Posts Tagged ‘frank sinatra

13
aug
13

Frank Sinatra: The Man In The Looking Glass.

Sinatra September of My Years

Frank Sinatra: September Of My Years Album Cover.

In de rubriek van dit blog “nummers die niemand speelt” kan ik weer een vondst melden: The Man In The Looking Glass door Frank Sinatra.

Het stuk is gecomponeerd door Bart Howard en werd door Sinatra op de plaat gezet op zijn album September Of My Years.

Dat album kwam uit in 1965 in het jaar dat Sinatra 50 jaar werd, vandaar de titel. Een album vol van retrospectieve songs, naast de titelsong nummers als How Old Am I, Last Night When We Were Young, It Was A Very Good Year en Once Upon A Time.

Iedereen die het genoegen heeft gesmaakt de vijftig te passeren zal veel van deze nummers herkennen.

Maar met het stuk The Man In The Looking Glass is iets bijzonders aan de hand. Het staat in een 3/4 maat en heeft een verse wat voor die tijd niet meer zo gebruikelijk was. Het heeft voor de aandachtige luisteraar een heuse boodschap die niet gezongen maar gebracht moet worden.

Een kolfje naar de hand voor Sinatra natuurlijk vooral omdat de melodie door de lastige intervallen niet echt makkelijk te zingen is. Voor zover ik heb kunnen nagaan is Sinatra de enige die dit stuk ooit heeft vertolkd.

En de componist is….. Bart Howard. Weinigen zal deze naam iets zeggen tenzij je weet dat de goede man ooit Fly Me To The Moon in een 3/4 maat componeerde met de oorspronkelijke titel In Other Words.

Hij moet alleen van dát nummer al schatrijk zijn geworden want zijn  overige 49 composities hebben nooit iets gedaan, behalve The Man In The Looking Glass dus.

Het stuk heeft een prachtige tekst, bijna een gedicht, die ik hierbij weergeef. Er komen niet alledaagse Engelse woorden in voor als lothario, galore en sacroiliac Ga even zitten voor een prachtige performance zoals alleen Sinatra dat kan met een wonderschoon arrangement van Gordon Jenkins.

I’ve seen that face before, that face that I see in the mirror
I know that face, I’ve seen that face before
I knew that dopey guy when he didn’t know how to tie his tie
He stood right there and he had hair galore

The man in the looking glass, who can he be?
The man in the looking glass, can he possibly be me?
Where’s our young Romeo, the lad who used to sigh?
Who’s the middle-aged lothario with a twinkle in his eye?
He seem so much wiser now, less lonely but then
Could be he’s only pretending again
Man in the looking glass, smiling away, how’s your sacroiliac today?

Where’s your first love affair, that tragedy d’amour?
The true love you thought would be the end of you for sure
Man in the looking glass, have no regrets
The man who’s wise never forgets
That life is worth living if once in a while
You can look in that looking glass and smile

14
apr
13

Frank Sinatra Live: 1974 The Main Event-Live at Madison Square Garden.

Vorig jaar december werd de TV registratie van het volledige optreden op You Tube gezet: Frank Sinatra: The Main Event – Live At Madison Square Garden 1974. Ik denk dat ik in 1974 één van de eersten was die hem had, het nieuwe live album (LP) van Sinatra in de beroemde Madison Square Garden in New York.

Ticket Frank Sinatra Concert

Ticket van het Sinatra Concert in het Concertgebouw 1974

Een jaar later had ik hem live gezien in het Concertgebouw in Amsterdam. Daar schreef ik ooit een verslag over en tot mijn grote genoegen kreeg ik weken later uit Amerika het verzoek van de officiële Frank Sinatra Organisation om dat stuk in het Engels te vertalen en op dit blog te zetten, hetgeen ik uiteraard met veel plezier heb gedaan. Nog bijna elke dag krijg ik bezoekers uit Amerika die dit stuk lezen. Hier is de link naar het artikel.

In de beste traditie van New Yorkse boksgala’s wordt de show geopend door Howard Cosell één van de bekendste Amerikaanse sportjournalisten van toen. Daarna volgt een show met Sinatra op z’n best. Hij voelt zich zichtbaar op z’n gemak in zijn geboortestad.

Met groot gemak werkt hij zich al swingend in een uur door zijn set met een mateloos enthousiast publiek. Traditiegetrouw acteert hij ook een aantal nummers, zoals bij Bad Leroy Brown en Angel Eyes.

Sinatra wordt ondersteund door het met violen versterkte en fantastische Thundering Herd orkest van Woody Herman. Voor de Sinatra fans bijna een uur onvergetelijk entertainment.

17
jan
13

Herbie Nichols: All The Way

 

To keep the momentum of the previous article on Herbie Nichols, just listen to the attached video with his version of All The Way. Nichols was a pianist and composer  who recorded ion the 1950-ties for the Blue Note Label. However his work was somewhat experimental for those days and did not deliver what Alfred Lion had expected. However in the 1980-ties a real Herbie Nichols revival came up and today his work is still acknowledged for his originality and creativity.

the joker is wild

Because he was a composer of his own he rarely recorded jazz standards. All The Way was written and composed by the famous duo Jimmy van Heusen and Sammy Cahn and introduced in the 1957 film The Joker Is Wild. Frank Sinatra recorded it also in 1957 and it became one of hist best selling recordings. All The Way received an Oscar in 1957 for Best Original Song.

Just take the time to listen to the Herbie Nichols’version of this great song and how his interpretation leads to a very creative and inspiring  rendition.

14
nov
12

Cole Porter: You’re The Top.

Cole Porter Suite – Waldorf Astoria Hotel New York

Mocht u in deze barre tijden nog een potje hebben van $ 140 000 per maand dan kunt u de Cole Porter Suite in het Waldorf Astoria Hotel in New York huren. Degenen die het M Lab aan het werk hebben gezien (zie vorig artikel) met het repertoire uit “Kiss Me Kate” van componist en tekstdicher Cole Porter zullen inmiddels danig onder de indruk zijn van ’s mans kunnen. Ongeveer dertig jaar woonde Cole Porter in een door hem permanent gehuurde suite van het Waldorf Hotel, als hij tenminste niet op reis was. Hij hoefde op geld niet te letten want hij was rijk van huis uit, had een gefortuneerde dame gehuwd ondanks dat hij verklaard homosexueel was. Hij zei dan ook “ik ben rich rich”. De Cole  Porter suite is nog in zijn originele staat te huren, behalve dat zijn Steinway Grand Piano nu in de lobby van het hotel staat. Het Waldorf vermeld overigens dat Frank Sinatra ook een tijd in dezelfde suite woonde, voor een miljoen dollar per jaar.

Behalve een begenadigd componist was Porter ook een fenomenale tekstdichter. Luister eens wat hij doet met de bekende compositie “You’re The Top” en hoe hij allerlei bekende personen en onderwerpen aan elkaar rijmt. Dit leuk geïllustreerde filmpje laat een opname horen uit 1934, gezongen door Cole Porter zelf en het moet gezegd, de man was aan abominabel slechte zanger.

14
okt
12

Swingen als oma.

Bar Oldenhof

Met deze kop opende het Parool PS van afgelopen zaterdag 13 oktober een artikel over de swing revival die eraan zit te komen of eigenlijk al gaande is. Het was vooral de uitspraak van Ben Mouling die mij opviel: “We hebben het over twintig jaar niet meer over Lady Gaga, wel over Frank Sinatra” . Dat zijn natuurlijk uitspraken die de swingliefhebbers graag horen. Het bedrijf van Mouling heet Radio Modern dat onlangs in de Brakke Grond een avond vol fifties entertainment organiseerde. Dames in petticoats, heren in smoking en kuif, swingende Lindy Hop Dans met een bigband. In dit geval Vintage Danceband Zoot. Het Parool maakt melding van een fifties revival en publiceerde een Retro Stijlgids voor adressen die met dans, uitgaan, kleding en haardracht, hand in hand met de comeback van vinylplaten, de nieuwe trend vertegenwoordigen. In het verlengde hiervan ligt de opkomst van Bar Oldenhof, een door middel van crowdfunding opgezet horeca etablissement op de Elandsgracht dat zich profileert als jazzbar, kompleet met fluwelen armstoelen, cocktails en galante en goedgeklede barkeepers. Dat begint er dus op te lijken. En hierbij een onverbiddelijke hit van Sinatra die iedereen kent.

22
sep
12

Autumn in New York: The Sweet Jazz Trio.

Een nieuwe herfst en dus tijd voor wat mij betreft de mooiste herfst song ever: Autumn in New York. Ik hoorde het nummer voor het eerst op de Sinatra (toen nog) LP “The Main Event”, opgenomen in 1974 met het orkest van Woody Herman in  Madison Square Garden. Zoals altijd laat Sinatra het stuk ongehoord mooi spreken met zijn acteer en zangtalent en met een toen al wat gekerfde stem. De originele compositie is van Vernon Duke uit 1934 geschreven voor de musical  “Thumbs Up”. Merkwaardig genoeg is van de deze musical in de bijbel Broadway Musicals Show By Show van Stanley Green helemaal niets te vinden, evenmin als op Wikipedia. Het stuk is werkelijk door honderden musici en zangers van naam en faam opgenomen. Maar ik vond een mooie opname van het Zweedse Sweet Jazz Trio, hier niet zo bekend maar zoals zo vaak groot in Japan.

11
apr
12

Jazz fotografie: zeldzame foto’s van Herman Leonard.

Wat zou Sinatra hier gezongen hebben ? Was het Fly Me To The Moon of  “Come Fly With Me” ?. Het sigaretje verraadt een saloon song dat meestal van het vereenzaamde en lijdende soort is, dus die twee up tempo nummers zullen het wel niet zijn. Wat dan wel ? We zullen het nooit weten want de foto werd gemaakt door Herman Leonard (1923 -2010). Zijn boek “Jazz” dat in 2010 op de markt kwam vlak nadat hij overleed vertelt het verhaal van deze geweldige fotograaf die werkte voor Life, Esquire en Playboy en daarnaast jazz musici  backstage en off-hours vastlegde als ze aan het jammen waren. Je kunt er niet omheen dat jazzfotografie met z’n aparte zwart-wit sfeer een enorme bijdrage heeft geleverd aan de jazzmuziek als kunstvorm. Mooi boek boek voor de jazzliefhebber en fotografen die willen weten hoe Leonard zijn vak benaderde. Op Brainpickings vindt u vast een voorproefje van dit werk.

25
dec
11

The Singers Unlimited: Have Yourself A Merry Little Christmas.

Another Christmas standard by The Singers Unlimited from their 1972 album “Christmas”. The piece was written in 1944 by Hugh Martin and Ralph Blane for the musical “Meet Me In St. Louis” and performed by Judy Garland. Frank Sinatra recorded it for his album “A Jolly Christmas” but that required a small change in the lyrics. Read the story in Wikipedia. Gene Purling made a beautiful arrangement for this a capella performance. A capella is Italian for “singing in the manner of the church”. The recording ends with a spoken Christmas message by Bonnie Herman.

04
sep
11

Sinatra: The September Of My Years.

In 1965 was Frank Sinatra vijftig jaar geworden en dat is zoals voor iedereen een mijlpaal. Het grootste deel zit erop en het leven neemt andere wendingen die vaak grote veranderingen aankondigen.

De maand September en de aankomende herfst zijn voor tekstdichters een interessante metafoor om te verwerken in teksten die het einde van een liefde verwoorden of andere emoties te schilderen waarbij thema’s  als regen, donkere dagen en afstervende natuur centraal staan. In Mei 1965 gebruikte Sinatra deze thema’s als leidraad voor zijn album “September Of My Years” met de befaamde Gordon Jenkins als arrangeur en orkestleider.

Met stukken als How Old Am I, Last Night When We Were Young en It Was A Very Good Year, kijkt Frank terug op een bewogen leven en ook met een schuin oog naar de toekomst want er komt nog heel veel leuks aan na je vijftigste.

Dirigent, componist en pianist Gordon Jenkins (1910 – 1984) was een der meest vooraanstaande Amerikaanse arrangeurs die roem verwierf door zijn bijzonder rijke vioolarrangementen. Zijn hoogtijdagen waren in de vijftiger jaren van de vorige eeuw toen hij naast Sinatra werkte met Nat King Cole, Louis Armstrong, Ella Fitzgerald en Billie Holiday. In de zestiger jaren raakte Jenkins op de achtergrond door de Britse popinvasie maar Sinatra was hem niet vergeten en in Mei 1965 namen ze dit prachtige album op.

Luister naar Sinatra op zijn best in “The September Of My Years” van Jimmy van Heusen en Sammy Cahn.

 

23
jul
11

Jule Styne en Nat King Cole: “The Party’s Over”

Jule Styne (1905 - 1994) - slot

Recent verschenen de CD’s  “Two Faces”  van het Wolfgang Maiwald Trio en  “Live At Birdland” van Lee Konitz.  Deze CD’s hebben gemeen dat ze beide een klassieker bevatten met de titel “I Fall In Love Too Easily”, geschreven door componist Jule Styne en tekstdichter Sammy Cahn. Daarom aandacht aan leven en werk van componist Jule Styne. Dit is het laatste deel.

Op Kerstdag 1964 werd Jule Styne vader van een zoon Nicholas. Hij was inmiddels negenenvijftig jaar en kort daarvoor getrouwd met een dertig jaar jongere vrouw Maggie. In 1968 werd hij opnieuw vader van een dochter Katherine. Het gezinsleven bracht een ommekeer teweeg in Styne’s leven. Hij zwoor het gokken af en veranderde in een degelijke huisvader. Zijn uitgeverij Chappell gaf hem een renteloze lening van $ 350 000 waarmee hij een schikking kon treffen met de Amerikaanse belastingdienst en zijn schuld betalen.

Jule Styne met zoon Nick en dochter Katherine en zijn vrouw Margereth

Merkwaardig genoeg ging het artistiek minder in de jaren die volgden. Zijn shows hadden middelmatig succes behalve revivals van zijn musicals Gypsy en Gentlemen Prefers Blondes. In 1985 schreef hij nog een show The Red Shoes met Bob Merrill met wie hij ook Funny Girl schreef, maar dat werd een flop. In 1994 overleed Jule Styne aan de gevolgen van een open hartoperatie.

Styne had een enorme staat van dienst opgebouwd die zich over zeventig jaar uitstrekte en waarin hij meer dan 1500 composities schreef. Zijn loopbaan was een van de meest opmerkelijke van alle grote Broadway componisten. Zijn grootste vriend in de showbizz, Frank Sinatra, schreef erover:

“Jule Styne is simply the best there is at what he does – his song list reads like the history of American popular music.

I’ve had the pleasure and privilege of expressing his marvelous melodies in many memorable films as well as the finest saloons around the world! Songs like “People,” “Never Never Land,” “Just In Time,” “The Party’s Over,” “Three Coins In The Fountain,” and my wife’s favorite, “Diamonds Are A Girl’s Best Friend,” are quite simply, timeless.

There’s only one Jule Styne, and I love him.

— Frank Sinatra”

Opmerkelijk genoeg noemde Sinatra ook het nummer People dat hij zelf nooit op de plaat wilde zetten. Tot slot het favoriete nummer van Styne zelf, The Party Is Over in een uitvoering van Nat King Cole.

Bronnen: Keyser, Herbert – Geniuses of the American Musical Theatre – 2009 Applause Theatre and Cinema Books – ISBN 978-1-4234-6275-0.

Green, Stanley – Broadway Musicals Show by Show – 2008 – Applause Theatre and Cinema Books – ISBN 978 -1-55783-736-3




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 313 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: