Posts Tagged ‘Hard bop

27
mei
12

Andrew Hill: Badness.

In 1963 contracteerde Blue Note baas Alfred Lion pianist Andrew Hill en haalde daarmee een compositorische vernieuwer binnen die met uiterst originele en vooral emotioneel beladen muziek in korte tijd zijn stempel drukte op de ontwikkeling van de hard bop. Hill maakte in acht maanden tijd vijf albums voor Blue Note die tot de dag van vandaag bepalend zijn voor Hill’s reputatie als hardbopper en vernieuwer. Zijn composities hadden die typische hard bop elementen zoals mineur toonsoorten, quasi Latin rythms, assymetrische melodielijnen en vooral de sinistere sfeer die in hard bop jargon als “badness” werd betiteld. Hill’s werk is niet het meest toegangelijke jazzmateriaal en bijgaande opname van “Siete Ocho” bewijst dat. De titel is een verwijzing naar de 7/8 maat van dit stuk met adembenemend samenspel tussen Hill en drummer Elvin Jones

18
mei
12

Tina Brooks, een leven van groot talent,dope,gevangenis en ziekte.

Een saxofonist en componist die een compromisloze rol speelde in de hard bop was Tina Brooks ( 1932 – 1974). Hij blonk uit door z’n toon en frasering maar bleef ook tijdens zijn beste periode 1958 tot 1961 enigszings ondergewaardeerd door de jazz fans. Als sidekick van Jimmy Smith, Kenny Burrell en Lee Morgan kreeg hij naam. Als leider nam hij vier albums op voor Blue Note waarvan alleen “True Blue” tijdens zijn leven werd uitgebracht. Als representatief voor zijn stijl en composities wordt “Street Singer” beschouwd met naast Tina, Blue Mitchell (tp), Kenny Drew (p), Paul Chambers (cb) en Art Taylor drums. Vooral na de wat matte solo van Mitchell komt Brooks uit de verf als “mean” hard bopper waarbij de ritme sectie zeer strak de hand aan het tempo houdt. Al in 1974 overleed Brooks na een leven van muziek, dope, gevangenis en ziekte.

25
apr
12

Hardbop 1955 -1965: Joe Henderson – “Caribbean Fire Dance”.

De Hard Bop stroming vond zijn oorsprong in de BeBop maar heeft zijn eigen karakteristieken ontwikkeld. Met invloeden van de blues, gospel en Afro-Cuban elementen is Hard Bop eerst en vooral  muziek van de negermusici geworden. Maar zoals het woord “hard” verondersteld gaf Hard Bop een opening aan emoties die b.v. Louis Armstrong en zelfs Charlie Parker niet verklankten. Die emoties waren donkere emoties zoals wraak, sarcasme, boosaardigheid, verbittering en zelfs haat. “He does not hate enough” zei een criticus eens tijdens een Hard Bop sessie over een van de musici. Luister naar Caribbian Fire Dance”  in een uitvoering van  Joe Henderson met Morgan (t), Fuller (trom), Henderson (ts), Hutcherson (vib), Walton (p), Carter (b), Chambers (d). Het is een “gemene” melodielijn met een obsessief constante piano rif en een einde waarin de musici een shout chorus spelen samen met drums en de dreiging bijna voelbaar is. Expliciete boosheid hoor je in de aanzet van de solo van Lee Morgan die de eerste noten vertolkt als een rauwe schreeuw die door merg en been gaat.

Rosenthal David H, Hard Bop – Jazz and Black Music 1955 – 1965, 1992 Oxford University Press, ISBN 0-19-508556-6

22
apr
12

Hard Bop 1955 – 1965: Lee Morgan’s “The Sidewinder”

Op een ijskoude New Yorkse avond in Januari 1972 kwam trompettist Lee Morgan binnen bij jazzclub “Slug’s” met zijn nieuwe vriendin die hij een maand daarvoor had ontmoet. Tot die tijd ging Lee om met Helen More die tien jaar ouder was en probeerde hem op het recht pad (zonder drugs) te houden. Lee stond aan de bar met zijn nieuwe vriendin toen Helen binnenkwam en Lee aansprak. Hij bracht haar naar een tafeltje en zei op hem te wachten en ging terug naar de bar. Opnieuw sprak Helen hem aan en zonder pardon en zonder jas zette hij Helen buiten de deur in de ijskoude nacht. Helen kwam terug, haalde een pistool uit haar handtasje en schoot Lee recht in zijn hart. Er verscheen een klein bloedvlekje op zijn hemd maar de bloedingen waren inwendig en hevig. Een paar minuten later was Lee Morgan dood.

Rosenthal David H, Hard Bop – Jazz and Black Music 1955 – 1965, 1992 Oxford University Press, ISBN 0-19-508556-6

16
dec
11

Richard Cook: Blue Note Records – The Biography.

On the cover Lee Morgan as photographed by Francis Wolff

Today I finished the book by Richard Cook: Blue Note Records – The Biography. Originally published in the UK in 2001. Blue Note records was founded by the German immigrants Alfred Lion and Frank Wolff, who started the label with a first recording session on 6th January 1939. The book is not so much about the two founders but focuses on the endless stream of released (and not released) jazzalbums , the musicians, the repertoire and the ups and downs of the label in both artistic and financial terms. The book also describes the relaunch of the label in 1984  when EMI hired Bruce Lundvall, an Elektra Records executive and jazzfan. A fantastic story which is in fact also a description of the history of Hardbop. Highly recommended for all jazzfans who have an interest in the history of jazz. Here a YT video of one of the Blue Note heroes, Horace Silver with his famous composition “Song for my Father”.

Cook, Richard -Blue Note Records, 2001,2003 Justin,Charles & Co.,Publishers.




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 314 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: