat Porgy and Bess alsnog een succes werd. De musical ging wederom en nu met succes  in productie op Broadway in 1942, 1953, 1976 en 1983 en kende een fenomenale filmversie in 1959 met  o.a. Sammy Davis in een hoofdrol.

Summertime brengen als melodie is wellicht niet zo moeilijk, maar Summertime brengen zoals Gershwin het bedoeld heeft is uitermate lastig. In oorsprong is het een wiegeliedje maar er klinkt ook iets door van de landerigheid van het warme Amerikaanse Zuiden, de discriminatie, de dreiging en de worsteling van Porgy en Bess. Maar ook de zorg voor de toekomst van de kleine, ondanks een mooie moeder en rijke vader.

De mooiste uitvoering naar mijn mening is die van Ella en Louis, de intro van Louis gaat door merg en been.

03
feb
11

Broadway Musicals: “With A Song In My Heart”

Leven en werk van Richard Rodgers en Lorenz Hart (5)


Dick Rodgers en Larry Hart waren van het type componisten dat grote successen afwisselde met zeer diepe dalen.

Na hun zevenjarige worsteling om hun composities aan de man te brengen waren ze na de recente successen van o.a. The Garrick Gaieties, Peggy-Ann en Dearest Enemy met hun muziek definitief doorgebroken. In 1927 hadden ze opnieuw succes met hun show A Connecticut Yankee, gebaseerd op een verhaal van Mark Twain. Eerder was het hun niet gelukt deze show te verkopen maar nu gingen alle deuren open. De show opende op 3 November 1927 in het Vanderbilt Theatre en werd wederom een grote hit met maar liefst 418 voorstellingen. Niet alleen met “My Heart Stood Still” dat we in de vorige aflevering zagen maar ook met “Thou Swell”.

Daarna hadden de heren twee grote flops met Chee-Chee en Spring is here, welke shows zo slecht waren dat ze niet eens  in  de boeken over Broadway Musicals vermeld staan. Bovendien braken er moeilijke tijden aan met de Grote  Depressie en de opkomst van Hollywood filmproducties die een grote concurrent werden voor de Broadway Shows.

Ondanks dat “Spring is here” een grote flop was bracht deze show een prachtige compositie met de titel “With A Song In My Heart” voort, dat net als zoveel andere Rodgers en Hart composities een klassieker werd.

Zie hier een uitvoering van dit nummer van de onnavolgbare Keith Jarrett en zijn trio met drummer Jack DeJohnette en bassist Gary Peacock. Dit werd opgenomen in Japan zestig jaar (!) nadat Larry en Dick dit nummer hadden geschreven. Ze zullen zich nooit hebben kunnen voorstellen dat zo lang na hun dood dit nummer op een dergelijk manier zou worden uitgevoerd. Kijk, luister en geniet wat Keith Jarrett en zijn musici van dit nummer maken.

Bron: Keyser,H – Geniuses of the American Musical Theatre – Applause and Cinema Books, 2009 – ISBN 978-1-4234-6275-0.

Green, Stanley – Broadway Musicals, Show by Show -Hal Leonard Corporation – 1985 – ISBN 978-1-55783-736-3

01
feb
11

Broadway Musicals: My Heart Stood Still.

Leven en werk van  Richard Rodgers & Larry Hart


In 1926 vond er een pijnlijk incident plaats. Rodgers en Hart hadden toegezegd een show te schrijven samen met scriptschrijver  Herb Fields met wie ze al eerder hadden samengewerkt. Ze schreven  de show “Peggy – Ann” welke een groot succes werd met 333 voorstellingen.

Echter Larry en Dick hadden vergeten dat ze ook hadden toegezegd een show te schrijven voor Ziegfeld, een grote Broadway producer.  De show heette “Betsy” en ging een week na “Peggy – Ann” in premiere maar deze productie werd een flop. De ster van de show Belle Baker vond de muziek van Rodgers & Hart zo slecht dat ze een dag voor de premiere in wanhoop componist Irving Berlin verzocht een nummer te schrijven om nog iets te redden. Berlin schreef samen met met haar diezelfde nacht het bekende “Blue Skies” dat uiteindelijk het enige hoogtepunt van de show werd en maar liefst achtentwintig “encores” van het publiek kreeg.

Uiteraard waren Rodgers en Hart zeer beschaamd door dit incident maar konden er niets aan veranderen. Ze ging aan het werk en schreven een nieuwe show “One Damn Thing After Another” Terwijl ze hiermee bezig waren ontstapten ze ternauwernood aan een dodelijk auto ongeluk en volgens het verhaal zei een van de vrouwelijke inzittenden daarna “my heart stood still”  Dick Rodgers had dat onthouden en zag er een mooie titel voor een song in.

Hier een versie van trompettist Kenny Dorham die laat horen hoe een commercieel nummer van Rodgers & Hart uitstekend in het jazzidioom past.

Bron: Keyser,H – Geniuses of the American Musical Theatre – Applause and Cinema Books, 2009 – ISBN 978-1-4234-6275-0.

Green, Stanley – Broadway Musicals, Show by Show -Hal Leonard Corporation – 1985 – ISBN 978-1-55783-736-3

28
jan
11

Broadway Musicals: De blauwe kamer

In het programma “Swingin’ Musicals” van Colette Wickenhagen en The JazzTraffic Trio, brengen we “My Romance, My Funny Valentine en The Lady is a Tramp” van Richard Rodgers en Lorenz Hart. Voor meer informatie over dit programma ziehttps://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/

Leven en werk van Richard Rodgers en Lorenz Hart

Na het succes van Manhattan en de musical “The Garrick Gaieties”  hadden Larry Hart en Dick Rodgers na zeven jaar ploeteren eindelijk een groot succes binnengehaald.

Direct daarna verkochten ze hun show “Dearest Enemy” die ook al talloze keren door Broadway producers was afgewezen maar met hun nieuwe status direct werd aangekocht en ook een succes werd met 286 voorstellingen. Het grote leven was begonnen en ze voelden zich de gelijken van de Gershwins. Het blad Variety berichtte dat de heren vijfduizend dollar per week verdienden. Helaas gaf dit Larry Hart de kans zijn drankzucht uit te leven en hij was regelmatig dronken te vinden in speakeasies.

In 1926 volgde een nog groter succes met de musical “The Girl Friend” die zelfs 301 voorstellingen haalde. Larry en Dick waren nu definitief gevestigde namen. Uit deze musical hun hit “Blue Room” hier in een uitvoering van The Benny Goodman Band in Carnegie Hall, 1985. Lekkere swing en dans met een mooie big band, dat is waar jazz voor bedoeld is.

Bron: Keyser,H – Geniuses of the American Musical Theatre – Applause and Cinema Books, 2009 – ISBN 978-1-4234-6275-0.

Green, Stanley – Broadway Musicals, Show by Show -Hal Leonard Corporation – 1985 – ISBN 978-1-55783-736-3

26
jan
11

Broadway Musicals: “Manhattan”

 

In het programma “Swingin’ Musicals” van Colette Wickenhagen en The JazzTraffic Trio, brengen we “My Romance, My Funny Valentine en The Lady is a Tramp” van Richard Rodgers en Lorenz Hart. Voor meer informatie over dit programma ziehttps://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/

Lorenz (Larry) Hart (l) en Richard Rodgers achter de piano

Leven en werk van Richard Rodgers (1902 – 1979) en Lorenz Hart (1895 – 1943)

Richard (Dick) Rodgers en Lorenz (Larry) Hart waren elkaars tegenpolen. Hart was hoogopgeleid, rijk en voornaam terwijl Rodgers van bescheiden afkomst was. Hart die ook zeven jaar ouder was had veel kennis en contacten in de muziekwereld. Daarnaast was Hart homosexueel en een zware roker en drinker. Rodgers had meer het voorkomen van een bankdirecteur en was hetero.

Toch klikte het geweldig tussen deze twee mensen al bleef dat de eerste zeven jaar na “Any Old Place With You” zonder enig resultaat. Ze componeerden voornamelijk voor amateurproducties. Terwijl Kern en Hammerstein al grote succesen boekten op Broadway hadden Rodgers en Hart allerlei baantjes als dirigent en tekstschrijver bij van alles en iedereen. In 1924 mochten ze de muziekscore schrijven voor de toen machtige Broadway producer Max Dreyfus maar die deed hun werk af als  “niets van enige waarde” . Larry en Dick raakten volkomen gedesillusioneerd en stonden op het punt ermee op te houden en een gewone baan te gaan zoeken.

In 1925 kregen ze het verzoek van de Theatre Guild om een nummer te schrijven voor een nieuwe Broadway productie. Rodgers en Hart presenteerden hun compositie “Manhattan” die al vele malen eerder was afgewezen voor andere producties. Maar ditmaal was het raak. De producers vonden het een geweldig stuk en ze mochten veertien andere nummers schrijven voor de musical “The Garrick Gaieties”.

Deze musical werd een groot succes en haalde 211 voorstellingen op Broadway en betekenden na jaren het eerste succes van het duo. Hier een uitvoering van Manhattan door Ella Fitzgerald van haar CD “Ella Fitzgerald sings the Rodgers en Hart Songbook” Ik heb de tekst erbij afgedrukt en het is de moeite waar de tekst te volgen om te zien hoe briljant Larry Hart beroemde New Yorkse plaatsen weet in te passen in de tekst van een liefdeslied.

Summer journeys to Niag’ra
and to other places aggra-
vate all our cares.
We’ll save our fares!

I’ve a cozy little flat in
what is known as old Manhattan
we’ll settle down
right here in town!

We’ll have Manhattan
the Bronx and Staten
Island too.
It’s lovely going through
the zoo!

It’s very fancy
on old Delancy
street you know.
The subway charms us so
when balmy breezes blow
to and fro.

And tell me what street
compares with Mott Street
in July?
Sweet pushcarts gently gli-ding by.

The great big city’s a wonderous toy
just made for a girl and boy.
We’ll turn Manhattan
into an isle of joy!

We’ll go to Yonkers
Where true love conquers
In the whiles
And starve together dear, in Chiles

We’ll go to Coney
And eat baloney on a roll
In Central Park we’ll stroll
Where our first kiss we stole
Soul to soul

And “My Fair Lady” is a terrific show they say
We both may see it close, some day

The city’s glamour can never spoil
The dreams of a boy and goil
We’ll turn Manhattan
into an isle of joy!

Bron: Keyser,H – Geniuses of the American Musical Theatre – Applause and Cinema Books, 2009 – ISBN 978-1-4234-6275-0.

Green, Stanley – Broadway Musicals, Show by Show -Hal Leonard Corporation – 1985 – ISBN 978-1-55783-736-3


23
jan
11

Hoe een keurige jongen van vijftien en een ongeschoren man van tweeentwintig wereldberoemde componisten werden.

In het programma “Swingin’ Musicals” van Colette Wickenhagen en The JazzTraffic Trio, brengen we “My Romance, My Funny Valentine en The Lady is a Tramp” van Richard Rodgers en Lorenz Hart. Voor meer informatie over dit programma zie https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/

 

Lorenz (Larry) Hart (l) en Richard Rodgers achter de piano

Leven en werk van Richard Rodgers (1902 – 1979) en Lorenz Hart (1895 – 1943)

Er zijn in de wereld weinig componisten duo’s (er zijn er sowieso maar een paar)  die zoveel invloed hebben gehad op de muziek van vroeger en nu, als Richard Rodgers en Lorenz Hart. Alleen Lennon en McCartney overtroffen deze meesters van de lichte kunst.

Over de eerste ontmoeting van Lorenz (Larry) en Richard (Dick) schrijft Herbert Keyser in zijn boek “Geniuses of the American Musical Theatre”

“Dick Rogers was van gemiddelde lengte voor een vijftienjarige, atletisch gebouwd en keurig gekleed. Toen hij bij Hart’s huis arriveerde en de deur openging, stond daar Larry Hart, ongeschoren, tweeentwintig jaar oud, nog geen 1.70 lang, in slippers en badjas en een sigaar in zijn mond. Ze praatten, dat wil zeggen Larry praatte het meest tegen deze jongeman (Dick) die aan de piano zat en ze wisselden muziek en teksten uit. Het klikte onmiddellijk tussen hen”

Aanvankelijk schreven beiden voor amateur musicals maar  in 1919 schreven ze hun eerste compositie voor de Broadway Musical ” A Lonely Romeo”  die onmiddellijk flopte. De titel was “Any Old Place with You”.

In 1999 werd er een televisie documentaire gemaakt met als titel  “The Rodgers & Hart Story: Thou swell thou witty”. Uit deze documentaire een uitvoering  van de allereerste Rodgers en Hart compositie. Nu zouden we het een oubollig nummer vinden maar probeer de tekst te volgen en let op de briljante vondsten van tekstdichter Larry Hart.

Keyser, H- Geniuses of the American Musical Theatre – Applause and Cinema Books 2009 – ISBN 978-1-4234-6275-0

17
dec
10

The JazzTraffic Trio presenteert: “Swingin’ Musicals”

Een nieuw “Performance and Lecture” programma: “wij spelen hun muziek en vertellen hun verhaal” gebaseerd op het boek “Geniuses of the American Musical Theatre”, leven en werk van beroemde Amerikaanse componisten.

Met ingang van het nieuwe seizoen 2011 / 2012 brengt The JazzTraffic Trio met vocaliste Colette Wickenhagen een “Performance and Lecture” programma met de titel “Swingin Musicals”. Onder het motto ” wij vertellen hun verhaal en spelen hun muziek” spelen we een selectie van beroemde Broadway Musical composities met werk van de Amerikaanse componisten Gershwin, Porter, Arlen, Rodgers, Hart, Hammerstein en Kern.

Dit format is gebaseerd op “The Geniuses of the American Musical Theatre” van de Amerikaanse musicalkenner Dr. Herbert Keyser die in Amerika in theaters zijn programma brengt. Hij verhaalt over leven en werk van Amerikaanse componisten en jazzpianiste en zangeres Bett Butler speelt hun muziek. Zie ook www.musicaltheatregeniuses.com/

Colette en The JazzTraffic Trio brengen een selectie van Broadway songs uit de periode 1930-1939. Elke compositie wordt bij het publiek ingeleid en geillustreerd met een PowerPoint Slideshow met foto’s van originele billboards, de artiesten, theaters en componisten.

Foto Erwin Wittenberg / Event Impressions


Voor een uitgebreide presentatie van dit programma zie de Powerpoint presentatie hierna. Voor volledig scherm klik linksonder op menu > view full screen.

Voor muziekfragmenten klik op de links onderaan,  na de Engelse versie van dit artikel.


ENGLISH VERSION   

THE JAZZTRAFFIC TRIO PRESENT: “SWINGIN’ MUSICALS”

A new ‘Performance and Lecture” show: we play their music and tell their stories, based on the book “Geniuses of the American Musical Theatre”, life and work of famous American composers.

Coming the new 2011 / 2012 season The JazzTraffic Trio featuring jazz vocalist Colette Wickenhagen present a “Performance and Lecture” show titled “Swingin Musicals”. In this show “we play their music and tell their stories” and play a selection of famous Broadway Musical songs as composed by famous American composers like Gershwin, Porter, Arlen, Rodgers, Hart, Hammerstein and Kern.

This format is based on the book “Geniuses of the American Musical Theatre” by musical expert Dr. Herbert Keyser who presents a similar theatre show in the US. Dr. Keyser tells the stories and jazzpianist and singer Bett Butler plays their music. See also www.musicaltheatregeniuses.com.

Colette and The JazzTraffic Trio present a selection of Broadway songs from the 1930 – 1939 timeframe. Each composition will be introduced to the audience and illustrated with a PowerPoint slideshow with photo’s of the artists and theatres and original billboards.

At request we can present the show in English.

(Photography Erwin Wittenberg - Event Impressions)

For a comprehensive presentation of this show see below’s PowerPoint presentation. Click on Menu > View Full Screen.

 

For fragments of the music click on below links

A Foggy Day In London Town (Gershwin & Gerswin) The JazzTraffic Trio feat. Colette Wickenhagen

All Of You (Cole Porter) The JazzTraffic Trio feat. Colette Wickenhagen.

Over The Rainbow (Harold Arlen) – The JazzTraffic Trio.

28
nov
10

Broadway Musicals (24): Ikke, ikke, ikke…………….

In het programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Very warm for May” van Jerome Kern en Oscar Hammerstein II. We brengen de compositie “All the things you are”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/op dit blog.

Leven en werk van componist Jerome Kern.

Jerome Kern was een man vol tegenstellingen. Hij was altijd tot in de puntjes verzorgd gekleed. Hij zag eruit en sprak ook als een echte professor, was slim, gedistingeerd en erudiet. Tegelijktertijd  was hij een verwoede gokker zowel met kaartspelen als paardenrennen. Als fervent liefhebber ging hij elk weekend naar een honkbalwedstrijd.  Hij was  inhalig bij contractbesprekingen en 50/50 verdelen met de tekstschrijvers van zijn werk was out of the question. Zelfs toen hij met Ira Gershwin werkte stond hij erop 55% te krijgen.  Anderzijds kon hij ook genereus zijn voor mensen die hem nastonden.

Hij was getrouwd met een Engelse en al vroeg welgesteld. In zijn grote succesperiodes verdiende hij $ 5000 per week en verzamelde antieke boeken en zilver. In 1929, vlak voor de Grote Depressie, verkocht hij zijn zilvercollectie voor meer dan twee miljoen dollar, dat zou nu ongeveer twintig miljoen zijn. De Kerns hadden een mooi huis in Bronxville waar ze schapen, honden, katten en paarden hielden. Kern verzamelde auto’s en bezat o.a. een Rolls Royce. Hij bezat een zeewaardig jacht en in stille periodes maakt hij vaak cruises. Geen crisis dus voor deze mensen.

In 1926 schreef hij met Oscar Hammerstein II  zijn grote musical hit “Showboat” die in 1927 in premiere ging. Met 572 voorstellingen in New York werd het een million seller want de productie maakte in 1930 een tournee door Europa en ging in 1932 opnieuw op Broadway lopen. Na de oorlog ging Showboat in1946 weer op Broadway in roulatie en werd er een nieuwe Kern compositie toegevoegd met de titel “Nobody Else But Me”. Dat zou ook Kern’s laatste nummer worden want toen de revival plaatsvond was Kern dood. Showboat liep een jaar op Broadway en haalde een omzet van twee miljoen dollar. Er werden in 1929, 1936 en 1951 filmversies van gemaakt en in 1994 ging er opnieuw een revival lopen op Broadway die maar liefst 947 voorstellingen haalde. Een ongekend succes verspreid over diverse decennia.

Showboat bevatte de compositie “Ol’ Man River” die het bekendst werd. Maar Kern’s laatste werk  “Nobody Else but me” is er in een lekkere swingversie van Saraha Vaughn uit 1960. Goed dat Kern deze versie nooit heeft kunnen horen want aan  “verjazzen” van zijn werk had hij een hekel. Zijn erfgenamen zullen daar anders over denken.

19
nov
10

Broadway Musicals (22): All The Things You Are.

In het programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Very warm for May” van Jerome Kern en Oscar Hammerstein II. We brengen de compositie “All the things you are”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/op dit blog.

Op 17 November 1939 ging de musical “Very warm for May” in premiere in het Alvin Theater op Broadway. Het was direct een flop. Op de tweede dag na de premiere zaten er twintig mensen in de zaal. Ondanks dat de entreeprijs werd verlaagd liep de musical niet en werd na 59 voorstellingen gestopt. Volgens de critici was het slechte script de oorzaak. Dat was op het laatste moment gewijzigd en werd er niet beter op.

En er was behoorlijke concurrentie want een maand later ging Cole Porter’s “Du Barry was a lady” in premiere en ook Rodgers en Hart’s “Too many girls” liep van stapel. Daarom werd “Very warm for May” ook wel de “lost musical” genoemd. De meest uitgebreide musicalgids  “Broadway Musicals Show by Show” noemt de productie niet eens. Kort na Nieuwjaarsdag 1940 werd de productie gestopt.

De muziek werd geschreven door Jerome Kern en Oscar Hammerstein II, toen al grote namen in de wereld van de film en musical. Er kwamen lovende kritieken van de pers over de muziek maar uiteindelijk werd “All the things you are” de enige echte hit. En wat voor een hit. Een opname van The Tommy Dorsey Band uit 1939 werd al direct een nummer 1 op de toenmalige pop charts. Volgens recent onderzoek van JazzStandards.com is het nummer na “Body and Soul” wereldwijd de meest opgenomen jazzstandard  en elke jazzmusicus van naam heeft er wel een opname van gemaakt.

Oscar Hammerstein II (l) en Jerome Kern (r)

Jerome Kern stond bekend als een enorme hork en had er een hekel aan als zijn composities werden “verjazzed”. Hij schijnt zo ongeveer een toeval te hebben gekregen toen hij de Charlie Parker versie hoorde. Maar volgens de Amerikaanse musical kenner Dr. Herbert Keyser was er nog een ander nummer uit de musical met de titel “All in Fun” dat volgens kenners wordt gerekend tot een van de fijnste Kern / Hammerstein composities. Ik heb er echter op You Tube niets van kunnen vinden en er is ook weinig over geschreven gek genoeg.

Tot de dag van vandaag is “All the things you are” onsterfelijk. Het nummer maakte in 2005 opnieuw een verassende entree in de film “Mrs. Henderson presents” met de bekende actrice Judy Dench (“M” in James Bond). Zet je koptelefoon op en luister naar die mooie versie uit de film gezongen door Will Young alleen begeleidt door piano en cello. Uitgevoerd zoals ooit door Kern bedoeld.

En luister daarna naar de sublieme swinguitvoering van Ella Fitzgerald (Lady Ella zoals Sinatra haar noemde) met het orkest van en schitterend arrangement door Nelson Riddle. Luister dan vooral naar de geweldige sound van contrabas en basedrum. Zo hoor je dat niet meer. En de dynamiek die het handelsmerk was van Riddle. Toewerken naar een zogenaamd “shout chorus” en weer afbouwen op het einde. Let ook in dat einde op dat bijna verborgen maar o zo subtiele pianostukje. Prachtig, prachtig.

Bronnen:

Songbook1. wordpress.com

Keyser, H -Geniuses of the American Musical Theatre, Applause Theatre and Cinema Books, 2009, ISBN 978-1-4234-6275-0

11
nov
10

Broadway Musicals (20): The way you wear your hat.

In het programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de film “Shall we dance ?” . We brengen de Gershwin compositie “They can’t take that away from me”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/op dit blog.

Als laatste in de serie over “Shall we dance ?”  het derde en laatste deel van  the docu “The music of shall we dance”.

Bijgaand ‘They can’t take that away from me” in de versie van zangeres Jane Monheit en John Pizzarelli op gitaar. Beiden zijn niet zo bekend bij ons. Jane is een prima jazzangeres die onlangs een duet met Michael Buble op nam (“I won’t dance). John  is een gitarist met een mooie toon en bespeelt een zevensnarige gitaar. Dat zie je niet vaak maar die extra snaar zorgt voor een lage bastoon en dat geeft het geheel een warme sound.




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 314 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: