Posts Tagged ‘john engels

08
nov
15

‘ HÉ VOGEL, WANNEER SPELEN WE WEER ? ‘

JOHN ENGELS, MUZIKANT MET EEN MISSIE.

In zijn beginjaren kreeg John Engels ooit het aanbod om bij Toon Hermans te gaan werken. Dat betekende regelmatig en goed betaald werk, geen speeltijden tot diep in de nacht en goed voor de CV. Negen van de tien beroepsmusici zouden het aanbod hebben aangenomen.

Zo niet John Engels. Hij is een drummer van produceren en improviseren, niet van reproduceren en doen alsof elke avond de eerste keer is. Overigens met respect voor het werk van Hermans.

Een andere goede beslissing maar waar John geen invloed op had was het feit dat hij werd afgewezen voor het Conservatorium omdat hij linkshandig was. Dat is maar goed ook want vermoedelijk had hij er meer afgeleerd dan bijgeleerd in een periode dat er alleen klassiek slagwerk werd onderwezen.

In plaats daarvan speelde John jarenlang in de Amsterdamse jazzclub de Sheherazade (Zade voor intimi) en tegen die ervaring kan geen Conservatorium opleiding op.

Gezegend met een machtig, door de genen van vader Jan ingegeven talent, ging hij zijn eigen weg. Maar talent alleen is niet voldoende. De wil om je te blijven ontwikkelen en leren en gefocused op maar één ding, goede jazzmuziek maken, helpen de groten om werkelijk groot te worden.

Met die bagage heeft John Engels in zestig jaar de meest imposante carriére opgebouwd van alle Nederlandse drummers. En zijn vriendelijke karakter heeft bijgedragen aan het opbouwen van een even imposant netwerk.

Voorbeeld ? Ooit kwam ik John Engels tegen en vertelde hem dat mijn vader Bob Sr. en zijn vader John Sr. elkaar goed hadden gekend uit het beroepsmuzikantencircuit. Waarop John zei toen hij mij zag: ” goh, ik dacht al wat een bekend gezicht”.

De vriendelijkheid ten top en toen kwamen de verhalen los over beide vaders, met name hun gezamenlijke periode in Berlijn waar zowat alle Nederlandse beroepsmuzikanten waren verzameld.

Dat zijn biografie nu is verschenen danken we aan Jeroen de Valk die al indruk maakte met zijn Chet Baker bio. Het heeft geresulteerd in een uitstekend leesbaar boek met vooral John aan het woord en voorzien van prachtig fotomateriaal uit de collectie van John zelf en het Nederlands Jazzarchief.

Valk, de Jeroen, Uitgeverij van Gennep Amsterdam, ISBN 9789461643643

04
dec
13

The Diamond Five – Brilliant ! (1964)

Sinds maart dit jaar staat dit album op You Tube en voor de liefhebbers van Nederlandse Jazz historie is dit veertig minuten smullen.

Want wat musiceerde deze formatie op een ongekend niveau. Waren ze in Amerika geboren……. wie weet. Met Cees Smal (trompet en ventieltrombone), Harry Verbeke (tenorsax), Cees Slinger (piano), Jacques Schols (bas) en John Engels (drums) schreven ze met recht Nederlandse jazzgeschiedenis met voorliefde voor de bebop.

In 1957 werd The Diamond Five opgericht door Cees Slinger (iedereen die in die dagen gewoon Kees heette veranderde zijn naam in het moderne Cees) en werden ze huisband / uitbaters van de beroemde Amsterdamse jazzclub “Sheherezade’  in de Amstelstraat, door intimi natuurlijk “de sheed”genoemd.

Maar als jazzmusici een club gaan runnen gaat het onherroepelijk mis want meestal zijn ze zelf de grootste klanten. De sheed werd van de hand gedaan en tot 1964 bleef de formatie een enorm swingende band die het onderspit moest delven door de Britse popinvasie.

Maar in die jaren zijn er gelukkig uitstekende opnames gemaakt en bewaard gebleven. Zo ook het prachtige album The Dimaond Five – Brilliant, op 12 en 30 mei 1964 opgenomen in Hilversum. Geen geriedel en gepriegel, maar recht toe recht aan top swingende bop.

Veel plezier !

 

23
jun
13

John Engels viert zestigjarig jubileum !

Jazzin Stedelijk Museum

John Engels viert lustrum in JazzIn

Een piepklein berichtje in het Parool maakte mij erop attent dat drummer John Engels binnenkort zijn 60-jarig jubileum als professioneel musicus viert.

Onvoorstelbaar dat iemand zes decennia lang zich als drummer weet te handhaven op het hoge niveau dat hij al in zijn jaren met Chet Baker wist te bereiken. Hij is de bekendste telg uit de drumfamilie, of beter gezegd drumdynastie, vader Jan Engels was drummer en ook zus Truus en broer Rob zitten regelmatig achter de cymbals.

John Engels

John Engels (Roland Koek)

Op Zaterdag 28 juni viert John in Jazzin Restaurant Stedelijk, in het Stedelijk Museum, dit prachtige lustrum. Hij speelt daar op uitnodiging van saxofonist Jan Menu (hoe toepasselijk voor deze locatie) met als gaste zangeres Greetje Kauffeld, die zeker bij de seniore jazzliefhebbers de nodige herinneringen boven zal brengen.

Hulde en felicitaties aan John Engels en laten we hopen dat hij nog tot in lengte van dagen achter de drums te vinden is.

Locatie:  Restaurant Stedelijk, Stedelijk Museum, Museumplein 10, 1071 DP Amsterdam. Tel. 020-5732651

16
feb
13

John Engels: still going very strong.

John Engels

John Engels

Terwijl veel van zijn leeftijdgenoten er een studie Geraniums op hebben zitten of hulpbehoevend zijn dartelt de 75-jarige John Engels nog steeds door de jazzweide. En hij ziet er nog steeds patent uit met zijn onafscheidelijke lange shawl om de nek geknoopt.

Ik weet niet of er wetenschappelijk bewijs voor is, maar als je als gepassioneerd musicus van de fles en de “suikerpot” kunt afblijven loopt je grote kans op een lang en gezond leven. Daarvan zijn bewijzen te over.

Goed beschouwd volg ik John al dik veertig jaar toen ik zelf als kleine jongen op zaterdagmiddag meedrumde met radio uitzendingen van The Diamond Five waarvan hij de drummer was. De man had en heeft altijd iets speciaals gehad alhoewel er tijden waren dat ik hem minder kon waarderen. Ik herinner me een optreden van hem in de jaren ’70  in jazzcafé De Harmonie in de Voetboogsteeg (Amsterdam) waar hij speelde met zoveel fratsels en friemels dat het wat warrig werd, vond ik althans.

Maar al jaren speelt John zoals hij geboren is, functioneel, d.w.z. meespelend en ondersteunend, melodieus,  muzikaal en niet te vergeten, “swingend als de nete”. Dat laatste heeft hij niet van een vreemde want volgens mijn vader, zelf drummer en collega van vader Jan Engels, was Engels Senior ook een natuurlijke swinger.

Sinds 2009 is John toegetreden tot het Barnicle Bill trio, ontstaan uit jamsessies in de kelder van John’s huis. Dat trio vormt hij met twee jonge musici van wie hij de vader of misschien zelfs opa had kunnen zijn. Op 24 februari a.s. presenteert het trio de nieuwe CD in de North Sea JazzClub in Amsterdam.

Laten we hopen dat we nog lang kunnen genieten van deze “vogel” (John’s favoriete benaming voor collega’s), pure musicus en jazzveteraan.

17
apr
12

Han Bennink: “die specht roffelt mij er nog steeds dik uit”.

Han Bennink - 1960 - Collectie Jaap van de Klomp

Ergens in de jaren ’60 van de vorige eeuw was mijn oudere broer bij een jazzconcert in Amsterdam van saxofonist Johnny Griffin. Drummer van dienst was John Engels. Griffin stond bekend om zijn waanzinnige tempo’s (“Jezus tempo’s”  zoals Engels dat noemde). Alleen kon Engels helaas niet alle tempi volgen en dus kwam er een andere drummer op de buehne. Dat was Han Bennink die het wel aankon. Niet leuk voor Engels, wel leuk voor Han Bennink. Maar zo is het wel gegaan. Vandaag is Bennink 70 jaar geworden. Een unieke drummer en een uniek mens. Proficiat !

17
mrt
12

Meer Jazz Prijs voor Lils McIntosh.

Ze zit veertig jaar in  het Nederlandse jazzvak en dat zullen we weten ook. Lils McIntosh verdiende met haar lange loopbaan de Meer Jazz Prijs en dat is niet niks. Deze werd eerder uitgereikt aan o.a. John Engels, Toots Thielemans en Rita Reijs en dus verkeer je in de betere jazzkringen. Onlangs werd haar jubileum uitbundig gevierd in de Brakke Grond in Amsterdam met de lancering van haar CD “Lils”. Hier een kort filmpje van die bijeenkomst. Proficiat!

10
okt
11

Piet Noordijk (79) overleden.

Wederom is dit jaar het overlijden te melden van een Nederlands jazzicoon: Piet Noordijk. Piet was van oorsprong klarinettist en schakelde over op tenorsax daarbij zeer geinspireerd door  Charlie Parker die een groot voorbeeld voor hem was. Die stijl van spelen heeft Piet ook zijn hele leven behouden en daarmee bouwde hij nationaal maar ook internationaal een grote reputatie op. Hij werd geëeerd met vele prijzen waaronder een Edison, de MeerJazz Prijs en de Blijvend Applaus Prijs. In 2008 maakte hij nog een prachtige CD in het Bimhuis “Swinging With Strings” met het Metropole Orkest. Ik zag hem voor het laatst een paar jaar geleden in de kleine zaal van het Concertgebouw met o.a. Rita Reijs, Peter Beets en John Engels en het is altijd even slikken als je beseft dat dat de laatste keer was.

R.I.P.

 

29
mei
11

Herinneringen aan accordeonist Johnny Meijer – slot

Het Orkest Johnny Meijer bij de AVRO Studio Hilversum in voorjaar 1946. V.l.n.r. Jan de Vries (hot viool), Jan Altink (gitaar), Bob van Eekhout Sr. (drums), Johnny Meijer, Guus Brokx (piano), Frans Vellekoop (contrabas).

Het derde en laatste deel van “Herinneringen aan accordeonist Johnny Meijer” opgetekend met herinneringen van mijn vader Bob van Eekhout Sr.

Het einde van de oorlog in zicht.

“Op het einde van de oorlog was er nog nauwelijks muziek in de stad. Alleen het cafe van Johnny draaide nog een beetje met voornamelijk zwarthandelaren en penose als klanten. Wij waren de laatste musici die nog werk hadden. Op een avond werd de Nieuwendijk afgezet voor een razzia. We waren aan het spelen met Johnny, Nelis, gitarist Jan Blok en ik en zijn toen naar de zolder gevlucht. We konden niet anders doen dan wachten maar er gebeurde niets.

Vlak na de bevrijding, we woonden in de Waverstraat, kwam er een legerjeep de straat in rijden. Impressario en saxofonist Lou van Rees stapte uit in officiersuniform van de Canadezen. Lou wilde me hebben voor een bigband die hij voor de Canadezen aan het opzetten was.

Lou van Rees wordt om de tuin geleid.

Maar ik wilde niet want ik werkte zalig met Johnny en verdiende goed. Mijn vrouw moest zeggen dat ik niet thuis was. Een paar dagen later kwam Lou weer, en weer was ik er niet zogenaamd. Uiteindelijk heb ik Lou gebeld en geadviseerd Joop Korzelius te nemen. Joop was een jonge aankomende drummer met groot talent. Omdat ik echt niet wilde, zo verknocht was ik aan het spelen met Johnny, heeft Lou toen Joop aangenomen.

(Zie https://bobvaneekhout.wordpress.com/2011/04/18/herinneringen-aan-jazzdrummer-joop-korzelius/)

Achteraf kreeg ik er wel spijt van want de musici van die band verdienden goudgeld en hadden van alles wat je in de oorlog niet kon krijgen, sigaretten, chocola en nylons.

In korte tijd werd het cafe overspoeld door Canadezen en Amerikanen die niet wisten wat ze hoorden als ons orkest speelde. Een swingende accordeonist zoals Johnny, dat kenden ze totaal niet. Dat was ook de periode dat Johnny zijn eerste aanbiedingen kreeg om naar Amerika te gaan, maar hij wilde niet. Ik begreep dat wel maar hij had er rijk kunnen worden.

Radio uitzendingen voor de AVRO en Nelis mocht niet meedoen.

In het voorjaar van 1946 gingen we wekelijks radiouitzendingen maken voor de AVRO Radio in Hilversum (zie foto boven). Het orkest werd dan uitgebreid maar voor Nelis was het pijnlijk. Hij was gewoon niet goed genoeg voor radiouitzendingen en mocht niet meedoen. In het cafe kon hij geen kwaad want niemand hoorde wat hij speelde, maar de radio dat was andere koek.

“Repetities” in de Halve Maan Steeg

In die periode wilde Johnny wel gaan repeteren. Dat was eigenlijk niet echt nodig want we speelden met rasmuzikanten die uitstekend konden lezen. Eerst repeteerden we overdag  in de “Palace”, een jazztent op het Thorbeckeplein die pas ’s avonds openging.  Maar Nelis stond direct achter de bar, vond de aansluitingen van de bierpomp dus van repeteren kwam niks meer terecht. En ze kregen het in de gaten dus dat was snel afgelopen.

Daarna hebben we een lokaaltje gehuurd in de Halve Maan Steeg voor F. 2,50. Op de eerste de beste repetitie ontdekten we dat er in het lokaal grote flessen met manden eromheen stonden. Nelis ging op onderzoek uit en er bleek jenever in te zitten ! Hij vloog de deur uit zei “ik ben zo terug” en ging naar Vlieger, een grote winkel die daar in de buurt zat.

Hij kwam terug met een rubberslangetje en flessen en begon jenever “over te lossen”. Het werd een vrolijke boel maar van repeteren kwam weinig terecht. We zijn  er nog een keer teruggeweest maar daarna dorsten we niet meer. We betaalden een knaak (Fl.2,50) voor het zaaltje maar kwamen met het tienvoudige aan jenever terug. Uiteindelijk hebben we maar helemaal niet meer gerepeteerd.

Van z’n tweede vrouw Riekie, zus van Nelis, mocht Johnny absoluut niet drinken en als hij speelde kreeg hij regelmatig “controle” van haar. Johnny zat dan altijd keurig aan de koffie en dan was ze tevreden. Maar wat ze niet wist was dat hij een fles congnac achter zich had verborgen en daar gingen grote scheuten van in de koffie.

Als Riekie dan geweest was keek hij met een brede grijns met een gezicht van “ik heb het weer geflikt”. Ik weet niet hoelang hij het verborgen heeft kunnen houden maar ze moet het op een gegeven moment toch ontdekt hebben. Met z’n eerste vrouw had hij altijd bonje en dat liep een keer zo uit de hand dat ze een grote vaas met bloemen naar ons gooide en we moesten wegduiken anders waren we geraakt.

Het einde van de samenwerking.

Uiteindelijk zijn Johnny en ik toch uitelkaar gegaan. Er was in die tijd veel werk voor musici in Amsterdam, De horeca begon weer te bloeien, er was veel vraag naar entertainment en ook bij de radio werden talloze orkesten opgericht. Dat betekende overdag in Hilversum radiouitzendingen maken en ’s avonds spelen in de vele clubs op het Rembrandt en Thorbecke plein en ook het Leidseplein kwam weer tot leven.

Ik ging steeds meer radio en clubwerk doen en uiteindelijk kwam ik bij spelen aan Johnny niet meer toe. Ik geloof dat John Engels Sr. er toen bij is gekomen voor drums.

Het was met Johnny geweldig spelen en ik heb hele goede herinneringen aan hem. Toch was hij vaak erg onbehouwen, zeker tegenover muzikanten die hem niet bevielen of hem gewoonweg niet bij konden sloffen met z’n gegoochel met toonsoorten en hoge tempo’s. Er was oorlog geweest, ruzies en drank, maar uiteindelijk is het de geweldige muziek die we maakten die me het meest is bijgebleven.”

Tot zover “Herinneringen aan accordeonist Johnny Meijer”.

Re-Bop Continental. Een nummer in de typische uptempo Johnny Meijer stijl. De opname is niet met geheel dezelfde musici als op de foto boven want er staat Sem Nijveen op viool aangegeven. Johnny wisselde nogal eens van samenstelling omdat musici niet altijd beschikbaar waren ivm met schnabbels en toernee’s maar ook doordat hij musici tegen zich in het harnas kon jagen die niet meer met hem wilde spelen.

28
feb
11

Rodgers & Hart, Fay, Karel, Hein en John: “My Funny Valentine”.

 

Leven en werk van Richard Rodgers en Lorenz Hart (aflevering 9), zie ook het programma van Colette Wickenhagen & The JazzTraffic Trio op dit blog

https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/


Met hun hits van de musical “Jumbo”  (“Little Girl Blue”, “My Romance”) en “On Your Toes” (There’s A Small Hotel”) bereikten Richard Rodgers en Lorenz Hart het toppunt van hun roem.

In 1936 schreven ze de muziekscore voor de musical  “Babes In Arms” met een onwaarschijnlijk aantal hits die tot de dag van vandaag veelgespeelde nummers zijn en al in de jaren 1950 van de vorige eeuw onderdeel gingen uitmaken van het jazzrepertoire der groten zoals Miles Davis, Bill Evans, Chet Baker, John Coltrane e.v.a.

De musical bracht onsterfelijke nummers voort zoals “Where Or When”, “I Wish I Were In Love Again”, “My Funny Valentine”, “Johnny One Note” en natuurlijk “The Lady Is A Tramp”. De musical ging in premiere op 14 April 1937 in het Shubert Theater en haalde het respectabele aantal van 289 voorstellingen. In 1939 kwam er een filmversie uit met Judy Garland en Mickey Rooney als sterrren.

Het is moeilijk kiezen uit al die prachtige nummers maar in de maand van Valentijn is natuurlijk “My Funny Valentine” de eerste keus. Probleem is dat er letterlijk honderden uitvoeringen van zijn en niet van de minsten.

Toch heb ik er een juweel uit kunnen halen onder het motto “het hemd is nader dan de rok”. Een UTube filmpje opgenomen vanuit het publiek tijdens een optreden in het Bimhuis van zangeres Fay Claassen, Karel Boehlee (piano), Hein van de Geyn (contrabas) en John Engels op drums. Wat deze uitvoering zo bijzonder maakt is dat Fay en de musici hier de optimale “kunst van het weglaten” beoefenen. Het nummer begint met een prachtig creatieve intro van pianist Boehlee, Hein van de Geyn speelt de eerste acht maten en de herhalingen daarvan dezelfde noot hoog/laag (het is krap aan maar het gaat net, zie ook de gezichtsuitdrukkingen van Hein), Fay zingt indringend, mooi getimed en geconcentreerd puur de melodielijn en John  Engels illustreert en laat het ritme weg. Fantastische uitvoering in alle opzichten.

 

23
jan
11

Paul van der Feen kwartet met John Engels in Maal3 Bovenkerk

Jazzvrienden en vriendinnen, hier weer het bericht van Henk Brinkman. Voor mij persoonlijk is de naam John Engels altijd een naam met herinneringen omdat mijn vader (Bob Sr.) en John’s vader (Jan) allebei beroepsmusicus waren en elkaar kenden. Wie daar nog een aardig verhaal over wil lezen, check out de Drummer’s Hoek op dit blog https://bobvaneekhout.wordpress.com/drummers-hoek-john-engels/

“Deze dinsdagavond, 25 januari, hebben we een paar jonge honden op het podium samen met de oude nestor onder de drummers John Engels. Nestor wel, maar nog steeds jong van hart en geest. Je vraagt je soms af wat het geheim van John is om, dik in de zeventig, nog zo vitaal, speels en energiek te blijven. De jonge troep bestaat uit pianist Anne Guus Teerhuis die prachtige jazzimprovisaties.maakt op zowel de klassieke als ook hedendaagse muziekstijlen.

De gebroeders van der Feen, spelen beiden op nationale en internationale podia.Paul op sopraan/altsax en Clemens op de contrabas zullen met hun prachtig muzikaal talent het geheel een altijd weer verrassende wending geven.Kortom de formatie van een ritme sectie die staat als een huis, samen met twee super solisten op piano en saxen, beloven van deze avond weer een succes te gaan maken.Wij noemen het INNOVATIONS KNOWN; Herkenbare jazz met verrassende innovaties”.




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 313 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: