Posts Tagged ‘Charlie Parker

30
dec
13

De wondere wereld van de Contrafacts in jazz.

“Creativity is knowing how to hide your sources.”~Albert Einstein

Contrafact

Charlie Parker en Lennie Tristano, pioniers van de Contrafact

Contrafacts ? Contrafacts werden nergens op zo grote schaal toegepast als in de jazzmuziek.

Maar wat zijn Contrafacts feitelijk ? En hoe is het verschijnsel ontstaan ?

Simpel gezegd is dat een melodielijn gebaseerd op een accoordenschema van een reeds bestaande compositie.

Neem bijvoorbeeld een simpel schema als van “Happy Birthday”, zet er een andere melodielijn op en je hebt een contrafact. Maar ook als er op een bruiloft een nieuwe tekst wordt geschreven op een bestaand stuk, maar dan specifiek bedoeld voor het bruidspaar, is er sprake van een contrafact.

Het is niet duidelijk wie deze term bedacht heeft maar zeker is dat in de bebop periode hier op grote schaal van gebruik werd gemaakt.

De vraag is waarom dat specifiek in die periode gebeurde ?

Het antwoord is simpel en voor de hand liggend. Grote bebop pioniers als Lenny Tristano, Charlie Parker, Dizzy Gillespie en John Coltrane waren hevig aan het experimenteren met nieuwe improvisatievormen.

Om die vormen uit te proberen en te verbeteren maakten ze gebruik van standards, zoals I Got Rythm van Gershwin en All The Things You Are van Kern. Dat werd niet gezien als copy catting (plagiaat) maar als een volstrekt legitieme poging tot vernieuwing.

“I’ve found you’ve got to look back at the old things and see them in a new light.”~John Coltrane

Daar zijn heel intessante composities uit voortgekomen zoals bijgaand stuk van Thelonius Monk met de titel “Bright Mississippi”. Als je dit stuk na de intro vanaf de eerste maat meezingt op de tune van “Sweet Georgia Brown” dan weet je wat een Contrafact is.

Jazzadvice Contrafacts

List of Jazz Contrafacts Wikipedia

12
okt
12

Blue Note Records: The Biography (3)

Photographer Frank Wolff arrived in New York at the end of 1939, by legend on the “last boat out of Nazi Germany”.  He instantly sought contact with his old time friend from Germany, Alfred Lion. The couple would work together for decades to come to set the standard of the recording industry in many aspects, Lion as the producer, Wolf as the photographer.

In 1947 Alfred Lion was seeking a musician who would make impact in the world of bebop, taking into account that Dizzy Gillespie and Charlie Parker had already made outstanding bop records that set the pace for that type of music.  He found it in the person of Thelonius Monk who was thirty at the time but had made no record yet as a leader. Although he certainly belonged to the bop generation and had adopted bop’s innovations, he stood apart from much of the language: the whirlwind tempo’s and virtuoso accuracy which typified most of the recordings. And apart from being a original jazz pianist he was an outstanding composer.

The first recording for Blue Note was Monk’s “Humph”which was way out for what Blue Note had been recording before. The strange descending line of the melody was certainly something note done before in bebop. Apart from Monk on piano are on this recording  trumpeter Idrees Sulieman, Danny Quebec West and Billy Smith on saxophone, bassist Gene Ramey and drummer Art Blakey.

Source: Blue Note Records – The biography – Richard Cook.

13
jul
12

De kerk van St.John Coltrane.

Ik heb geen idee hoe John Coltrane spiritueel gezien in het leven stond maar nieuw voor mij was dat er een kerk naar hem is vernoemd en hij de officiele heilige status heeft gekregen, Saint John Coltrane. Dat is niet veel jazz musici gegund lijkt me. De kerk werd in 1971 opgericht in San Francisco en heette eerst “Yardbird Temple”, vernoemd naar wie anders, Charlie Parker. Maar Charlie heeft het veld moeten ruimen voor Coltrane en de officiele naam is nu  St. John Will-I-Am Coltrane African Orthodox Church. De kerk was enige tijd zonder behuizing maar heeft nu een onderkomen gevonden in het Fillmore district in San Francisco, een wijk die ooit het “Harlem of the West” werd genoemd. Voor hen die het geloof zoeken en swing aan het leven willen toevoegen lijkt mij dit “the place to be”.

25
jun
12

Charlie Parker Story.

 

Een prachtige gedramatiseerde documentaire van de BBC, ditmaal over het leven van Charlie Parker. Een indringend verslag van de hoogtepunten en helaas ook de dieptepunten van deze geniale jazz musicus. Zijn specifieke bijdragen aan de ontwikkeling van de bebop, zoals zijn gewoonte om de accoorden van standards te gebruiken voor zijn composities, ook om het betalen van royalties te  vermijden, komen uitgebreid aan bod. Zijn samenwerking met Gillespie, die werd overschaduwd door zijn drugs en alcohol gebruik, laat zien hoe beiden de bebop tot ontwikkeling brachten. Een mooie documentaire met een uitgekiende balans tussen jazzmuziek en het persoonlijke leven van de man die iedereen kent als “Bird”.

29
apr
12

TOOTS 90.

Hij is een van de heel weinigen in leven die nog met Charlie Parker heeft gespeeld. “Jeanke” Thielemans viert vandaag zijn 90e verjaardag. Door een combinatie van enorm vakmanschap, bescheidenheid en zijn hoge leeftijd heeft deze musicus met zijn “mondmuziekse” een onwaarschijnlijke carriere opgebouwd die hem in contact bracht met alle groten in de jazz over de hele wereld. Zijn verjaardag wordt groots gevierd met een nieuwe live CD en vinyl versie, een DVD en een jubileumboek met de titel “TOOTS90”. En diverse optredens in zijn vaderland. Hij beschouwd het album dat hij met Bill Evans maakte met de titel “Affinity” als zijn beste werk. Niet gek voor dat “ketje uit de Marollen. Proficiat Toots !

25
apr
12

Hardbop 1955 -1965: Joe Henderson – “Caribbean Fire Dance”.

De Hard Bop stroming vond zijn oorsprong in de BeBop maar heeft zijn eigen karakteristieken ontwikkeld. Met invloeden van de blues, gospel en Afro-Cuban elementen is Hard Bop eerst en vooral  muziek van de negermusici geworden. Maar zoals het woord “hard” verondersteld gaf Hard Bop een opening aan emoties die b.v. Louis Armstrong en zelfs Charlie Parker niet verklankten. Die emoties waren donkere emoties zoals wraak, sarcasme, boosaardigheid, verbittering en zelfs haat. “He does not hate enough” zei een criticus eens tijdens een Hard Bop sessie over een van de musici. Luister naar Caribbian Fire Dance”  in een uitvoering van  Joe Henderson met Morgan (t), Fuller (trom), Henderson (ts), Hutcherson (vib), Walton (p), Carter (b), Chambers (d). Het is een “gemene” melodielijn met een obsessief constante piano rif en een einde waarin de musici een shout chorus spelen samen met drums en de dreiging bijna voelbaar is. Expliciete boosheid hoor je in de aanzet van de solo van Lee Morgan die de eerste noten vertolkt als een rauwe schreeuw die door merg en been gaat.

Rosenthal David H, Hard Bop – Jazz and Black Music 1955 – 1965, 1992 Oxford University Press, ISBN 0-19-508556-6

19
feb
12

Norman Granz presents film: “IMPROVISATION” with unique Charlie Parker / Coleman Hawkins duet

Gjon Mili shooting Improvisation (Google / LIFE Images)

In 1950 Norman Granz started to produce a new short film with photographer Gjon Mili as sequel to their earlier film Jammin’ The Blues“. It was only released in 1996 as part of a film called “Improvisation”  which included a compilation of performances of Granz’ musicians over the 1950 – 1970 timeframe. Several parts of this film are on You Tube available (at least until the day of writing this blogpost).

Credits.

Part 3 – Announced by Norman Granz, this part of the film is about a piece performed by the rythm section with Hank Jones (piano), Ray Brown (bass) and Buddy Rich on drums.

Source: Hershorn, Ted  – Norman Granz – The Man Who Used Jazz for Justice – University of California Press 2011 – ISBN 978-0-520-26782-4

 

05
jan
12

Norman Granz records Charlie Parker with Strings.

While Norman Granz successfully grew his JATP business he also did very well as a record producer. He was not afraid of putting money in projects which were questionable in as much they would be commercially a hit. In 1956 he founded Verve records in which he folded his earlier founded Clef, Norgran and Down Home labels. Verve would become one of the most successful independent jazzlabels. The Charlie Parker with Strings project was a controversial project. Granz later said he talked Charlie Parker into doing it whereas Parker said he had already wanted to do this way back in the forties and that Granz finally let him do it and put up the money. The album was praised and critizised but everybody seems in agreement that Just Friends is a great version by Charlie Parker with Ray Brown and Buddy Rich in the rythm section.

Source: Hershorn, Ted  – Norman Granz – The Man Who Used Jazz for Justice – University of California Press 2011 – ISBN 978-0-520-26782-4

27
dec
11

Norman Granz introduces drum battles between Gene Krupa and Buddy Rich.

Over the years, when taking Jazz At The Philharmonics on tour in the US and Europe, Norman Granz developed a format consisting of a number of key elements. First he employed a core group of musicians  from which he would choose per concert or tour. Participating were a.o. singers Ella Fitzgerald, Billy Holiday and Helen Humes, saxophonists Coleman Hawkins, Charlie Parker, Lester Young and Benny Carter, The Oscar Peterson Trio, pianist Hank Jones, trumpeter Roy Eldridge and drummers Gene Krupa and Buddy Rich. Second, the format included standard sets with blues, a ballad medley, swing and modern, the latter being basically bebop at the time. Also an element of competitiveness was brought in by saxbattles and the grand finale joined by all musicians. A special item were the roaring drum battles between Gene Krupa and Buddy Rich. In the YT video a registration of a great Krupa vs. Rich battle in the Sammy Davis Junior TV show.

Source: Hershorn, Ted  – Norman Granz – The Man Who Used Jazz for Justice – Univerity of California Press 2011 – ISBN 978-0-520-26782-4

16
dec
11

Charlie Parker en Irving Berlin: “White Christmas”

Google / Life Images

Scrollen door de eindeloze hoeveelheid jazzfilmpjes op You Tube zou je de virtuele versie kunnen noemen van het snuffelen in de bakken van Concerto in de Utrechtsestraat. En dan kom je ook wel eens voor aangename verassingen te staan. Zoals de versie van Irving Berlin‘s  “White Christmas” door Charlie Parker. Parker was bepaald niet vies van commercie want er moest tenslotte brood op de plank komen en dan moest er ook nog ruimte zijn voor het aanschaffen van inspiratieverhogende middelen. En hoe geniaal de man was blijkt weer zoals hij van dit melodietje een strakke bopversie weet te maken. En Jingle Bells komt ook nog even langs. Parker wordt bijgestaan door Kenny Dorham (tp), Al Haig (p), Tommy Potter (b) en Max Roach (ds).




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 312 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: