Posts Tagged ‘my funny valentine

17
mei
12

Jazz in D.C. – jazz, foto en film.

 

De mooiste vorm van jazz is als het samenkomt met andere media zoals de film noir.  Denk maar aan Ascenseur pour L’Echafaud van regisseur Louis Malle uit 1958 op muziek van Miles Davis. In Washington D.C. loopt een non-profit project waar alles samen komt. Kleine horeca gelegenheden geven lokale jazz musici de gelegenheid te spelen en opnames daarvan worden gemengd met zwart-wit foto – en video beelden. Prachtig om te zien hoe al deze kunstvormen bijelkaar komen en elkaar versterken. Hier is 1+1+1+1 = 5 zoals dit filmpje aantoont op muziek van Miles Davis’ uitvoering van “My Funny Valentine”.

28
feb
11

Rodgers & Hart, Fay, Karel, Hein en John: “My Funny Valentine”.

 

Leven en werk van Richard Rodgers en Lorenz Hart (aflevering 9), zie ook het programma van Colette Wickenhagen & The JazzTraffic Trio op dit blog

https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/


Met hun hits van de musical “Jumbo”  (“Little Girl Blue”, “My Romance”) en “On Your Toes” (There’s A Small Hotel”) bereikten Richard Rodgers en Lorenz Hart het toppunt van hun roem.

In 1936 schreven ze de muziekscore voor de musical  “Babes In Arms” met een onwaarschijnlijk aantal hits die tot de dag van vandaag veelgespeelde nummers zijn en al in de jaren 1950 van de vorige eeuw onderdeel gingen uitmaken van het jazzrepertoire der groten zoals Miles Davis, Bill Evans, Chet Baker, John Coltrane e.v.a.

De musical bracht onsterfelijke nummers voort zoals “Where Or When”, “I Wish I Were In Love Again”, “My Funny Valentine”, “Johnny One Note” en natuurlijk “The Lady Is A Tramp”. De musical ging in premiere op 14 April 1937 in het Shubert Theater en haalde het respectabele aantal van 289 voorstellingen. In 1939 kwam er een filmversie uit met Judy Garland en Mickey Rooney als sterrren.

Het is moeilijk kiezen uit al die prachtige nummers maar in de maand van Valentijn is natuurlijk “My Funny Valentine” de eerste keus. Probleem is dat er letterlijk honderden uitvoeringen van zijn en niet van de minsten.

Toch heb ik er een juweel uit kunnen halen onder het motto “het hemd is nader dan de rok”. Een UTube filmpje opgenomen vanuit het publiek tijdens een optreden in het Bimhuis van zangeres Fay Claassen, Karel Boehlee (piano), Hein van de Geyn (contrabas) en John Engels op drums. Wat deze uitvoering zo bijzonder maakt is dat Fay en de musici hier de optimale “kunst van het weglaten” beoefenen. Het nummer begint met een prachtig creatieve intro van pianist Boehlee, Hein van de Geyn speelt de eerste acht maten en de herhalingen daarvan dezelfde noot hoog/laag (het is krap aan maar het gaat net, zie ook de gezichtsuitdrukkingen van Hein), Fay zingt indringend, mooi getimed en geconcentreerd puur de melodielijn en John  Engels illustreert en laat het ritme weg. Fantastische uitvoering in alle opzichten.

 

28
jan
11

Broadway Musicals: De blauwe kamer

In het programma “Swingin’ Musicals” van Colette Wickenhagen en The JazzTraffic Trio, brengen we “My Romance, My Funny Valentine en The Lady is a Tramp” van Richard Rodgers en Lorenz Hart. Voor meer informatie over dit programma ziehttps://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/

Leven en werk van Richard Rodgers en Lorenz Hart

Na het succes van Manhattan en de musical “The Garrick Gaieties”  hadden Larry Hart en Dick Rodgers na zeven jaar ploeteren eindelijk een groot succes binnengehaald.

Direct daarna verkochten ze hun show “Dearest Enemy” die ook al talloze keren door Broadway producers was afgewezen maar met hun nieuwe status direct werd aangekocht en ook een succes werd met 286 voorstellingen. Het grote leven was begonnen en ze voelden zich de gelijken van de Gershwins. Het blad Variety berichtte dat de heren vijfduizend dollar per week verdienden. Helaas gaf dit Larry Hart de kans zijn drankzucht uit te leven en hij was regelmatig dronken te vinden in speakeasies.

In 1926 volgde een nog groter succes met de musical “The Girl Friend” die zelfs 301 voorstellingen haalde. Larry en Dick waren nu definitief gevestigde namen. Uit deze musical hun hit “Blue Room” hier in een uitvoering van The Benny Goodman Band in Carnegie Hall, 1985. Lekkere swing en dans met een mooie big band, dat is waar jazz voor bedoeld is.

Bron: Keyser,H – Geniuses of the American Musical Theatre – Applause and Cinema Books, 2009 – ISBN 978-1-4234-6275-0.

Green, Stanley – Broadway Musicals, Show by Show -Hal Leonard Corporation – 1985 – ISBN 978-1-55783-736-3

23
jan
11

Hoe een keurige jongen van vijftien en een ongeschoren man van tweeentwintig wereldberoemde componisten werden.

In het programma “Swingin’ Musicals” van Colette Wickenhagen en The JazzTraffic Trio, brengen we “My Romance, My Funny Valentine en The Lady is a Tramp” van Richard Rodgers en Lorenz Hart. Voor meer informatie over dit programma zie https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/

 

Lorenz (Larry) Hart (l) en Richard Rodgers achter de piano

Leven en werk van Richard Rodgers (1902 – 1979) en Lorenz Hart (1895 – 1943)

Er zijn in de wereld weinig componisten duo’s (er zijn er sowieso maar een paar)  die zoveel invloed hebben gehad op de muziek van vroeger en nu, als Richard Rodgers en Lorenz Hart. Alleen Lennon en McCartney overtroffen deze meesters van de lichte kunst.

Over de eerste ontmoeting van Lorenz (Larry) en Richard (Dick) schrijft Herbert Keyser in zijn boek “Geniuses of the American Musical Theatre”

“Dick Rogers was van gemiddelde lengte voor een vijftienjarige, atletisch gebouwd en keurig gekleed. Toen hij bij Hart’s huis arriveerde en de deur openging, stond daar Larry Hart, ongeschoren, tweeentwintig jaar oud, nog geen 1.70 lang, in slippers en badjas en een sigaar in zijn mond. Ze praatten, dat wil zeggen Larry praatte het meest tegen deze jongeman (Dick) die aan de piano zat en ze wisselden muziek en teksten uit. Het klikte onmiddellijk tussen hen”

Aanvankelijk schreven beiden voor amateur musicals maar  in 1919 schreven ze hun eerste compositie voor de Broadway Musical ” A Lonely Romeo”  die onmiddellijk flopte. De titel was “Any Old Place with You”.

In 1999 werd er een televisie documentaire gemaakt met als titel  “The Rodgers & Hart Story: Thou swell thou witty”. Uit deze documentaire een uitvoering  van de allereerste Rodgers en Hart compositie. Nu zouden we het een oubollig nummer vinden maar probeer de tekst te volgen en let op de briljante vondsten van tekstdichter Larry Hart.

Keyser, H- Geniuses of the American Musical Theatre – Applause and Cinema Books 2009 – ISBN 978-1-4234-6275-0

25
okt
10

Broadway Musicals (17): Babes in Arms: That’s why this chick’s a tramp.

In het programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Babes in Arms” . We brengen de Richard Rogers en Lorenz Hart compositie “The Lady is a Tramp”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/op dit blog.

Na “My Funny Valentine, Johnny One Note en Where or When” zoals beschreven in de vorige afleveringen, kende de Rodgers en Hart musical “Babes in Arms” nog een vierde song die later een klassieker zou worden: “The Lady is a Tramp”

Richard Rodgers & Lorenz Hart

De tekst handelt over een dame die weliswaar financieel aan de grond zit (“she’s broke, but it’s OK)  maar zich nog steeds gedraagt volgens de strikte etiquette van die tijd.

Ella Fitzgerald en Frank Sinatra namen allebei hun versie op in 1950 en het werd wat de Amerikanen noemen, hun ‘ signature song”. Met name de tekst leende zich voor allerlei aanpassingen, zo werd lady vaak “chick”, dice games werd “crap games”, I like werd ” dig” en the rest of those girls werd “the rest of those broads ” enz.

Het stuk kent ook een inleiding (verse) dat niemand meer gebruikt. De tekst was:

I’ve wined and dined on mulligan stew,
and never wished for turkey.
As I hitched and hiked and grifted, too,
from Maine to Albuquerque.
Alas, I missed the Beaux-Arts Ball, and what is twice as sad:
I was never at a party where they honored Noel Ca’ad.
But social circles spin too fast for me;
My Hobohemia is the place to be…..

Op dit You Tube filmpje een sublieme versie van Fitzgerald en Sinatra samen uit 1967 uit de TV show “A man and his music”. Het swingt de pan uit en is wat mij betreft de beste versie ever. Let op hoe Sinatra en Fitzgerald improviseren met de originele tekst en melodie en er zelf een stuk tekst aanbreien. En natuurlijk op Sinatra’s gebaren en mimiek om de tekst te onderstrepen. Dit filmpje heeft nog net het laatste stukje van het verse. Er zijn filmpjes met het complete verse maar die zijn van slechte kwaliteit. (klik op de pijltjes rechtsonder voor full screen)

15
okt
10

Broadway Musicals (15): Babes in Arms en Johnny One Note.

In het programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Babes in Arms” . We brengen de Richard Rogers en Lorenz Hart compositie “The Lady is a Tramp”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/op dit blog.

Omdat deze musical zulke prachtige muziek voortbracht nog maar een aflevering hierover. Met “My Funny Valentine” hadden Rodgers en Hart al een meesterstuk geschreven meer er zat nog meer geniale muziek in deze productie. Luister eerst eens naar deze originele versie van hoofdrolspeelster Wynn Murray 1937:

Het nummer leent zich qua structuur niet zo goed voor een jazzuitvoering. Misschien zijn die er wel maar dan heel spaarzaam vermoed ik. De geniale tekst van Lorenz Hart vraagt veel van de vocalist. De tekst vertelt een verhaal en bevat heel veel zinswendingen die qua articulatie niet zo makkelijk in de melodie zijn te gieten.

Een van de mooiste versies die ik ken is van Shirley Bassey die er het volgende over vertelde:

” I don’t always recognize the right songs for me the first time I hear them. For a long time I was asked to do ‘Johnny One Note’, but I couldn’t do it for many, many years. Then one day Eddie Fisher’s musical director just sat at the piano and said, ‘This is a good song for you’, and started playing ‘Johnny One Note’. The way he played it, I got so excited, but I said ‘I can’t do this song’. ‘Why not?’ he asked. ‘Well, when I was discovered, the girl whose place I took in the show, she had a big hit with this song and I’ve never been able to touch this song.’ ‘Well, try it,’ he said. And I was amazed when I opened my mouth: this voice came out singing this song as though it was mine. So, after all those years – it was about ten years, I believe – when we actually got down to it, it was a piece of cake.”

Zie hier de Dame Shirey Bassey versie en bewonder haar techniek en timing, voordracht en mimiek. Ze wordt ondersteund door een geweldige swingende bigband die zich (lijkt het) moeiteloos door het complexe arrangement speelt. Adembenemend.

31
jul
10

Jazztrio JazzTraffic featuring Colette Wickenhagen presenteert: “Swingin’ Musicals”

 

The JazzTraffic Trio featuring Colette Wickenhagen (foto Erwin Wittenberg)

Met ingang van het nieuwe seizoen presenteren Jazztrio JazzTraffic en vocaliste Colette Wickenhagen een nieuw programma onder de titel: “Swingin’ Musicals”.


Met een unieke combinatie van muziek en beeld brengt deze formatie een muziekprogramma van 2 x 45 minuten met een selectie van composities uit Broadway Musicals over de periode 1930 -1939, geschreven door de beroemde componisten George Gershwin, Richard Rodgers & Lorent Hart, Oscar Hammerstein III, Cole Porter en Harold Arlen.

Dit programma wordt geillustreerd met een uitgebreide diashow met foto’s en posters van de componisten en artiesten van toen, afbeeldingen van de originele billboards  en historische foto’s van de Broadway theaters en gebeurtenissen van toen.

Een swingend entertainment programma vol muziek en muziekgeschiedenis uit de roerige jaren 1930 – 1939, beter bekend als “The Great Depression”. Laat u terugvoeren in de tijd en geniet van prachtige composities van Amerikaanse theatergenieen. Een programma geschikt voor culturele centra, bedrijfsevenementen, muziekcafe’s, minitheaters en muziekscholen.

Bekijk hier de presentatie van dit programma.

Attentie: er kunnen technische problemen zijn met de verbinding tussen WordPress en Slideshare. Daarom is de presentatie ook te zien op op onze site www.triojazztraffic.nl. Als u op deze pagina bent klik op Menu (links onder) en View Full Screen en u krijgt de presentatie op volledig scherm.

Voor een beeldvullend scherm van deze presentatie kies onderaan links “Menu” en daarna “View Full Screen”

Voor het beluisteren van muziekfragmenten van het programma, klik hieronder op de titel.

A Foggy Day In London Town

All Of You

Over The Rainbow

Dit programma werd mede mogelijk gemaakt door:

 

www.rapidair.nl




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 314 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: