Posts Tagged ‘Netherlands

03
nov
11

Jamsessie in Badhoevedorp op 4 November 2011 !

Wat gaat zo’n maand toch snel, alweer de jamsessie in Badhoevedorp ! Hier het gebruikelijke bericht van Cruise Control.

“Beste muziekvrienden, a.s. vrijdag 4 november 2011 is het weer zover dan gaan wij er weer een gezellige avond van maken. Iedereen is van harte welkom vanaf 20.00 uur.Het adres is:Tenniscentrum “De Wildenhorst” (achter het Novotel) Sloterweg 301, 1171 VB Badhoevedorp. Iedereen kan zich weer bij mij aanmelden zoals jullie dat gewend zijn om te spelen. Als je dit niet doet dan kom je waarschijnlijk ook niet aan de beurt en wees op tijd want vol=vol. Voor de gitaristen die op de avond willen spelen vergeet je versterker niet. Ik hoop dat jullie er weer allemaal zijn wij gaan in ieder geval er weer met goede moed tegenaan.

Groetjes, Petra Theo Gino Jeroen Martijn

Cruise Control”

22
okt
11

Louis Armstrong: favoriete jazz artiest in Nederland.

In het door ArnoPrins.MusicResearch.nl in opdracht van BumaCultuur  recent  uitgevoerde onderzoek naar de favoriete jazz musicus/componist in de categorie Internationaal, eindigde Louis Armstrong met 14% als nummer 1. Dat is geen verassing want we weten uit hetzelfde onderzoek dat het ouder wordende jazzpubliek zijn favoriete muziek “meeneemt” wat ook blijkt als je de rest van de lijst afloopt. Ook in de categorie Jazz Nationaal zagen we dat o.a. Rita Reijs/Pim Jacobs, Pia Beck en The Dutch Swing College nog immer de Top 10 aanvoeren. Maar ook in deze categorie Internationaal houden de Nederlandse jazzliefhebbers vast aan Rita en The DSC. Mijn eigen herinnering aan Louis gaat terug naar de jaren ’50 toen hij met zijn All Stars optrad in het Concertgebouw in Amsterdam en dat werd uitgezonden op de TV, uiteraard in zwart-wit. Met name drummer Danny Barcelona had mijn grote aandacht want als jochie van toen tien jaar oud was ik al heel druk in de weer met trommels en bekkens. Er is nog een opname van dat concert bewaard gebleven en geniet nog even mee van die geweldige Louis Armstrong en zijn band.

14
okt
11

Piet Noordijk Boptet: Groovin’ High.

Piet Noordijk (1932 - 2011)

Naar aanleiding van het overlijden van Piet Noordijk zijn er heel veel tweets  geweest en zodoende vond ik bijgaand YT filmpje van de Dizzy Gillespie compositie Groovin’ High“. Het nummer stamt uit 1945 en werd gezien als een doorbraak voor de bebop. Op dit filmpje van de VPRO zien we het Boptet van Piet Noordijk aan het werk en wat een verzameling van talent zien we hier. Rik Mol op flugelhorn, Peter Beets (piano), Marius Beets (contrabas) en Joost Patocka (drums). Piet voert de troepen aan en natuurlijk is er een hoofdrol voor oerswinger Peter Beets. Op YT staat ook nog een kort in memoriam filmpje over Piet’s leven en carriere.

10
okt
11

Piet Noordijk (79) overleden.

Wederom is dit jaar het overlijden te melden van een Nederlands jazzicoon: Piet Noordijk. Piet was van oorsprong klarinettist en schakelde over op tenorsax daarbij zeer geinspireerd door  Charlie Parker die een groot voorbeeld voor hem was. Die stijl van spelen heeft Piet ook zijn hele leven behouden en daarmee bouwde hij nationaal maar ook internationaal een grote reputatie op. Hij werd geëeerd met vele prijzen waaronder een Edison, de MeerJazz Prijs en de Blijvend Applaus Prijs. In 2008 maakte hij nog een prachtige CD in het Bimhuis “Swinging With Strings” met het Metropole Orkest. Ik zag hem voor het laatst een paar jaar geleden in de kleine zaal van het Concertgebouw met o.a. Rita Reijs, Peter Beets en John Engels en het is altijd even slikken als je beseft dat dat de laatste keer was.

R.I.P.

 

10
okt
11

Harmonica MeetUp in Het Wapen van Diemen !

Liefhebbers van mondharmonica blues kunnen hun hart ophalen op Vrijdag 28 Oktober a.s. Dan organiseert de Amsterdam Harmonica Group Holland een bijeenkomst in het Wapen van Diemen.  Bijgaand de annoncering van de organisatie.

11
nov
10

Broadway Musicals (20): The way you wear your hat.

In het programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de film “Shall we dance ?” . We brengen de Gershwin compositie “They can’t take that away from me”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/op dit blog.

Als laatste in de serie over “Shall we dance ?”  het derde en laatste deel van  the docu “The music of shall we dance”.

Bijgaand ‘They can’t take that away from me” in de versie van zangeres Jane Monheit en John Pizzarelli op gitaar. Beiden zijn niet zo bekend bij ons. Jane is een prima jazzangeres die onlangs een duet met Michael Buble op nam (“I won’t dance). John  is een gitarist met een mooie toon en bespeelt een zevensnarige gitaar. Dat zie je niet vaak maar die extra snaar zorgt voor een lage bastoon en dat geeft het geheel een warme sound.

30
okt
10

Broadway Musicals (18): Shall We Dance ?

In het programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de film “Shall we dance ?” . We brengen de Gershwin compositie “They can’t take that away from me”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/op dit blog.

In 1937 bracht de grote Amerikaanse filmstudio RKO de film “Shall we dance uit” met het sterrenteam van die tijd , Ginger Rogers en Fred Astaire. De muziek was van George Gershwin die  de muziek voor de film schreef voordat hij in juli 1937 zo dramatisch aan zijn einde zou komen. Zijn broer Ira schreef zoals gewoonlijk de teksten.  De teneur van de film was “zet je zorgen opzij en geniet van het leven” een thema dat in die crisisperiode het publiek de zo broodnodige afleiding bezorgde.

In onderstaand filmpje de slotscene van de film, waarin Astaire (Peter Petrov in de film) wanhopig op zoek is naar Ginger in een galerij van gemaskerde dames die allemaal clonen zijn van Ginger die in de film de rol van Linda speelt.

De compositie “They can’t take that away from me” heeft een wat bitterzoete sfeer. Ofschoon van elkaar gescheiden zijn er altijd de herinneringen, zoals “the way you wear your hat, the way you sip your tea, the memory of all that, no they can’t take that away from me.” Twee maanden nadat de film in premiere was gegaan overleed George Gershwin op 38-jarige leeftijd aan een hersentumor. Dit nummer werd genomineerd voor een Acadamy Award voor de Oscar uitreikingen van 1937 voor “Best Original Song”.

Beluister de versie van Colette Wickenhagen  op haar CD “Just Friends Jammin’) (CG 552 CoGer). In het programma Swingin’ Musicals brengt ze dit nummer met jazztrio JazzTraffic.

Colette Wickenhagen – Just Friends Jammin-They can’t take that away from me (George & Ira Gershwin)

Colette Wickenhagen & The JazzTraffic Trio.

Foto: Erwin Wittenberg / EventImpresssions.

Onderstaand een vijfminuten filmje uit een documentaire over de Gershwins met meer interessante achtergronden over de totstandkoming van deze film.

Bron: songbook1.wordpress.com

24
okt
10

Straatmuzikanten aller landen – verenigt U !

Ze zijn van alle tijden en overal, straatmuzikanten. Dat is het mooie van muziek, het kan overal, op elke moment, betaald, onbetaald, in theater, cafe, thuis of gewoon op straat, gewaardeerd of uitgefloten, elk genre.

Tot straatmuzikanten reken ik ook de orgeldraaiers in Amsterdam. Als kind ben ik ermee opgegroeid en ik sla ze nooit over als ik er langs loop om een eurotje te storten als ze aan het mansen zijn. Mansen is een Amsterdamse uitdrukking voor het schudden met het koperen geldbakje. Er zijn er nog maar weinig van, laten we hopen dat dit fenomeen in godsnaam bewaard blijft.

Maar je ziet meer muzikanten in Amsterdam. In de Albert Cuyp stond een klein mannetje met een contrabas op een houten pallet, terwijl hij de maat stampte (daar is die pallet voor) en een tambourijn bediende. Een soort Nikkelen Nelis, maar ik zie hem nooit meer helaas. Ook in het Vondelpark zie je regelmatig Oost Europese gezelschapjes die met accordeon en klarinet die typsich Slavische muziek maken met die karakteristieke 12/8 maatsoort.

Of bij het Concertgebouw waar ik menig keer voorafgaand aan concertbezoek een geweldige muzikant zag en hoorde. De laatste keer zag ik een accordeonist die erg goed was, m’n bek viel open zogezegd. Hij speelde klassieke werken, iets wat bij mijn weten alleen Harry Mooten klaarspeelde. En dat op een hoekje bij het Concertgebouw, zomaar.

En dan natuurlijk  het buitenland. In Parijs zag ik in zo’n koude gang van de metro een gezelschap van zo’n tien jonge mensen met violen en cello’s, een mooi klassiek stuk vertolken. Iedereen liep er gehaast langs maar ik heb er zeker geboeid tien minuten naar staan luisteren. En in de Algarve, op het bekende pleintje in het centrum van Albufeira. Wij zijn daar vaak geweest en altijd is er wel een Chileens gezelschap die met een kompleet panfluit orkest het publiek vermaakt en na afloop CD’s verkoopt. Die koop ik ook altijd, want je moet je collega’s steunen nietwaar.

Fotograaf Erwin Witttenberg, die al jaren foto’s van ons trio maakt, heeft een mooie collectie straatmuzikanten gefotografeerd. Kijk er eens rustig naar, bij elke foto proef  je de sfeer van de muziek en de stad.

Als u meer werkt wilt zien van Erwin, hij poseert op 12 november a.s. van 16.30 uur tot 19.00 uur in het Crown Placa Amsterdam-Schiphol Hotel, Planeetbaan 2, 2132 HZ Hoofddorp, tel. 023 – 5650000 (gratis parkeren).  Als u iets koopt, wordt een deel van de opbrengst geschonken aan de stichting “Doe een wens”

23
okt
10

Jazz en Marketing: Prijsbeleid oftewel voor een dubbeltje op de eerste rij.

Jazzvrienden, enige tijd geleden  betoogde ik al dat top jazzmusici vaak voor minder dan het minimuum jeugduurloon op de planken staan in de kleinere jazzgelegenheden. Gerekend  vanaf vertrek dan opstellen, optreden, afbreken en naar huis rijden tot thuiskomst. Vaak moeten van de minieme gages nog parkeer- en benzinegeld af. Er zijn jazzgelegenheden zoals Cafe Alto in Amsterdam en Den Uiver in Haarlem die (amateur) musici afschepen met een paar tientjes. Die zijn allang blij dat ze ergens kunnen spelen, het is nu eenmaal een buyersmarkt.

Dan hebben we ook nog het fenomeen van de jamsessies, waarbij een basisbezetting voor een appel en een ei en gratis bier een set speelt, waarna de hongerige amateurs kunnen gaan jammen, voor niets natuurlijk. En de horeca heeft weer muziek voor bijna niets. Puur prijsbederf, maar moeilijk aan te ontkomen, gegeven de marktsituatie. Althans zo lijkt het.

Lees deze citaten uit een artikel van het Financieel Dagblad van 20 oktober j.l.

“Bernard Haitink noemde het kabinetsbesluit om het Muziekcentrum van de Omroep (MCO) te sluiten ‘een flagrante schanddaad’. Door die sluiting verdwijnen een omroepkoor en drie symfonieorkesten. Haitink kan en wil dit in het buitenland niet uitleggen, zo schreef hij deze week in NRC Handelsblad.”

In het geval van de omroepen ben ik het volledig eens. In plaats van het vet uit de omroep organisaties te halen, worden de musici op straat gezet. Zie het eerdere artikel dat ik schreef met citaten van econoom Jaap van Duin.

“Maar tegelijkertijd moeten de podiumkunstenaars de hand in eigen boezem steken, want er is iets structureel mis met hun verdienmodel. Je hoeft maar even naar de prijzen van de kaartjes te kijken om dat te zien.

In november voeren het Radio Filharmonisch Orkest en het Groot Omroepkoor Mahlers Tweede Symfonie op in het Concertgebouw. Het duurste kaartje hiervoor kost welgeteld euro 32,50. Voor dat lachwekkende bedrag krijg je een avondvullende show van 121 topmusici, 75 koorleden, twee sopranen en een dirigent, in de beste concertzaal van de wereld. Voor een staanplaats bij een concert van Jan Smit in een volgepakt Ahoy betaal je meer dan twee keer zo veel.”

Als het orkest en het koor zo geweldig en onmisbaar zijn, waarom kost het duurste kaartje dan geen euro 132? Of zelfs het dubbele daarvan? Onderzoek uit 2008, van economisch onderzoeksbureau APE, laat zien dat podiumkunsten een lage prijselasticiteit hebben: hogere prijzen jagen niet veel mensen weg. Bovendien blijkt de publiekssamenstelling vrij ongevoelig te zijn voor de hoogte van de toegangsprijzen.”

Kijk eens aan, een lage prijselasticiteit. Als de topmusici daarmee aan de gang gaan en dus automatisch meer ruimte laten voor (betaalde) amateurs of semi-profs, ontstaat er tenminste iets dat gaat lijken op een gezonde marktwerking.

“Als De Nederlandse Opera Roméo et Juliette opvoert, kost de beste stoel euro 112. In La Scala (Milaan) betaal je euro 172 voor een uitvoering van Carmen. In de Metropolitan Opera te New York kun je aan La Bohème van Puccini zelfs $ 420 (euro 300) per stoel besteden. (Wel snel boeken, want de duurste plaatsen zijn bijna uitverkocht.)

De Nederlandse orkesten en gezelschappen hebben die prijsverschillen zelf trouwens prima in de gaten. Zo kost een kaartje voor een thuisconcert van het Concertgebouworkest – in 2008 uitgeroepen tot het beste orkest ter wereld – maximaal euro 103. Gaat het orkest op tournee, dan gaat die prijs omhoog. Parijzenaren betalen euro 110, Madrilenen euro 178. En een muziekliefhebber in Tokio mag omgerekend euro 256 neerleggen als het Concertgebouworkest zijn stad aandoet.

Laat Nederlanders ook zulke bedragen neerleggen voor hun kaartje. Niet voor alle stoelen, maar alleen voor de beste plaatsten, bij de best lopende voorstellingen, op de beste dagen en de tijden. Doe er tegen betaling nog een leuk vippakket bij voor de veelbetalers, een meet-and-greet met de eerste violist en een eigen foyer met champagne.”

Dit lijkt een beetje op het VIP en Sky- boxen concept dat zo ongeveer onze Nederlandse voetbalwereld gaande houdt. Wellicht dat de jazzwereld daarvan een zekere afkeer heeft. maar het werkt wel.

“Met rigoureuze prijsdifferentiatie verbetert het verdienmodel en stoomt er nieuw, privaat geld naar de podiumkunsten, in plaats van de publieke subsidies. Bezuinigingswoede omzetten in inventief ondernemerschap, dat zou pas een kunst zijn.”

Mathijs Bouman is macro-econoom.

Bron: Financieel Dagblad, 20 oktober 2010.

Met andere woorden, zaken als prijsdifferentiatie, maar ook product-innovatie zijn instrumenten die de jazzwereld kan toepassen. En sponsoring in de jazz staat in de kinderschoenen en daar valt nog veel te halen. Zie een eerder artikel dat ik schreef over Jazzdag 2010.


09
okt
10

Publieke omroepen: SCHANDE !

Bovenstaande foto dateert uit het begin van de jaren 1950 en is genomen tijdens een opname in een omroep studio. Naast Bob van Eekhout Senior op drums zien jullie bv. accordeonist Harry Mooten die later beroemd werd als Geitenbreier in de serie De Film van Ome Willem en veel met componist Harry Bannink werkte. Mijn vader was beroepsmusicus en had naast zijn werk ’s avonds als drummer en pianist bij diverse orkesten ook regelmatig radioschnabbels overdag. Die schnabbels waren een goede  aanvulling op de inkomsten uit contracten en optredens.

Naar blijkt gaat de regering E 200 miljoen van de E 800 miljoen bezuinigen op de publieke omroep. En wat blijkt ook ? Die gooien er gemakshalve maar meteen als eerste de beste de omroeporkesten eruit. Daar zijn ze overigens als jaren mee bezig want orkesten als de Ramblers, Skymasters, VARA – en KRO Dansorkest, Orkest Frans Mijts, Malando enz. zijn  in geen velden of wegen meer te bekennen.

Deze week werd er in Den Haag gedemonstreerd tegen deze bezuinigingen door ca. 2000 musici omdat waarschijnlijk ook andere orkesten worden getroffen. Maar wat de publieke omroepen betreft moeten de musici niet bij de regering zijn maar bij de omroepen die bij een bezuiniging meteen maar de musici eruit flikkeren. Schande !

Vandaag verscheen een interessant artikel van econoom, ex-Robeco topman en Telegraaf columnist Jaap van Duijn, die wat mij betreft altijd uitblinkt door nuchtere en to the point analyses. Laten we hem eens met een paar (onderstreepte) citaten volgen:

“Voor haast ieder normaal bedrijf geldt dat de eerste 10% aan bezuinigingen met enige inspanning altijd te vinden zijn. Bij de publieke omroep moet dat geen enkel probleem zijn” Dat betekent dus gewoon luxe, overdaad en overtolligheid wegsnijden als eerste stap. Er is dan nog geen musicus overboord gegooid en de eerst E 80 miljoen zijn binnen. Punt voor Jaap.

“De volgende 15% die nodig is, kan gevonden worden door al die programma’s af te schaffen die niet tot de taken van een door de overheid gefinancierde omroep behoren” Dus geen amusementsprogramma’s meer brengen die ook de commercielen goed kunnen programmeren en waar ze voor zijn. “Het is niet de taak van de overheid om van ons belastinggeld lollige presentatoren, met salarissen van ver boven de overheidsnorm, te betalen”. Tweede punt van Jaap.

“Aan 22 omroepen waaronder de fossielen van de verzuiling is al helemaal geen behoefte” Dat betekent dus minimaal een net weg. 3-0 voor Jaap.

Tenslotte: “nu ik er zo over nadenk zijn de plannen van het kabinet eigenlijk veel te bescheiden” 4-0 voor Jaap en geen muzikant hoeft de deur uit.

Veel hoef ik hier niet aan toe te voegen maar duidelijk is dat er andere methoden zijn om te bezuinigen en niet als eerste een goed opgeleide en kwetsbare beroepsgroep bij het oud vuil te zetten.




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 314 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: