Posts Tagged ‘John Coltrane

23
feb
13

Blue Note Records: The Biography (7)

richard_cook-bluenote_records_span3

The year 1957 was for Blue Note Records the year of expansion in terms of recording sessions (fourty-seven)  and booming  sales. Blue Note Records was on its way of becoming The record label for jazz.

It was also the year where now famous musicians, who started as important sidemen to Blue Note, made their “debut” as leaders, like Curtis Fuller and Sonny Clark. It was also the year that saxophonist John Coltrane made his first and only album for the label.

During a somewhat chaotic meeting John Coltrane and Alfred Lion agreed on a record deal by means of a handshake, nothing formally documented. What happened was that during the meeting the Blue Note cat jumped out of the window and producer Alfred Lion instantly went outside to rescue the cat. He managed to do so but when he returned to the office John Coltrane had left.

In spite of the fact that he had a contract with Prestige Records, Coltrane kept his promise to Lion and recorded “Blue Train” in the fall of 1957. He brought with him five compositions of which four were his own. The fifth was the Kern/Mercer composition “I’m Old Fashioned”.

Coltrane also brought with him an impressive line up of musicians: Curtis Fuller (tb), Lee Morgan (tp), Kenny Drew (p), Paul Chamber (bass) and Philly Joe Jones (ds). Listen to this video recording of “Moment’s Notice” with some of Coltrane’s unusual harmonic twists in the melody.

Source: Cook, Richard – Blue Note Records, The Biography.

04
aug
12

Bill Evans: een gigant onder de giganten (2)

Op 16 Augustus a.s is het tweeentachtig jaar geleden dat Bill Evans werd geboren. Ter ere van deze gigant onder de giganten een aantal artikelen op dit blog.

Begin 1958 trad Bill Evans toe tot de formatie van Miles Davis als opvolger van pianist Red Garland. De bezetting bestond verder uit John Coltrane, Cannonball Adderley, Paul Chambers en Jimmy Cobb. Maar een blanke pianist als opvolger van de zwarte Red Garland viel niet goed, omdat de formatie van Davis vooral bij de zwarte jazzliefhebbers zijn volgers kende. Ook scheen John Coltrane nogal problemen hiermee te hebben. In November van dat jaar verliet Evans de groep om in 1959 terug te keren voor de opnames van Kind of Blue. Dat album werd bekend om zijn muzikale concept waarin Davis wat simpele melodielijnen en harmonieen uitzette voor de musici die daarop hun improvisaties baseerden, zonder enige repetitie vooraf. Van de hand van Evans op dit album is het prachtige Blue in Green. Naar het schijnt kreeg echter Davis de compositie credits en werd Evans afgescheept met een check  van 25 dollar……… terwijl Davis claimde dat het nummer van hem was.

13
jul
12

De kerk van St.John Coltrane.

Ik heb geen idee hoe John Coltrane spiritueel gezien in het leven stond maar nieuw voor mij was dat er een kerk naar hem is vernoemd en hij de officiele heilige status heeft gekregen, Saint John Coltrane. Dat is niet veel jazz musici gegund lijkt me. De kerk werd in 1971 opgericht in San Francisco en heette eerst “Yardbird Temple”, vernoemd naar wie anders, Charlie Parker. Maar Charlie heeft het veld moeten ruimen voor Coltrane en de officiele naam is nu  St. John Will-I-Am Coltrane African Orthodox Church. De kerk was enige tijd zonder behuizing maar heeft nu een onderkomen gevonden in het Fillmore district in San Francisco, een wijk die ooit het “Harlem of the West” werd genoemd. Voor hen die het geloof zoeken en swing aan het leven willen toevoegen lijkt mij dit “the place to be”.

29
feb
12

Rudy Van Gelder Interview: A Work In Progress.

Elke jazzliefhebber kent het het werk van geluidstechnicus Rudy Van Gelder. Als zoon van Nederlandse immigranten uit Arnhem die zich in Amerika vestigden, bouwde hij wereldfaam als vernieuwer op het gebied van geluidstechniek. Zijn carriere liep gelijk met de opkomst van de bop en hardbop en als zodanig nam hij op voor Blue Note, Prestige en Savoy. Begonnen in zijn huiskamer in Hackensack verhuisde hij naar een nieuwe studio in Englewood Cliffs waar hij in 1964 het album “A Love Supreme” opnam met John Coltrane. In 2006 verscheen de CD+DVD “Perfect Takes” op het Blue Note Label met een selectie van Van Gelder’s favorieten die hij in een remix geschikt maakte voor CD. Op de DVD staat een interview dat een aantal maanden geleden op YT verscheen.

28
okt
11

Marilyn Crispell’s “private” solo piano web-tv concert.

Het zat er aan te komen en gaat nu gebeuren of beter, gebeurde gisteren: de eerste webcast met een “pay per view” mogelijkheid om het concert live en op internet bij te wonen. Aan pianiste Marilyn Crispell de primeur. Het stond aangekondigd op Twitter door Beyond Jazz maar ik zag het helaas te laat. Wat een geweldige mogelijkheden moet dit bieden om wereldwijd je concerten aan de man te brengen of te promoten. Er is natuurlijk wel een tijdsverschil met de US maar dat is te doen voor de liefhebber. Ben benieuwd of en wie dit in Nederland gaat toepassen. Ik gok op Benjamin Herman of Michiel Borstlap. Technisch is het niet zo ingewikkeld, met een videocamera en de juiste software kom je een heel eind. Maar grote bands kunnen, net zoals Marilyn,  met een professionele videomaker aan de gang. Overigens is Marilyn Crispell een begenadigd pianiste, luister maar wat ze op dit YT filmpje doet met John Coltrane’s “Dear Lord”

28
sep
11

Bernard Berkhout Swing Orchestra: Let’s Dance (2)

Bernard Berkhout (1950) belandde, zo meldt het artikel in Elsevier van 17 September j.l. rond zijn twintigste in de muziekscene als klarinettist. We schrijven dan  de jaren ’60 van de vorige eeuw. Swing muziek was een aflopende zaak en de muziek van Miles Davis en John Coltrane en de hardbop van Art Blakey c.s. was in opmars.

Musici zijn uiterst gevoelig voor trends maar Bernard bleef aanhanger van swing en met zijn klarinet werd hij door de nieuwe piep-knar-knor generatie, plat gezegd, afgezeken. Ook daar zijn musici heel goed in. Uiteindelijk hing hij zijn klarinet aan de wilgen en ging de vruchten plukken van zijn studie medicijnen en werd huisarts in Dordrecht.

Jaren later stond hij bij de Slegte in Leiden de Penguin Guide to Jazz te lezen en zag hoe twee van zijn swing albums met lofprijzingen werden overgoten. Ook daar zijn musici zeer gevoelig voor en Bernard was back in business, studeerde zich vijf slagen in de rondte en richtte zijn swing orkest op, met toenemend succes.

Zoals hij zegt in Elsevier: “zeker als er dansers in de zaal zijn dan ontstaat zomaar de extatische sfeer van vroeger. Ontdaan van de geur van “ouwelullenmuziek” is het weer voor alle leeftijden aantrekkelijk. Als je kijkt naar generaties die onbevangen zijn, zoals mijn zoon van 20 en mijn dochter van 10 – die vinden het fantastisch. Als ik niet geloofde dat de swing weer kansen heeft, zou ik er echt niet aan zijn begonnen”.

Dat is een interessant statement en dus gaan we in volgende afleveringen op dit blog kijken waar de roots van swingmuziek ligt, hoe het zich ontwikkelt en hoe de internationale trend is. Want een trend is het, wordt het en blijft het. Kijk maar naar dit filmpje en ga eens lekker meeswingen. Goed voor een mens !

 

18
sep
11

Rob Mostert presenteert zijn CD “Englewood Cliffs” in Club Panama op 20/09.

Voor jazzliefhebbers in het algemeen en liefhebbers van jazz gespeeld op hammondorgel in het bijzonder ligt er een spectaculaire avond in het verschiet. Morgenavond op Dinsdag 20 September presenteert Rob Mostert zijn nieuwe CD “Englewood Cliffs Sessions”. De bezetting bestaat verder uit Tom Klein op gitaar, drummer Chris Strik ( die man aan het werk te zien is een belevenis op zich) en zangeres Charlotte Coppola en Jan Akkerman is Special Guest.

Rob Mostert (1965) loopt al een tijd mee in de jazzwereld maar verassend genoeg is dit pas zijn eerste CD. Maar die is ook direct bijzonder want opgenomen door de wereldberoemde Rudy van Gelder (1924) en in zijn studio Englewood Cliffs. Van Gelder, zoon van Nederlandse immigranten, was van huis uit opticien en begon in 1950 met het maken van opnames in zijn huisstudio en in 1959 begon hij fulltime zijn eigen studio in Englewood Cliffs.

Rudy van Gelder

Hij kwam in contact met Alfred Lion van Blue Note Records en maakte voor dat label honderden opnames van alle groten in de jazz en verwierf daarmee wereldroem. Van Gelder zat aan de knoppen als Miles Davis, John Coltrane, Thelonius Monk, Hank Mobley, Art Blakley en Sonny Rollins e.v.a. kwamen opnemen. En ja, Hammondorganist Jimmy Smith. Dus speelde Rob in de studio van Van Gelder op het orgel waar ooit Jimmy Smith op zat te spelen.

Zoals Rob vertelde in een interview in het Parool afgelopen Zaterdag: ” Ik vind het nog steeds ongelooflijk, maar kan het inmiddels wel een beetje beredeneren. Van Gelder is zijn carriere begonnen met het opnemen van Hammondtrio’s. En zijn vader was een naar Amerika geemigreerde Nederlander. Dat hij gebeld werd door een Hammondorganist uit het vaderland van zijn eigen vader was voor hem ook heel bijzonder. Zoals hij zelf zei, de circel was rond”.

Momenteel werkt van Gelder aan de “Rudy van Gelder Series” waarin hij de ruim tweehonderd Blue Note albums digitaal remastered. Rob Mostert moet een gelukkig mens zijn.

13
sep
11

Miles Davis van 26/09 t/m 30/09 op Cultura 24 !

Op 28 September a.s. is het 20 jaar geleden dat Miles Davis overleed. Ter gelegenheid hiervan besteedt de TV zender Cultura 24 vier avonden aan documentaires en concertregistraties van deze onvergetelijke jazzmusicus.

10
apr
11

John Coltrane en Johnny Hartman:”You Are Too Beautiful”

Leven en werk van Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II (aflevering 5), zie ook

https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/


Na de grote successen volgde voor Richard Rodgers en Oscar Hammerstein, zoals vaak in het leven een mindere periode. Ze maakten de musical “Me and Juliet” die maar 358 voorstellingen haalde (zeer weinig voor hun doen) en “Cinderella”, een televisieshow met Julie Andrews die matige kritieken kreeg.

Bij Dick Rodgers was inmiddels kanker geconstateerd waaraan hij geopereerd moest worden en hij raakte daardoor in een depressie en begon zwaar te drinken. Ook Oscar Hammerstein belanddde twee keer in het ziekenhuis en verloor een broer aan een hartaanval. Het duurde daardoor tot 1958 voor er weer een nieuwe R&H musical werd gelanceerd, dit keer “The Flower Drum Song” geheten die met 600 voorstellingen een behoorlijk succes werd. Weer scoorden de heren een hit, dit keer met “Love, Look Away”  in versies van Perry Como en Tony Bennett.

 

De compositie “You Are Too Beautiful” werd in 1963 opgenomen door zanger Johnny Hartman en saxofonist John Coltrane. Het was een wat curieuze gelegenheidscombinatie, bijelkaar gebracht door producer Bob Thiele, hoewel Hartman en Coltrane elkaar kenden uit hun tijd bij de bigband van Dizzy Gillespie. De productie werd in een enkele sessie opgenomen en duurde niet meer dan een paar uur. Overigens een mooie ballad, hier dus in de uitvoering met zanger Johnny Hartman, John Coltrane op saxofoon, Mcoy Tyner op piano, Jimmy Garrison op bas en Elvin Jones op drums.

Bronnen:

Green, Stanley -Broadway Musicals Show by Show, 2008 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-55783-736-3

Keyser, Herbert – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-4234-6275-0

Wikipedia.com

08
feb
11

The 100 Quintessential Jazz Songs.

Het mag natuurlijk niet ontbreken. Na de jarenlange Veronica TOP 40, The Hot One Hundred, De TOP 2000 en wat al niet, publiceerde Jazz 24.org onlangs de door luisteraars gekozen “100 Quintessential Jazz Songs”.

Dat soort lijsten zijn onverbiddelijke discussiepunten voor kenners, niet kenners, betweters, onnozele en zich tekort gedaan voelende jazz liefhebbers en andere groeperingen. Die discussies moeten natuurlijk gevoerd worden want dat maakt zo’n lijst juist zo leuk. Het spreekt voor zich dat ik die discussie niet aanga maar er zijn wel een paar opmerkingen te maken.

Want deze honderd nummers zijn een heerlijk feest der herkenning waarvan je ongestoord kunt gaan genieten zonder op de vingers getikt te worden door modernisten die dit afdoen als stoffige achterhaalde jazz. Neem bijvoorbeeld de onverbiddelijke nummer 1 : ” Take Five” van Dave Brubeck. Voor velen in de jaren zestig de eerste kennismaking met jazz van die verfoeide commerciele jazzpianist Brubeck, die toen zo te boek stond. Dat is natuurlijk nu niet meer aan de orde. Wat mij wel verbaast is dat de “flipside” van de Take Five single (ouderwetse termen voor de achterkant van een 45 toerenplaat) namelijk het “Blue Rondo a la Turk” op een verdienstelijke veertiende plaats staat van deze lijst.

Dat nummer vertegenwoordigde het kenmerk van Brubeck die met minder gangbare maatverdelingen, zoals de 5/4 maat van Take Five aan de gang ging en met Blue Rondo (9/8 maat) en later Square Dance verder experimenteerde met dergelijke onregelmatige maatverdelingen.

Op nummer 2 staat overigens uit dezelfde periode als Brubeck’s hit het bekende “So What” van Miles Davis. De vraag die zich opwerpt is: “Hoe komt het dat deze nummers die al ruim vijftig jaar geleden zijn opgenomen, nog steeds een hit zijn ?” . Het antwoord op die vraag werd op de Jazzdag 2010 gegeven tijdens een presentatie van onderzoeksbureau MusicResearch.nl. Dat antwoord is even simpel als logisch: naarmate we ouder worden nemen we de muziek uit onze jeugd mee.

Dat geldt natuurlijk niet alleen voor de jazz, kijk maar naar de eerder genoemde pop Top 2000 waarin Beatles, Stones, Elvis en Queen bijvoorbeeld de boventoon voeren, terwijl die muziek ook al decennia oud is. Alhoewel het lijkt dat The Beatles aan aan revival toe zijn, dat is niet veel groepen gegeven.

Terug naar deze Jazz Top 100 zien we nog vele andere oude bekende langskomen. Zoals “The Girl from Ipanema” met Stan Getz dat de periode van de swing bossa inluidde en “What a wonderful world” van Louis Armstrong. Bekende composities met een zeer herkenbaar geluid die we kennelijk nog steeds hoog hebben zitten en meegenomen hebben uit onze jeugd. Maar evenzo staat er de bekende uitvoering van “Body and Soul” op van Coleman Hawkins, “Moanin” van Art Blakey en werk van John Coltrane, Charlie Parker e.v.a. Allemaal uit die bloeiperiode van de jazz in de jaren’50 en ’60 van de vorige eeuw.

De volledige Top 100 is te beluisteren op NPR. Neem daarom een avondje de tijd, koptelefoon op en ga naar de link van NPR en laat de hele avond een fantastisch stuk jazzgeschiedenis aan je voorbij gaan.

NPR link: http://www.jazz24.org/jazz100.html en  klik “Listen now” aan.




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 312 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: