Posts Tagged ‘george gershwin

09
sep
12

Philip Catherine Plays Cole Porter.

Deze recensie schreef ik voor het HiFi Video Test Magazine, nummer 9/2012.

In de jaren 1940 – 1950 was er een lichting Amerikaanse componisten aan het werk die zijn weerga niet kende. De componisten Irving Berlin, Jerome Kern, George Gershwin, Harold Arlen en Cole Porter met in hun kielzog tekstdichters Oscar Hammerstein II, Ira Gershwin, Lorenz Hart, Sammy Cahn en Johnny Mercer waren goed voor duizenden composities,  geschreven voor Hollywood films en Broadway Musicals. Daarmee creerden ze wat tegenwoordig het “Great American Songbook” wordt genoemd.

De ongekroonde koning was zonder twijfel Cole Porter. Niet alleen vanwege zijn omvangrijke oeuvre (ruim duizend composities) maar nog meer vanwege het feit dat hij niet alleen de melodie maar ook de teksten schreef. Porter was een zoon van rijke ouders en werd nog rijker toen hij, ondanks dat hij homosexueel was, trouwde met een van de mooiste en rijkste vrouwen van Amerika. Niet voor niets zei hij altijd dat hij “rich rich”was. Maar het leven had voor hem ook een schaduwkant nadat hij bij een ernstige val van een paard verbrijzelde benen opliep, waar hij zijn hele leven hevige pijn aan zou houden. Ondanks vele operaties moest hij aan het eind van zijn leven toch een been missen.

Fascinerende verhalen en wie daar interesse in heeft kan ik het boek “Geniuses of the American Musical Theatre” aanraden van Dr. Herbert Keyser (ISBN 978-1-4234-6275-0 – Applause Theatre & Cinema Books) met leven en werk van achtentwintig Amerikaanse componisten.

Dat Porter’s muziek nog springlevend is mag bekend heten en de jazzwereld heeft de afgelopen decennia dankbaar gebruik gemaakt van de gigantische nalatenschap van bovengenoemde heren. Het moet een hele opgave geweest zijn voor gitarist Philip Catherine en producer Hein van de Geyn om uit de meer dan duizend stukken van Porter’s hand een selectie van elf composities te halen.

Maar het is de moeite waard geweest want er is een wonderschone productie gemaakt van “Philip Catherine plays Cole Porter”. Met gelukkig geen hemelbestormende arrangementen maar warm opgenomen stukken met oog voor de sfeer van Porters vaak geniale composities en gevoel voor wat hij met zijn muziek wilde uitdrukken.

Het is in zekere zin een ingetogen en zeer doordachte CD geworden met naast Catherine de prachtige muzikanten Karel Boehlee op piano, Philippe Aerts op contrabas en Martijn Vink op drums. Martijn Vink kennen we als een energieke drummer maar op deze plaat legt hij een mooie basis met voornamelijk brusheswerk en ook dat beheerst hij volledig.

Philip Catherine  Plays Cole Porter – Challenge Records – CHR 70166.

23
sep
11

Manhattan Jazz Orchestra: Autumn in New York

Autumn in New York werd in 1937 geschreven door componist Vernon Duke voor de show “Thumbs Up!’. Deze show was een middelmatig succes op Broadway en liep vijf maanden. Duke kennen we verder als componist van o.a. April in Paris, I Can’t Get Started en Taking A Chance On Love.

Vladimir Dukelsky (1903 – 1969)  zoals hij eigenlijk heette was van Russische afkomst, Op elfjarige leeftijd al ging hij naar het Conservatorium van Kiev waar hij compositieleer en muziektheorie studeerde. In 1919 vluchtte hij uit Rusland met zijn  familie die enige lijnen van adelijke herkomst had en kwam via omwegen in 1921 in Amerika terecht. Al snel nam George Gershwin het jonge talent onder zijn hoede en raadde hem aan zijn naam te “veramerikaniseren” en zo werd het Vernon Duke

Vernon Duke (Vladimir Aleksandrovitsj Dukelsky)

Gedurende zijn werkzame leven was Duke onder zijn oorspronkelijke naam aktief als klassiek componist van balletten, symfoniëen en kamermuziek en schreef onder zijn Amerikaanse naam composities voor Broadway shows. Zijn werk op beider gebieden was origineel en van hoog niveau. Wellicht omdat hij zijn aandacht verdeelde werd hij noch op klassiek noch op Broadway een absolute topper zoals  Gerswhin, Berlin of Arlen.

David Matthews (1942) heeft in Amerika een grote reputatie als bandleider, componist en arrangeur. Hij arrangeerde voor Nina Simone en George Benson, Buddy Rich, Frank Sinatra, Billy Joel en Mark Murphy. Hij fungeerde als orkestleider tijdens het Memorial Concert for John Lennon in the Radio City Musical Hall en het Simon en Garfunkel Reunion Concert in Central Park. Sinds 1986 leidt hij het Manhattan Jazz Quintet en Orchestra.

Luister naar een sfeervolle uitvoering van Vernon Duke’s Autumn in New York door de jonge musici onder leiding van David Matthews aan de piano. Featuring Ryan Kisor Trumpet, Andy Snitzer Tenor Saxophone, David Matthews Piano, Terry Silverlight Drums, Chip Jackson Bass

 

13
sep
11

Sarah Vaughan: September Song.

Jazzvrienden en vriendinnen, neem de moeite om het bijgaande YouTube filmpje met de uitvoering van September Song door Sarah Vaughan te beluisteren. En dan in het bijzonder de hervatting na de trompetsolo van Clifford Brown waarin Sarah met weergaloze glissando’s  de melodie oppakt en loepzuiver de intervallen raakt. KIPPENVEL !!!

Met de R weer in de maand, vroeg donker en straks vallende bladeren is een jaargetijde aangebroken dat componisten en tekstdichters tot zeer geinspireerde werkstukken bracht. Zo ook September Song van componist Kurt Weill die we allemaal kennen van de standards Speak Low en Mack The Knife (Mackie Messer uit de Dreigroschenoper).

In 1938 schreef Weill de muziek voor de Broadway Musical Knickerbocker Holiday die een matig succes werd maar niet voor Weill want die hield er de hit September Song aan over. De tekst was van Maxwell Anderson met als thema het ouder worden en de dagen die voorbijgaan. Die tekst was geschreven voor de mannelijke hoofdrolspeler maar de versies van Sarah Vaughn en Ella Fitzgerald behoren tot de top van de jazzklassiekers.

Kurt Weill (1900 – 1950) kwam uit een zeer muzikale joodse familie en was in 1933 van Duitsland naar Frankrijk gevlucht en in 1936 naar de Verenigde Staten. Hij had samen met Bertold Brecht een grote reputatie in Duitsland opgebouwd en al spoedig kwam hij in contact met George Gershwin die Weill onder zijn hoede nam en hem introduceerde in de Amerikaanse muziekwereld. Knickerbocker Holiday werd de tweede musical uit een serie van acht die hij voor Broadway schreef.

De eerste zin “it’s a long long while” is  een dichterlijke verwijzing om Weills achternaam te accentueren.

01
jul
11

Ella Fitzgerald en Louis Armstrong: “Summertime”

Als je zou spreken over “de moeder van alle zomersongs in jazz” dan is zonder enige twijfel Summertime uit Porgy and Bess de meest in aanmerking komende. Er is waarschijnlijk geen nummer zo vaak gebracht door professionals en amateurs. De oorzaak hiervan ligt vermoedelijk in het feit dat componist George Gershwin er een echte folksong van wilde maken en zich daarbij bediende van de zogenaamde pentatonische toonladder (C-D-E-G-A-C) welke een voor het oor logische volgorde van tonen is en daardoor relatief gemakkelijk te zingen. Het nummer is echter ook ontzettend vaak misbruikt door allerlei aankomende zangeressen. Reden waarom bij JazzCafe Alto in Amsterdam er een Summertime verbod is ingevoerd.

Summertime werd door Gershwin in februari 1934 als eerste song van de musical Porgy and Bess afgeleverd, gebaseerd op een gedicht van schrijver Du Bose Heyward die ook het script van de musical voor zijn rekening nam. De volgende twintig maanden werkte Gershwin volop aan de composities en orkestraties die volgens zijn opvatting uitmondden in een volksopera. Hij ging er zelfs enige maanden voor in het zuiden van Amerika wonen om de omgang met de bevolking mee te maken en te proeven van hun kerkgang en gospels.

Porgy and Bess ging in 1934 in premiere in het Alvin Theatre op Broadway en werd direct een flop. Het haalde 124 voorstellingen en dat was voor die tijd op Broadway, zeker voor de Gershwins, een afgang. Triest genoeg overleed Gershwin kort daarop en kon niet meer meemaken dat Porgy and Bess alsnog een succes werd. De musical ging wederom en nu met succes  in productie op Broadway in 1942, 1953, 1976 en 1983 en kende een fenomenale filmversie in 1959 met  o.a. Sammy Davis in een hoofdrol.

Summertime brengen als melodie is wellicht niet zo moeilijk, maar Summertime brengen zoals Gershwin het bedoeld heeft is uitermate lastig. In oorsprong is het een wiegeliedje maar er klinkt ook iets door van de landerigheid van het warme Amerikaanse Zuiden, de discriminatie, de dreiging en de worsteling van Porgy en Bess. Maar ook de zorg voor de toekomst van de kleine, ondanks een mooie moeder en rijke vader.

De mooiste uitvoering naar mijn mening is die van Ella en Louis, de intro van Louis gaat door merg en been.

09
mrt
11

Rodgers & Hart: “It Never Entered My Mind”.

Leven en werk van Richard Rodgers en Lorenz Hart (aflevering 11), zie ook het programma van Colette Wickenhagen & The JazzTraffic Trio op dit blog

https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/


Door de voortdurende problemen met Larry  Hart’s drank – drugs en sex uitspattingen werd het voor Richard Rodgers steeds moeilijker de samenwerking in stand te houden. Toen in 1937 George Gershwin overleed zocht Dick Rodgers  in het geheim contact met broer Ira Gershwin om samen te gaan werken. Maar Ira was nog niet aan werken toe na het overlijden van broer George en hij voelde er bovendien niets voor om  degene te zijn die een eind maakte aan het gouden duo Rodgers & Hart.

Maar als Larry Hart nuchter was en zichzelf onder controle had, schreef hij nog steeds geniale teksten zoals “Falling In LOve With Love” en “I Didn’t Know What Time It Was” . In 1940 schreef Dick Rodgers een prachtige melodie voor de musical “Higher And Higher”.  Na een lange reeks successen flopte de musical maar het bracht het schitterende “It Never Entered My Mind” voort met een van de beste teksten die Hart ooit schreef.

Hier in een ontroerende uitvoering van Jane Monheit die de muziek en tekst mooi in elkaar vlecht. Prachtige vondsten van Larry zoals “uneasy in my easy chair” en “now I even have to scratch my back myself”. Helaas laat Jane in de aankondiging de naam van Larry Hart weg, wellicht symbolisch voor zijn leven.

Ik heb er de tekst bij afgedrukt en lees mee hoe Jane dit vertolkt.

I don’t care if there’s powder on my nose.

I don’t care if my hairdo is in place.

I’ve lost the very meaning of repose.

I never put a mudpack onmy face.

Oh, who’d have thought

that I’d walk in the daze now?

I never go to shows at night,

but just to matinees now.

I see the show

and home I go.

Once I laughed when I heard you saying

that I’d be playing solitaire,

uneasy in my easy chair.

It never entered my mind.

Once you told me I was mistaken,

that I’d awaken with the sun

and order orange juice for one.

It never entered my mind.

You have what I lack myself

and now I even have to scratch my back myself.

Once you warned me that if you scorned me

I’d sing the maiden’s prayer again

and wish that you where there again

to get into my hair again.

It never entered my mind.


Voor gedetailleerde informatie over de tekst en de muziekvorm zie JazzStandards, http://www.jazzstandards.com/compositions-1/itneverenteredmymind.htm

Bronnen:

Green, Stanley -Broadway Musicals Show by Show, 2008 Applause Theatre & Cinema bOOKS, ISBN 978-1-55783-736-3

Keyser, Herbert – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-4234-6275-0

17
dec
10

The JazzTraffic Trio presenteert: “Swingin’ Musicals”

Een nieuw “Performance and Lecture” programma: “wij spelen hun muziek en vertellen hun verhaal” gebaseerd op het boek “Geniuses of the American Musical Theatre”, leven en werk van beroemde Amerikaanse componisten.

Met ingang van het nieuwe seizoen 2011 / 2012 brengt The JazzTraffic Trio met vocaliste Colette Wickenhagen een “Performance and Lecture” programma met de titel “Swingin Musicals”. Onder het motto ” wij vertellen hun verhaal en spelen hun muziek” spelen we een selectie van beroemde Broadway Musical composities met werk van de Amerikaanse componisten Gershwin, Porter, Arlen, Rodgers, Hart, Hammerstein en Kern.

Dit format is gebaseerd op “The Geniuses of the American Musical Theatre” van de Amerikaanse musicalkenner Dr. Herbert Keyser die in Amerika in theaters zijn programma brengt. Hij verhaalt over leven en werk van Amerikaanse componisten en jazzpianiste en zangeres Bett Butler speelt hun muziek. Zie ook www.musicaltheatregeniuses.com/

Colette en The JazzTraffic Trio brengen een selectie van Broadway songs uit de periode 1930-1939. Elke compositie wordt bij het publiek ingeleid en geillustreerd met een PowerPoint Slideshow met foto’s van originele billboards, de artiesten, theaters en componisten.

Foto Erwin Wittenberg / Event Impressions


Voor een uitgebreide presentatie van dit programma zie de Powerpoint presentatie hierna. Voor volledig scherm klik linksonder op menu > view full screen.

Voor muziekfragmenten klik op de links onderaan,  na de Engelse versie van dit artikel.


ENGLISH VERSION   

THE JAZZTRAFFIC TRIO PRESENT: “SWINGIN’ MUSICALS”

A new ‘Performance and Lecture” show: we play their music and tell their stories, based on the book “Geniuses of the American Musical Theatre”, life and work of famous American composers.

Coming the new 2011 / 2012 season The JazzTraffic Trio featuring jazz vocalist Colette Wickenhagen present a “Performance and Lecture” show titled “Swingin Musicals”. In this show “we play their music and tell their stories” and play a selection of famous Broadway Musical songs as composed by famous American composers like Gershwin, Porter, Arlen, Rodgers, Hart, Hammerstein and Kern.

This format is based on the book “Geniuses of the American Musical Theatre” by musical expert Dr. Herbert Keyser who presents a similar theatre show in the US. Dr. Keyser tells the stories and jazzpianist and singer Bett Butler plays their music. See also www.musicaltheatregeniuses.com.

Colette and The JazzTraffic Trio present a selection of Broadway songs from the 1930 – 1939 timeframe. Each composition will be introduced to the audience and illustrated with a PowerPoint slideshow with photo’s of the artists and theatres and original billboards.

At request we can present the show in English.

(Photography Erwin Wittenberg - Event Impressions)

For a comprehensive presentation of this show see below’s PowerPoint presentation. Click on Menu > View Full Screen.

 

For fragments of the music click on below links

A Foggy Day In London Town (Gershwin & Gerswin) The JazzTraffic Trio feat. Colette Wickenhagen

All Of You (Cole Porter) The JazzTraffic Trio feat. Colette Wickenhagen.

Over The Rainbow (Harold Arlen) – The JazzTraffic Trio.

11
dec
10

Broadway Musicals (35): Down With Love.

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “The Wizard of Oz” . We brengen het beroemde “Over the Rainbow ” geschreven door componist Harold Arlen. . Voor meer informatie over dit programma raadpleeghttps://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/ op dit blog.

Leven en werk van Harold Arlen (1905 – 1986)

Barbara Streisand en Harold Arlen

In 1937 was Harold Arlen een gevierd componist en werd door de gebroeders Shubert, die destijds de top producers op Broadway waren, gevraagd de muziek te schrijven voor de musical “HOORAY FOR WHAT”. Samen met tekstdichter Yip Harburg ging hij aan het werk en dat leverde onder meer het prachtnummer “Down with Love” op. Een bluesy nummer waarin duidelijk de Cotton Club en Harlem achtergrond van Arlen te horen is.

Tijdens het schrijven van de muziek overleed tot Arlen’s verdriet zijn vriend George Gershwin met wie hij (en broer Ira) zeer bevriend was geraakt. Arlen was een van de weinigen die nummers van George als eerste mocht horen, zoals bij “Summertime” en “They can’t take that away from me” het geval was.

De meest notoire versie  van “Down with Love”  is van een piepjonge Barbara Streisand uit 1963 toen ze optrad in de Judy Garland Show (Judy zien we nog even klappend aan het einde van het nummer). Streisand stopt er nog een stukjes “Night and Day” en “Let’s call the whole thing off” van George Gershwin in en dat past wonderwel heel goed.In 2003 kwam er een film uit met dezelfde titel en er is een scene waarin de Judy Garland versie gebruikt wordt toen ze dit nummer bracht in de beroemde Ed Sullivan Show.

Bron: Keyser,H – Geniuses of the American Musical Theatre – 2009 Applause and Cinema Books, ISBN -978-1-4234-6275-0.

10
dec
10

Broadway Musicals (34): Last Night When We Were Young.

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “The Wizard of Oz” . We brengen het beroemde “Over the Rainbow ” geschreven door componist Harold Arlen. . Voor meer informatie over dit programma raadpleeghttps://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/ op dit blog.

Leven en werk van Harold Arlen (1905 – 1986)

Harold |Arlen met tekstdichter Yip Harburg (voor)

Nadat zijn contract bij de Cotton Club was afgelopen ging Harold Arlen aan het werk met tekstdichters Ira Gershwin en Yip Harburg om een muzikale revue “Life begins at 8:40” te schrijven. Met grote regelmaat stak dit gezelschap de straat over naar het appartement van George Gershwin die aan Porgy en Bess werkte. Arlen was een groot bewonderaar van Gershwin.

De componisten van die tijd zoals de Gershwins, Kern, Berlin en Arlen hadden, hoewel concurrenten, een goede band met elkaar en lieten elkaar vaak nieuw werk horen. Op een dag speelde Arlen een gecompliceerde melodie voor aan George. Die vond het prachtig maar ook dat het nummer te moeilijk was om te worden gezongen. Arlen liet het ook aan Jerome Kern  horen en die was dezelfde mening toegedaan. Het nummer bleef een jaar liggen totdat Yip Harburg er de tekst bijschreef: “Last Night When We Were Young”.

Er zijn van dit nummer inderdaad maar weinig vocale versies te vinden, behalve een Sinatra en Judy Garland versie. Met name Garland heeft dit nummer veel gezongen want de tekst was haar op het lijf geschreven.

Bron: Keyser,H – Geniuses of the American Musical Theatre – 2009 Applause and Cinema Books, ISBN -978-1-4234-6275-0.

03
nov
10

Broadway Musicals (19): Let’s Call The Whole Thing Off.

In het programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de film “Shall we dance ?” . We brengen de Gershwin compositie “They can’t take that away from me”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/op dit blog.

In de loop van de samenwerking voor “Shall we dance?”  tussen de gebroeders Gershwin en Fred Astaire en Ginger Rogers, was het Ira Gershwin opgevallen dat Fred en Ginger voor sommige woorden een verschillende uitspraak hadden. Als Fred zei (fonetisch) “niezher voor het woord “neither” sprak Ginger dat uit als “naizher”of zei de een “eftur”  (voor het woord after) dan zei de ander “aaftur”. Dit inspireerde Ira tot het schrijven van de tekst voor “Let’s call the whole thing off” voor de musical Shall we dance ?”. Broer George componeerde de melodie en zo onstond deze klassieker.

De taalkundige humor werd in dit nummer ten volle uitgebuit en paste perfect in de film. En wie zouden dit nummer beter kunnen vertolken dan Ella Fitzgerald en Louis Armstrong ? Niemand denk ik, luister naar hun heerlijke lazy feel swing, gevoel voor timing en de lichte maar liefdevolle spot die ze in hun voordracht leggen. Zo hadden George en Ira het bedoeld.

Maar de film had nog meer in petto voor dit nummer. De geniale Fred Astaire had een choreografie bedacht om de melodie te brengen op rolschaatsen. En zo gingen maanden van training en repetities vooraf aan de filmopnames, want op de eerste plaats moesten Ginger en Fred rolschtaatsen leren.

Vervolgens moest Fred de choreografie ontwerpen en dat is hetzelfde als muziek componeren. Elke pas wordt bedacht en alle passen moeten een geheel vormen. Maar het moet ook passen bij het ritme van de muziek, de sfeer en een geheel vormen. En vervolgens moesten Fred en Ginger de techniek in huis hebben om het uit te voeren. Ga er maar aan staan.

In onderstaand filmpje het uiteindelijke resultaat van de muziek van George en Ira, de choreografie van Fred en de uitvoering van Ginger en Fred. Een bundeling van muziek en dans, vakmanschap, creativiteit, techniek en superieure timing.

Let ook op het feit dat deze scene in slechts twee takes is opgenomen. Pas bij 1.41 is er een cut en begint het laatste stukje. Een hoogstandje in alle opzichten.

Om het af te sluiten het tweede deel (vijfminuten filmpje) van de documentaire “The music of shall we dance”.

30
okt
10

Broadway Musicals (18): Shall We Dance ?

In het programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de film “Shall we dance ?” . We brengen de Gershwin compositie “They can’t take that away from me”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/op dit blog.

In 1937 bracht de grote Amerikaanse filmstudio RKO de film “Shall we dance uit” met het sterrenteam van die tijd , Ginger Rogers en Fred Astaire. De muziek was van George Gershwin die  de muziek voor de film schreef voordat hij in juli 1937 zo dramatisch aan zijn einde zou komen. Zijn broer Ira schreef zoals gewoonlijk de teksten.  De teneur van de film was “zet je zorgen opzij en geniet van het leven” een thema dat in die crisisperiode het publiek de zo broodnodige afleiding bezorgde.

In onderstaand filmpje de slotscene van de film, waarin Astaire (Peter Petrov in de film) wanhopig op zoek is naar Ginger in een galerij van gemaskerde dames die allemaal clonen zijn van Ginger die in de film de rol van Linda speelt.

De compositie “They can’t take that away from me” heeft een wat bitterzoete sfeer. Ofschoon van elkaar gescheiden zijn er altijd de herinneringen, zoals “the way you wear your hat, the way you sip your tea, the memory of all that, no they can’t take that away from me.” Twee maanden nadat de film in premiere was gegaan overleed George Gershwin op 38-jarige leeftijd aan een hersentumor. Dit nummer werd genomineerd voor een Acadamy Award voor de Oscar uitreikingen van 1937 voor “Best Original Song”.

Beluister de versie van Colette Wickenhagen  op haar CD “Just Friends Jammin’) (CG 552 CoGer). In het programma Swingin’ Musicals brengt ze dit nummer met jazztrio JazzTraffic.

Colette Wickenhagen – Just Friends Jammin-They can’t take that away from me (George & Ira Gershwin)

Colette Wickenhagen & The JazzTraffic Trio.

Foto: Erwin Wittenberg / EventImpresssions.

Onderstaand een vijfminuten filmje uit een documentaire over de Gershwins met meer interessante achtergronden over de totstandkoming van deze film.

Bron: songbook1.wordpress.com




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 313 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: