Posts Tagged ‘New York

14
apr
13

Frank Sinatra Live: 1974 The Main Event-Live at Madison Square Garden.

Vorig jaar december werd de TV registratie van het volledige optreden op You Tube gezet: Frank Sinatra: The Main Event – Live At Madison Square Garden 1974. Ik denk dat ik in 1974 één van de eersten was die hem had, het nieuwe live album (LP) van Sinatra in de beroemde Madison Square Garden in New York.

Ticket Frank Sinatra Concert

Ticket van het Sinatra Concert in het Concertgebouw 1974

Een jaar later had ik hem live gezien in het Concertgebouw in Amsterdam. Daar schreef ik ooit een verslag over en tot mijn grote genoegen kreeg ik weken later uit Amerika het verzoek van de officiële Frank Sinatra Organisation om dat stuk in het Engels te vertalen en op dit blog te zetten, hetgeen ik uiteraard met veel plezier heb gedaan. Nog bijna elke dag krijg ik bezoekers uit Amerika die dit stuk lezen. Hier is de link naar het artikel.

In de beste traditie van New Yorkse boksgala’s wordt de show geopend door Howard Cosell één van de bekendste Amerikaanse sportjournalisten van toen. Daarna volgt een show met Sinatra op z’n best. Hij voelt zich zichtbaar op z’n gemak in zijn geboortestad.

Met groot gemak werkt hij zich al swingend in een uur door zijn set met een mateloos enthousiast publiek. Traditiegetrouw acteert hij ook een aantal nummers, zoals bij Bad Leroy Brown en Angel Eyes.

Sinatra wordt ondersteund door het met violen versterkte en fantastische Thundering Herd orkest van Woody Herman. Voor de Sinatra fans bijna een uur onvergetelijk entertainment.

16
mei
12

Chico y Rita.

 

Wellicht publicitair wat ondergesneeuwd door het geweld van de Amerikaanse supersterren, is de Oscar nominatie 2012 voor de jazzanimatie film “Chico y Rita. Een love story die zich afspeelt in 1948 en gezien mag worden als een eerbetoon aan o.a. Chano Pozo die als een der eerste Cubaanse musici voet aan wal zette in Amerika en zo de Latin Jazz hielp ontwikkelen. Een mooi verhaal over zangeres Rita en musicus Chico die ons met prachtige animatiebeelden voert langs de jazz scene in New York en Havana, met muziek van Dizzy Gillespie, Cole Porter, Thelonius Monk en Bebo Valdes. De Oscar ging naar ‘Rango” maar voor liefhebbers van Latin Jazz en animatie is de DVD een must see !.

21
apr
12

Buddy Rich: “Up Close” DVD trailer.

Deze maand is het op de kop af vijfentwintig jaar geleden (2 april 1987) dat Buddy Rich overleed. Alles over deze fenomenale drummer is waarschijnlijk al gezegd en geschreven. Bijzonder is en blijft de DVD “Up Close. Het is niet alleen een registratie van drie dagen opnamen in het Statler Hotel in New York (1982)  maar speciaal geworden door de bijzondere editing van de DVD. Er zijn vijf verschillende “switches” in de mixen aangebracht. Je kunt de opnames horen met een reguliere mix, de band hard en drums zacht (play along !) en omgekeerd, een bass drum mix en een slow motion mix. Een bijzonder document van een zeer bijzondere drummer. Hier de YT video met de slow motion mix.

26
okt
11

Art Blakey & The JazzMessengers: The Sacrifice-voer voor krokodillen.

Drummer Art Blakey (1919 – 1990) heeft zich enorm ingezet voor de integratie van de Afrikaanse rythms in de bebop. Hij was en is een held van mij omdat ik al heel jong met zijn werk in aanraking kwam. Blakey was niet alleen een geweldige drummer maar ook een uitstekende organisator. Hij werd geboren in Pittsburg en kwam snel onder de hoede van zijn levenslange vriend Thelonius Monk die hem meenam naar de jazz scene in New York. Vanaf 1947 verbleef hij enige jaren in Nigeria. Niet zoals later werd geschreven, om drums te studeren, maar omdat hij in die periode weinig werk had en zich verdiepte in religie en filosofie. (interview DownBeat Magazine 11/1979). Blakey bekeerde zich tot de Islam en veranderde zijn naam in Abdullah Ibn Buhaina. In 1956 nam hij met zijn JazzMessengers een album op met de titel “Drum Suite”. Dat album bevatte een stuk met de titel “The Sacrifice”, naar het schijnt sloeg dat op een Afrikaanse ceremonie waarbij twee mensen werden geofferd aan krokodillen………. Voor dat verhaal kan ik niet instaan maar muzikaal gezien is het een zeer interessant stuk waarin Blakey laat horen hoe je jazzdrum solo’s kunt integreren in Afrikaanse rythms.

Bron: http://www.jazzdiscography.com/Artists/Blakey/chron.htm

20
okt
11

Wynton Marsalis en Eric Clapton “Play The Blues“ in het Lincoln Center.

Zeker geen alledaagse combinatie, trompettist Wynton Marsalis en gitarist – zanger Eric Clapton in een gezamenlijk optreden in het Lincoln Center, New York. Toch is een combinatie goed te doen want jazz en blues liggen in elkaars verlengde en hebben min of meer dezelfde roots. Bovendien weten we dat jazzliefhebbers blues goed kunnen waarderen. Een recensie van BluesMagazine is gematigd positief over het concert dat in september j.l. op CD-DVD uitkwam. De opname begint met een tradioneel nummer Ice Cream, van oorsprong een radio commercial uit 1927, dat het in Dixieland kringen altijd goed doet. Het is even wennen voor de luisteraar om twee stromingen nu versmolten te horen maar ik vind het een interesant project met Clapton, Marsalis en een uitstekende tienmansband. Als je direct wilt luisteren staat het op Spotify.

12
okt
11

Duke Ellington Concert: Live in Holland, 1958 (full)

Duke Ellington

Cab Calloway had in 1930 zijn eigen band gevormd en hij werd aangenomen als vervanger van het orkest van Duke Ellington in de vermaarde Cotton Club in New York. Dat bleek een enorm succes en zo werd zijn band naast Ellington het tweede huisorkest in de club. Tot genoegen van velen is er in Juni dit jaar een complete film op YouTube gezet van het optreden van Ellington’s band in 1958 in het Concertgebouw in Amsterdam ! Een werkelijk uniek document. En de invloeden van de swing zijn nog steeds hoorbaar in het orkest met scheurende trompetten en trombones met de dempers en een belangrijke rol voor de klarinet. Ga er voor zitten en luister naar die helden van toen, Sir Duke, Clark Terry, Johnny Hodges en Paul Gonsalves. De opname is van de AVRO onder regie van Leen Timp. Uniek !

Opmerking: na het verschijnen van deze blogpost is de film verwijderd van YouTube, over het waarom kan ik op dit moment slechts gissen. Het werd geuploaded onder de naam Kalumu Ya Salaam, een Amerikaanse schrijver.

06
okt
11

Benny Goodman: The King Of Swing.

Benny Goodman, geboren in Chicago in 1909, was zoals veel Amerikaanse musici en componisten, zoon van Joodse immigranten. Hij leerde al vroeg klarinet spelen en in 1925 werd hij beroepsmusicus en speelde in orkesten en als sessiemuzikant. Hij verhuisde naar New York en in 1934  kreeg hij zijn eigen radioshow “Let’s Dance” waarmee hij landelijke bekendheid verwierf.

Door zijn radioprogramma’s was hij populair in de Amerikaanse Westkust waar hij op 21 Augustus 1935 in Los Angeles een legendarisch concert gaf in De Palomar Ballroom. Velen beschouwen dit als het begin van de “swing era” en Goodman kreeg de bijnaam King of Swing. In 1937 keerde Goodman terug in New York en werd gecontracteerd door het beroemde Paramount Theatre waar hij zes shows per dag gaf voor een zaal gevuld met teenagers die in de gangpaden stonden te dansen. Ook boekte hij grote succesen met platenverkoop en Goodman kreeg de status van superstar.

Dit alles was slechts een opmaat voor een van zijn grootste successen die hij in 1938 zou boeken (wordt vervolgd).

In het filmpje een uitvoering van Louis Prima‘s compositie Sing Sing Sing met als solisten Goodman op klarinet, Harry James op trompet en Gene Krupa op drums. Deze versie wordt in een hoog tempo ingezet en latere versies, zowel live als op plaat, zijn en stuk langzamer.

Bron: http://www.amazon.com/Benny-Goodman/e/B000APWEM2/ref=ac_dpt_sa_bio

02
okt
11

Sing Sing Sing en Lindy Hop in Swing Kids.

Zanger, componist en entertainer Louis Prima schreef in 1936 de compositie “Sing Sing Sing” die hij met zijn orkest The New York Gang opnam en uitbracht op het Brunswick Label. Het nummer werd een wereldhit toen het orkest van Benny Goodman met drummer Gene Krupa er in 1937 een gigantisch swingend shownummer van bracht dat maar liefst 8 min en 43 seconden duurde.

Hand in hand met de ontwikkeling van de swingmuziek ging het onstaan van de Lindy Hop dans welke een grote rage werd. Het is een Afro-Amerikaanse dans waarbij de danspartners zowel individueel dansen zoals gebruikelijk in Afrika en dat afwisselen met danspassen die gezamenlijk worden uitgevoerd. Tot op de dag van vandaag is de Lindy Hop een dans die wereldwijd wordt beoefend en er zijn elk jaar wereldkampioenschappen.

In 1993 bracht Hollywood Pictures de filmSwing Kids uit, handelend over een groep jongeren die in 1939 in Hamburg (St.Pauli) min of meer gedwongen deel uitmaakte van de Hitler Jugend maar heimelijk grote liefhebbers waren van Amerikaanse swingmuziek. Deze film is nog steeds te verkrijgen op DVD en de liefhebbers van de TV serie House zullen acteur Robert Sean Leonard herkennen die in de serie Dr. Wilson speelt.

Op You Tube heb ik een mooie scene gevonden waarin we een uitstekende  Sing Sing Sing versie  horen en een voortreffelijke dansscene in de Lindy Hop stijl. Puur entertainment !

23
sep
11

Manhattan Jazz Orchestra: Autumn in New York

Autumn in New York werd in 1937 geschreven door componist Vernon Duke voor de show “Thumbs Up!’. Deze show was een middelmatig succes op Broadway en liep vijf maanden. Duke kennen we verder als componist van o.a. April in Paris, I Can’t Get Started en Taking A Chance On Love.

Vladimir Dukelsky (1903 – 1969)  zoals hij eigenlijk heette was van Russische afkomst, Op elfjarige leeftijd al ging hij naar het Conservatorium van Kiev waar hij compositieleer en muziektheorie studeerde. In 1919 vluchtte hij uit Rusland met zijn  familie die enige lijnen van adelijke herkomst had en kwam via omwegen in 1921 in Amerika terecht. Al snel nam George Gershwin het jonge talent onder zijn hoede en raadde hem aan zijn naam te “veramerikaniseren” en zo werd het Vernon Duke

Vernon Duke (Vladimir Aleksandrovitsj Dukelsky)

Gedurende zijn werkzame leven was Duke onder zijn oorspronkelijke naam aktief als klassiek componist van balletten, symfoniëen en kamermuziek en schreef onder zijn Amerikaanse naam composities voor Broadway shows. Zijn werk op beider gebieden was origineel en van hoog niveau. Wellicht omdat hij zijn aandacht verdeelde werd hij noch op klassiek noch op Broadway een absolute topper zoals  Gerswhin, Berlin of Arlen.

David Matthews (1942) heeft in Amerika een grote reputatie als bandleider, componist en arrangeur. Hij arrangeerde voor Nina Simone en George Benson, Buddy Rich, Frank Sinatra, Billy Joel en Mark Murphy. Hij fungeerde als orkestleider tijdens het Memorial Concert for John Lennon in the Radio City Musical Hall en het Simon en Garfunkel Reunion Concert in Central Park. Sinds 1986 leidt hij het Manhattan Jazz Quintet en Orchestra.

Luister naar een sfeervolle uitvoering van Vernon Duke’s Autumn in New York door de jonge musici onder leiding van David Matthews aan de piano. Featuring Ryan Kisor Trumpet, Andy Snitzer Tenor Saxophone, David Matthews Piano, Terry Silverlight Drums, Chip Jackson Bass

 

20
mrt
11

Het einde van Rodgers & Hart

 

Leven en werk van Richard Rodgers en Lorenz Hart (slot), zie ook het programma van Colette Wickenhagen & The JazzTraffic Trio op dit blog

https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/

Als Larry Hart niet ziek of dronken was en zichzelf onder controle had was hij goed in staat te werken. In 1942 schreef hij met Richard Rodgers de musical “By Jupiter” dat met 427 voorstellingen hun langstlopende show zou worden en tevens hun laatste.

Datzelfde jaar werd hun gevraagd een show te schrijven gebaseerd op het stuk “Green Grow The Lilacs”. Rodgers accepteerde, Hart weigerde omdat hij te moe was om te werken en naar Mexico wilde. Rodgers dreigde dat als Hart zich niet zou laten opnemen in een sanatorium, hij met Oscar Hammerstein zou gaan werken. Hart verklaarde dat hij dat een prima idee vond en dat hij het stuk sowieso niet goed vond. Hart vertrok en Dick Rodgers stortte in en begon te huilen. Zo kwam er na een periode van vijfentwintig jaar een einde aan hun samenwerking.

In 1943 woonde Hart een revival bij van de show die hij met Rodgers had geschreven met de titel “A Connecticut Yankee”. Larry Hart zat stomdronken in de zaal en begon tijdens de voorstelling luidkeels zijn eigen teksten mee te zingen. Op aandrang van Rodgers werd hij door de bewaking uit het theater gezet en verdween.

Vrienden vonden hem de volgende morgen, zittend op straat, dronken en doorweekt van de regen. Larry Hart was op, werd naar het ziekenhuis gebracht en overleed op 22 November 1943 om 09.30 uur.

Hij had  zijn hele leven geworsteld met zijn sexuele geaardheid, geringe lichaamslengte en eenzaamheid. Ondanks zijn successen, ongekend talent en rijkdom kon hij het leven niet meer aan. Dat is  verwoord in een van zijn laatste teksten op muziek van Richard Rodgers,  “Nobody’s Heart” uit de musical By Jupiter. Een juweel van een melodie en hier in een doorleefde uitvoering van Peggy Lee uit 1959 met George Shearing (ook helaas recent overleden) op piano en Toots Thielemans op gitaar.

“”Nobody’s heart belongs to me,
heigh-ho, who cares?

Nobody writes his songs to me,
No one belongs to me.
That’s the least of my cares.

I may be sad at times,
And disinclined to play,
But it’s not bad at times,
To go your own sweet way.

Nobody’s arms belongs to me,
No arms feel strong to me.
I admire the moon as a moon
Just a moon

Nobody’s heart belongs to me “”

Bronnen:

Green, Stanley -Broadway Musicals Show by Show, 2008 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-55783-736-3

Keyser, Herbert – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-4234-6275-0

 




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 312 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: