Posts Tagged ‘Jane Monheit

13
apr
11

Alan Broadbent: “Lullaby Of The Leaves”.

Alan Broadbent

Op de laatste Promo CD van ons trio namen we een stuk op van de begaafde pianist, componist en arrangeur Alan Broadbent met de titel “Don’t Ask Why”. Vermoedelijk is Alan niet bekend bij het grote publiek maar de man heeft een mooie staat van dienst opgebouwd. Voor diegenen die dit blog volgen was hij recent te zien als orkestleider en arrangeur van het geweldige concert van jazzdiva Jane Monheit in New York.

Alan Broadbent werd in 1947 geboren in Auckland – New Zealand. Hij studeert piano en vertrekt in 1966 naar het fameuze Berklee College of Music. Nadat hij in 1969 zijn studie heeft afgerond wordt hij pianist en arrangeur van de Woody Herman Big Band. Daarna is hij ruim tien jaar verbonden als pianist aan het orkest van Nelson Riddle en doet ook werk voor o.a. Johnny Mandel en Henri Mancini.

In 1985 duikt hij op met twee CD’s die opgenomen zijn (hij is dan inmiddels achtendertig jaar oud) in New Zealand met de titels “Song of Home” en “Further Down The Road” die hij met zijn eigen bezetting opneemt.  Op deze producties valt hij op door met name zijn nieuwe “vertalingen”  en interpretaties van jazzstandards. Aan het eind van deze blogpost vindt u daar meer over. Maar hij is ook als componist aan het werk en levert het prachtige “Don’t Ask Why” af, als herinnering aan jazzzangeres Irene Kral die hij kende van de Woody Herman band en die in 1978, pas zesenveertig jaar oud, overleed aan borstkanker.

Hier de uitvoering van dit nummer met ons trio, met Hans Heinhuis op piano, Hans de Groot op contrabas en Bob van Eekhout op drums. (klik op de titel om te beluisteren)

Don’t Ask Why

In 1997 wint Alan Broadbent een Grammy voor zijn arrangement van Nathalie Cole’s “When I Fall In Love” en in 2000 volgt er een tweede Grammy voor”Lonely Town” voor Charlie Haden’s  Quartet West (waar hij al enige jaren deel van uitmaakt) en zijn arrangement voor Shirley Horn en strijkers.

Ik vond een mooie live uitvoering van Alan Broadbent van het nummer “Lullaby of the Leaves”. Het is een compositie uit 1932 van Bernice Petkere voor de Broadway musical “Chamberlain’s Brown Scrap Book” welke na tien voorstellingen al stopte vanwege gebrek aan belangstelling. Maar deze fraaie standard hebben we er aan  overgehouden met als bonus de unieke manier waarop Alan Broadbent op deze compositie soleert.

Bronnen:

All About Jazz – http://www.allaboutjazz.com/php/musician.php?id=5302

JazzStandards – http://www.jazzstandards.com/compositions-2/lullabyoftheleaves.htm

10
mrt
11

Jane Monheit: “It Might As Well Be Spring”.

Om de serie over de lente af te sluiten (alhoewel April er nog aan komt !) hier aandacht voor het romantische stuk “It Might As Well Be Spring” geschreven door Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II.  Na het overlijden van Larry Hart was Dick Rodgers de samenwerking met Oscar Hammerstein aangegaan. Dat vergde een heel andere manier van werken want met Hart schreef Rodgers eerst de melodie die daarna door  Hart op tekst werd gezet. Met Hammerstein ging het precies andersom, die schreef eerst de tekst waarna Rodgers het op muziek zette.

De muziek werd geschreven voor de film “State Fair” in 1945 en “It Might As Well Be Spring” won een Academy Award For Best Original Song (Oscar) en werd een regelrechte tophit. In 1962  werd er een remake van de film gemaakt met bekende sterren van toen zoals Ann Margret, Pat Boone  en Bobby Darin.

Hier een versie van de in alle opzichten verrukkelijke zangeres Jane Monheit. Voor de drummers, op drums speelt Kenny Washington, ook bekend van de studieboeken “Easy Jazz Conception” en “Jazz Conception”, op bas Ron Carter en het uit 31 man/vrouw bestaande orkest werd geleid door de Nieuw – Zeelandse pianist Alan Broadbent. Opgenomen in September 2002 in het restaurant op de 65e verdieping van Rockefeller Plaza in New York.

Voor uitgebreide informatie over dit nummer check out http://www.jazzstandards.com/compositions-1/itmightaswellbespring.htm

09
mrt
11

Rodgers & Hart: “It Never Entered My Mind”.

Leven en werk van Richard Rodgers en Lorenz Hart (aflevering 11), zie ook het programma van Colette Wickenhagen & The JazzTraffic Trio op dit blog

https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/


Door de voortdurende problemen met Larry  Hart’s drank – drugs en sex uitspattingen werd het voor Richard Rodgers steeds moeilijker de samenwerking in stand te houden. Toen in 1937 George Gershwin overleed zocht Dick Rodgers  in het geheim contact met broer Ira Gershwin om samen te gaan werken. Maar Ira was nog niet aan werken toe na het overlijden van broer George en hij voelde er bovendien niets voor om  degene te zijn die een eind maakte aan het gouden duo Rodgers & Hart.

Maar als Larry Hart nuchter was en zichzelf onder controle had, schreef hij nog steeds geniale teksten zoals “Falling In LOve With Love” en “I Didn’t Know What Time It Was” . In 1940 schreef Dick Rodgers een prachtige melodie voor de musical “Higher And Higher”.  Na een lange reeks successen flopte de musical maar het bracht het schitterende “It Never Entered My Mind” voort met een van de beste teksten die Hart ooit schreef.

Hier in een ontroerende uitvoering van Jane Monheit die de muziek en tekst mooi in elkaar vlecht. Prachtige vondsten van Larry zoals “uneasy in my easy chair” en “now I even have to scratch my back myself”. Helaas laat Jane in de aankondiging de naam van Larry Hart weg, wellicht symbolisch voor zijn leven.

Ik heb er de tekst bij afgedrukt en lees mee hoe Jane dit vertolkt.

I don’t care if there’s powder on my nose.

I don’t care if my hairdo is in place.

I’ve lost the very meaning of repose.

I never put a mudpack onmy face.

Oh, who’d have thought

that I’d walk in the daze now?

I never go to shows at night,

but just to matinees now.

I see the show

and home I go.

Once I laughed when I heard you saying

that I’d be playing solitaire,

uneasy in my easy chair.

It never entered my mind.

Once you told me I was mistaken,

that I’d awaken with the sun

and order orange juice for one.

It never entered my mind.

You have what I lack myself

and now I even have to scratch my back myself.

Once you warned me that if you scorned me

I’d sing the maiden’s prayer again

and wish that you where there again

to get into my hair again.

It never entered my mind.


Voor gedetailleerde informatie over de tekst en de muziekvorm zie JazzStandards, http://www.jazzstandards.com/compositions-1/itneverenteredmymind.htm

Bronnen:

Green, Stanley -Broadway Musicals Show by Show, 2008 Applause Theatre & Cinema bOOKS, ISBN 978-1-55783-736-3

Keyser, Herbert – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-4234-6275-0

30
nov
10

Broadway Musicals (26): I Won’t Dance.

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Roberta” . We brengen een instrumentale versie van “Yesterdays ” geschreven door Jerome Kern. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/ op dit blog.

Leven en werk van componist Jerome Kern

Dorothy Fields en Jerome Kern.

In 1935 werd er een film uitgebracht van de musical Roberta met in de hoofdrollen Ginger Rogers en Fred Astaire. De producenten wilden meer songs in de film dan in de musical. Aangezien Kern zwaar gebrouilleerd was met tekstschrijver Otto Harbach over “Smoke gets in your eyes” ging Kern samenwerken met Dorothy Fields.

Dorothy Fields was een van de eerste succesvolle vrouwelijk tekstdichters. Voordat ze met Kern ging samenwerken was ze al bekend geworden met ” I can’t give you anything but love” en ‘On the sunny side of the street”.

Uit hun samenwerking voor deze film kwam de hitsong  “I won’t dance” tot stand. Om er in te komen 51 seconden  met de originele Rogers en Astaire uitvoering

En zie  wat Jane Monheit en Michael Bubble met dit nummer doen.

11
nov
10

Broadway Musicals (20): The way you wear your hat.

In het programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de film “Shall we dance ?” . We brengen de Gershwin compositie “They can’t take that away from me”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/op dit blog.

Als laatste in de serie over “Shall we dance ?”  het derde en laatste deel van  the docu “The music of shall we dance”.

Bijgaand ‘They can’t take that away from me” in de versie van zangeres Jane Monheit en John Pizzarelli op gitaar. Beiden zijn niet zo bekend bij ons. Jane is een prima jazzangeres die onlangs een duet met Michael Buble op nam (“I won’t dance). John  is een gitarist met een mooie toon en bespeelt een zevensnarige gitaar. Dat zie je niet vaak maar die extra snaar zorgt voor een lage bastoon en dat geeft het geheel een warme sound.




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 314 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: