Posts Tagged ‘Oscar Hammerstein II

09
sep
12

Philip Catherine Plays Cole Porter.

Deze recensie schreef ik voor het HiFi Video Test Magazine, nummer 9/2012.

In de jaren 1940 – 1950 was er een lichting Amerikaanse componisten aan het werk die zijn weerga niet kende. De componisten Irving Berlin, Jerome Kern, George Gershwin, Harold Arlen en Cole Porter met in hun kielzog tekstdichters Oscar Hammerstein II, Ira Gershwin, Lorenz Hart, Sammy Cahn en Johnny Mercer waren goed voor duizenden composities,  geschreven voor Hollywood films en Broadway Musicals. Daarmee creerden ze wat tegenwoordig het “Great American Songbook” wordt genoemd.

De ongekroonde koning was zonder twijfel Cole Porter. Niet alleen vanwege zijn omvangrijke oeuvre (ruim duizend composities) maar nog meer vanwege het feit dat hij niet alleen de melodie maar ook de teksten schreef. Porter was een zoon van rijke ouders en werd nog rijker toen hij, ondanks dat hij homosexueel was, trouwde met een van de mooiste en rijkste vrouwen van Amerika. Niet voor niets zei hij altijd dat hij “rich rich”was. Maar het leven had voor hem ook een schaduwkant nadat hij bij een ernstige val van een paard verbrijzelde benen opliep, waar hij zijn hele leven hevige pijn aan zou houden. Ondanks vele operaties moest hij aan het eind van zijn leven toch een been missen.

Fascinerende verhalen en wie daar interesse in heeft kan ik het boek “Geniuses of the American Musical Theatre” aanraden van Dr. Herbert Keyser (ISBN 978-1-4234-6275-0 – Applause Theatre & Cinema Books) met leven en werk van achtentwintig Amerikaanse componisten.

Dat Porter’s muziek nog springlevend is mag bekend heten en de jazzwereld heeft de afgelopen decennia dankbaar gebruik gemaakt van de gigantische nalatenschap van bovengenoemde heren. Het moet een hele opgave geweest zijn voor gitarist Philip Catherine en producer Hein van de Geyn om uit de meer dan duizend stukken van Porter’s hand een selectie van elf composities te halen.

Maar het is de moeite waard geweest want er is een wonderschone productie gemaakt van “Philip Catherine plays Cole Porter”. Met gelukkig geen hemelbestormende arrangementen maar warm opgenomen stukken met oog voor de sfeer van Porters vaak geniale composities en gevoel voor wat hij met zijn muziek wilde uitdrukken.

Het is in zekere zin een ingetogen en zeer doordachte CD geworden met naast Catherine de prachtige muzikanten Karel Boehlee op piano, Philippe Aerts op contrabas en Martijn Vink op drums. Martijn Vink kennen we als een energieke drummer maar op deze plaat legt hij een mooie basis met voornamelijk brusheswerk en ook dat beheerst hij volledig.

Philip Catherine  Plays Cole Porter – Challenge Records – CHR 70166.

20
apr
11

Dave Brubeck: My Favorite Things

Leven en werk van Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II (slot),  zie ook

https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/

In Maart 1959 begonnen Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II aan wat hun laatste project zou worden: THE SOUND OF MUSIC.

In Augustus dat jaar begonnen de eerste repetities voor de Broadway versie. In deze periode werd bij Oscar Hammerstein maagkanker geconstateerd en bij een operatie werd het grootste deel van zijn maag weggenomen. Volgens de doktoren zou hij misschien nog een jaar te leven hebben maar dat verzweeg hij voor Rodgers. Hij bleef aan het werk ern schreef het prachtige “Edelweiss” dat de signature song van The Sound of Music zou worden.

De show ging op 16 November 1959 in premiere in het Lunt-Fontanne Theater op Broadway en werd een grote hit met uiteindelijk 1443 voorstellingen en een wereldwijd succes voor de filmversie.

Op maandag 22 Augustus 1960 overleed uiteindelijk Oscar Hammerstein II aan de gevolgen van zijn ziekte. Na het verlies van Lorenz Hart werd Dick Rodgers voor de tweede keer getroffen door het wegvallen van een muzikale en zakelijke partner. De volgende jaren werkte hij nog aan een aantal projecten maar die werden geen succes. In 1969 kreeg Rodgers een hartaanval en daarna werd hij getroffen door keelkanker. Nog jaren kon hij de ziekte bedwingen maar ook zijn priveleven werd geteisterd door grote onmin met zijn vrouw Dorothy. Hij werd verliefd op Diahann Carol maar die wees hem af.

Op 30 December 1979 overleed Richard Rodgers aan zijn ziekte. Hij werd gecremeerd en niemand weet wat er met de as is gebeurd. Hij schreef in totaal 900 songs met verschillende tekstdichters. Oscar Hammerstein schreef 400 titels met verschillende componisten.

Van de Sound of Music is “My Favorite Things” het enige nummer waarvan jazzuitvoeringen te vinden zijn. Zoals de beroemde versie van John Coltrane op sopraansax maar die duurt een minuut of tien of  de McCoy Tyner versie die er een dynamsich pianoconcert van maakt. Een lekkere swingversie is er van het Dave Brubeck Quartet op de geheel eigen Brubeck manier.

Bronnen:

Green, Stanley -Broadway Musicals Show by Show, 2008 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-55783-736-3

Keyser, Herbert – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-4234-6275-0

08
apr
11

Rodgers & Hammerstein: “Hallo Young Lovers !”

Leven en werk van Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II (aflevering 4), zie ook

https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/

Na de eclatante succesen van  Oklahoma,  South Pacific en Annie Get Your Gun ( de laatste alleen als producers) schreven Rodgers & Hammerstein in 1951 weer hun eigen muziek voor de musical The King and I die ze ook produceerden.

Met 1246 voorstellingen werd deze productie de op drie na langst lopende musical van die tijd. De rol van koning Mongkut werd gespeeld door een nieuwkomer met de naam Yul Brynner die zo ongeveer derde keus was. Maar Brynner had een sterke persoonlijkheid en trok de rol naar zich toe. In 1956 kwam er een filmversie uit en hier speelde Brynner de hoofdrol naast de toenmalige ster Deborah Kerr.

In die periode van successen was er voor Oscar Hammerstein ook een belangrijke persoonlijke gebeurtenis. De vrouw van filmster Henry Fonda had zelfmoord gepleegd en Fonda trouwde vervolgens met Hammerstein’s dochter Susan, waardoor hij de stiefopa werd van de toen dertienjarige Jane en tienjarige Peter Fonda.

De musical leverde weer prachtige muziek op van R&H waaronder “Something Wonderful” en “I Have Dreamed” dat Sinatra ten gehore bracht zoals beschreven in de vorige aflevering op dit blog over zijn concert in 1974 in Amsterdam. Een ander bekend nummer werd “Hallo Young Lovers” dat in vele versies een hit werd.

Een interessante uitvoering vond ik van een voor mij onbekende pianist met de naam Mike Garson die jarenlang samenwerkte met popster David Bowie. Maar naast deze aktiviteiten bouwde Garson ook een jazzcarriere op in Amerika. In deze uitvoering van “Hallo Young Lovers” wordt hij begeleidt door topdrummer Peter Erskine en bassist Dave Carpenter.

Garson leidt het nummer op hilarische wijze in en heeft een bijzondere harmonische en creatieve aanpak waardoor hij het nummer een zeer eigen twist geeft.

Bronnen:

Green, Stanley -Broadway Musicals Show by Show, 2008 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-55783-736-3

Keyser, Herbert – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-4234-6275-0

31
mrt
11

Rodgers & Hammerstein: “Younger Than Springtime”

Leven en werk van Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II (aflevering 3), zie ook

https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/


Richard Rodgers was niet alleen een briljant componist maar ook een meedogenloze zakenman, op het criminele af. In 1948 schreef hij met Hammerstein de muziek voor de musical “South Pacific” en samen waren ze ook de producers van de show.

Het idee voor “South Pacific” was afkomstig van regisseur Joshua Logan die door R&H ook werd aangetrokken om het script mee te schrijven. Gezien zijn grote bemoeienis met het script deed Logan een verzoek aan Rodgers om ook als co-auteur en de daaraan verbonden rechten te worden erkend. De volgende dag moest Logan bij de toen beruchte advocaat van Rodgers, Howard Reinheimer, komen. Hem werd verteld dat hij alleen in kleine letters (“small print”) genoemd zou worden als auteur, geen extra royalties kreeg en ook geen copywright rechten. Binnen een paar uur werd er een contract bezorgd bij Logan’s advocaat. Als hij niet binnen twee uur accoord zou gaan met de voorwaarden dan hoefde Logan de volgende ochtend niet meer op de repetities te verschijnen.

Het was pure chantage bedacht door Rodgers en uitgevoerd door zijn advocaat Reinheimer en de general manager Morrie Jacobs, die ook al geen goede reputatie had. Hammerstein had geen actieve rol gespeeld in het geheel maar heeft er zeker van geweten en ingestemd.

South Pacific ging op 7 april 1949 in premiere in het Majestic Theatre op Broadway en werd wederom een fabelachtig succes met 1925 voorstellingen. R&H schreven dertien songs voor de musical, waarvan “Some Enchanted Evening” het bekendst werd. Persoonlijk vind ik “Younger Than Springtime” het mooiste nummer.

Verassend genoeg vond ik dit filmpje van Sinatra met zijn uitvoering van “Younger Than Springtime” . Het zal niet zo bekend zijn want het werd tot nu toe maar 229 keer bekeken. Het is een bezienswaardige maar ook mierzoete vader / dochter  videoclip avant la lettre uit 1967 maar een verademing om te zien en te horen vergeleken met de huidige TMF clips door met juwelen behangen rappers in grote limousines. En natuurlijk een magnifieke Sinatra uitvoering van dit prachtige nummer.

Bronnen:

Green, Stanley -Broadway Musicals Show by Show, 2008 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-55783-736-3

Keyser, Herbert – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-4234-6275-0

26
mrt
11

Rodgers & Hammerstein: “If I Loved You”

Leven en werk van Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II (aflevering 2), zie ook

https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/

Met de tragische dood van Lorenz Hart kwam er ruimte voor Richard Rodgers om zijn samenwerking met Oscar “Ockie” Hammerstein II verder uit te bouwen tijdens en na hun fenomenale succes van Oklahoma.

De werkwijze zoals Rodgers die hanteerde met Lorenz Hart werd ook veranderd. Met Hart schreef Rodgers eerste de melodie waarna de tekst volgde. Met Hammerstein ging het precies andersom. Dat heeft enorme invloed gehad op het karakter van Dick Rodgers composities. Stephen Sondheim, overigens enorm toegewijd aan Hammerstein, verklaarde dat het werk van Lorenz Hart meer diepte en complexiteit bevatte. Hammerstein was meer een dichter op basis van ongecompliceerd optimisme, oppervlakkig zo men wil, terwijl Larry Hart, geplaagd door zijn emotionele problemen, thema’s als eenzaamheid en verlies centraal stelde.

Ook de onderlinge verstandhouding was anders. Rodgers en Hart hadden in hun meer dan vijfentwintigjare samenwerking een diepe emotionele band met elkaar, ondanks hun aanzienlijke verschillen in persoonlijkheid en karakter. Rodgers en Hammerstein hadden veel meer een zakelijke band, op “arms length” zoals Amerikanen zeggen.

Hoe het ook zij, de nummers die Rodgers en Hammerstein schreven lijken veel minder geschikt voor het jazz idioom dan Rodgers en Hart composities. Wellicht met uitzondering van “It Might As Well Be Spring” uit 1943 dat ook een jazz standard werd.In  ieder geval zijn er op You Tube nauwelijks films te vinden van jazzuitvoeringen van het R&H oeuvre.

In 1945 schreven Hart en Hammerstein de musical “Carousel” die met maar liefst 1945 voorstellingen net zo een megasucces werd als Oklahoma. Bekende songs als “June  Is Bustin Out All Over” en het later fameuze “You’ll Never Walk Alone” lagen goed bij het publiek. Een nummer dat zich goed leent voor een jazzuitvoering is het romantische “If I Loved You” dat mooi gepast zou hebben in een uitvoering van Bill Evans of Miles Davis lijkt me, maar helaas. Maar dit filmpje van Barbara Streisand in haar uitvoering van dit nummer is ook kippevel.

Bronnen:

Green, Stanley -Broadway Musicals Show by Show, 2008 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-55783-736-3

Keyser, Herbert – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-4234-6275-0

25
mrt
11

Rodgers & Hammerstein” The Surrey With The Fringe On Top”

Leven en werk van Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II (aflevering 1), zie ook

https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/

 

 

Rodgers (l) en Hammerstein

Zoals we gezien hebben in de slotaflevering van de Rodgers & Hart serie, was Richard Rodgers in 1942 gaan samenwerken met Oscar Hammerstein II. Doordat Lorenz Hart weigerde aan een musical bewerking van “Green Grow The Lilacs” te gaan werken was Rodgers naar een nieuwe partner op zoek gegaan. Hij had al eerder Hammerstein benaderd maar die weigerde (evenals eerder Ira Gershwin) omdat hij niet degene wilde zijn die het gouden Rodgers & Hart duo wilde verbreken. Maar nu stemde hij toe.

Het kwam deze keer ook als geroepen voor Hammerstein. Hij had grote successen gekend door zijn samenwerking met Jerome Kern maar zijn laatste musical succes dateerde uit 1932 met de musical “Music In The Air” en de hit “The Song Is You”. Hij kende een serie grote flops zoals de musical ” Glorious Morning” die in 1937 slechts $ 350 dollar netto opbracht en direct uit roulatie werd genomen. Een absoluut dieptepunt. Wel schreef hij dat jaar nog “All The Things You Are” met Jerome Kern en dat wordt beschouwd als de meest perfecte ballad die ooit gecomponeerd werd.

Richard Rodgers en Oscar (“Ockie”) Hammerstein begonnen aan de score voor “Green Grow The Lilacs” dat in de musicalversie “Oklahoma” werd gedoopt. Op 31 Maart 1943 was de premiere in het St.James Theatre op Broadway en de show haalde het onvoorstelbare aantal van 2212 voorstellingen en liep vijf jaar en negen maanden in dat theater. Zo’n groot succes hadden zelfs Rogers en Hart nooit gekend.

De show kende een groot aantal hits waarvan “Oh, What A Beautiful Morning” en “People Will Say We’re In Love” wellicht de bekendste zijn. Maar er is ook een ander nummer dat het als jazz uitvoering goed deed door o.a. de uitvoering van Miles Davis:” The Surrey With The Fringe On Top”.

Hier in topswingende uitvoering van Pa Marsalis met een zeer melodische drumsolo.

Bronnen:

Green, Stanley -Broadway Musicals Show by Show, 2008 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-55783-736-3

Keyser, Herbert – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-4234-6275-0

20
mrt
11

Het einde van Rodgers & Hart

 

Leven en werk van Richard Rodgers en Lorenz Hart (slot), zie ook het programma van Colette Wickenhagen & The JazzTraffic Trio op dit blog

https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/

Als Larry Hart niet ziek of dronken was en zichzelf onder controle had was hij goed in staat te werken. In 1942 schreef hij met Richard Rodgers de musical “By Jupiter” dat met 427 voorstellingen hun langstlopende show zou worden en tevens hun laatste.

Datzelfde jaar werd hun gevraagd een show te schrijven gebaseerd op het stuk “Green Grow The Lilacs”. Rodgers accepteerde, Hart weigerde omdat hij te moe was om te werken en naar Mexico wilde. Rodgers dreigde dat als Hart zich niet zou laten opnemen in een sanatorium, hij met Oscar Hammerstein zou gaan werken. Hart verklaarde dat hij dat een prima idee vond en dat hij het stuk sowieso niet goed vond. Hart vertrok en Dick Rodgers stortte in en begon te huilen. Zo kwam er na een periode van vijfentwintig jaar een einde aan hun samenwerking.

In 1943 woonde Hart een revival bij van de show die hij met Rodgers had geschreven met de titel “A Connecticut Yankee”. Larry Hart zat stomdronken in de zaal en begon tijdens de voorstelling luidkeels zijn eigen teksten mee te zingen. Op aandrang van Rodgers werd hij door de bewaking uit het theater gezet en verdween.

Vrienden vonden hem de volgende morgen, zittend op straat, dronken en doorweekt van de regen. Larry Hart was op, werd naar het ziekenhuis gebracht en overleed op 22 November 1943 om 09.30 uur.

Hij had  zijn hele leven geworsteld met zijn sexuele geaardheid, geringe lichaamslengte en eenzaamheid. Ondanks zijn successen, ongekend talent en rijkdom kon hij het leven niet meer aan. Dat is  verwoord in een van zijn laatste teksten op muziek van Richard Rodgers,  “Nobody’s Heart” uit de musical By Jupiter. Een juweel van een melodie en hier in een doorleefde uitvoering van Peggy Lee uit 1959 met George Shearing (ook helaas recent overleden) op piano en Toots Thielemans op gitaar.

“”Nobody’s heart belongs to me,
heigh-ho, who cares?

Nobody writes his songs to me,
No one belongs to me.
That’s the least of my cares.

I may be sad at times,
And disinclined to play,
But it’s not bad at times,
To go your own sweet way.

Nobody’s arms belongs to me,
No arms feel strong to me.
I admire the moon as a moon
Just a moon

Nobody’s heart belongs to me “”

Bronnen:

Green, Stanley -Broadway Musicals Show by Show, 2008 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-55783-736-3

Keyser, Herbert – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-4234-6275-0

 

10
mrt
11

Jane Monheit: “It Might As Well Be Spring”.

Om de serie over de lente af te sluiten (alhoewel April er nog aan komt !) hier aandacht voor het romantische stuk “It Might As Well Be Spring” geschreven door Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II.  Na het overlijden van Larry Hart was Dick Rodgers de samenwerking met Oscar Hammerstein aangegaan. Dat vergde een heel andere manier van werken want met Hart schreef Rodgers eerst de melodie die daarna door  Hart op tekst werd gezet. Met Hammerstein ging het precies andersom, die schreef eerst de tekst waarna Rodgers het op muziek zette.

De muziek werd geschreven voor de film “State Fair” in 1945 en “It Might As Well Be Spring” won een Academy Award For Best Original Song (Oscar) en werd een regelrechte tophit. In 1962  werd er een remake van de film gemaakt met bekende sterren van toen zoals Ann Margret, Pat Boone  en Bobby Darin.

Hier een versie van de in alle opzichten verrukkelijke zangeres Jane Monheit. Voor de drummers, op drums speelt Kenny Washington, ook bekend van de studieboeken “Easy Jazz Conception” en “Jazz Conception”, op bas Ron Carter en het uit 31 man/vrouw bestaande orkest werd geleid door de Nieuw – Zeelandse pianist Alan Broadbent. Opgenomen in September 2002 in het restaurant op de 65e verdieping van Rockefeller Plaza in New York.

Voor uitgebreide informatie over dit nummer check out http://www.jazzstandards.com/compositions-1/itmightaswellbespring.htm

17
dec
10

The JazzTraffic Trio presenteert: “Swingin’ Musicals”

Een nieuw “Performance and Lecture” programma: “wij spelen hun muziek en vertellen hun verhaal” gebaseerd op het boek “Geniuses of the American Musical Theatre”, leven en werk van beroemde Amerikaanse componisten.

Met ingang van het nieuwe seizoen 2011 / 2012 brengt The JazzTraffic Trio met vocaliste Colette Wickenhagen een “Performance and Lecture” programma met de titel “Swingin Musicals”. Onder het motto ” wij vertellen hun verhaal en spelen hun muziek” spelen we een selectie van beroemde Broadway Musical composities met werk van de Amerikaanse componisten Gershwin, Porter, Arlen, Rodgers, Hart, Hammerstein en Kern.

Dit format is gebaseerd op “The Geniuses of the American Musical Theatre” van de Amerikaanse musicalkenner Dr. Herbert Keyser die in Amerika in theaters zijn programma brengt. Hij verhaalt over leven en werk van Amerikaanse componisten en jazzpianiste en zangeres Bett Butler speelt hun muziek. Zie ook www.musicaltheatregeniuses.com/

Colette en The JazzTraffic Trio brengen een selectie van Broadway songs uit de periode 1930-1939. Elke compositie wordt bij het publiek ingeleid en geillustreerd met een PowerPoint Slideshow met foto’s van originele billboards, de artiesten, theaters en componisten.

Foto Erwin Wittenberg / Event Impressions


Voor een uitgebreide presentatie van dit programma zie de Powerpoint presentatie hierna. Voor volledig scherm klik linksonder op menu > view full screen.

Voor muziekfragmenten klik op de links onderaan,  na de Engelse versie van dit artikel.


ENGLISH VERSION   

THE JAZZTRAFFIC TRIO PRESENT: “SWINGIN’ MUSICALS”

A new ‘Performance and Lecture” show: we play their music and tell their stories, based on the book “Geniuses of the American Musical Theatre”, life and work of famous American composers.

Coming the new 2011 / 2012 season The JazzTraffic Trio featuring jazz vocalist Colette Wickenhagen present a “Performance and Lecture” show titled “Swingin Musicals”. In this show “we play their music and tell their stories” and play a selection of famous Broadway Musical songs as composed by famous American composers like Gershwin, Porter, Arlen, Rodgers, Hart, Hammerstein and Kern.

This format is based on the book “Geniuses of the American Musical Theatre” by musical expert Dr. Herbert Keyser who presents a similar theatre show in the US. Dr. Keyser tells the stories and jazzpianist and singer Bett Butler plays their music. See also www.musicaltheatregeniuses.com.

Colette and The JazzTraffic Trio present a selection of Broadway songs from the 1930 – 1939 timeframe. Each composition will be introduced to the audience and illustrated with a PowerPoint slideshow with photo’s of the artists and theatres and original billboards.

At request we can present the show in English.

(Photography Erwin Wittenberg - Event Impressions)

For a comprehensive presentation of this show see below’s PowerPoint presentation. Click on Menu > View Full Screen.

 

For fragments of the music click on below links

A Foggy Day In London Town (Gershwin & Gerswin) The JazzTraffic Trio feat. Colette Wickenhagen

All Of You (Cole Porter) The JazzTraffic Trio feat. Colette Wickenhagen.

Over The Rainbow (Harold Arlen) – The JazzTraffic Trio.

02
dec
10

Broadway Musicals (28): The last time I saw Paris.

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Roberta” . We brengen een instrumentale versie van “Yesterdays ” geschreven door Jerome Kern. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/ op dit blog.

Leven en werk van Jerome Kern (1885 – 1945)

 

Op zondag 11 November 1945 overleed Jerome Kern in New York, pas zestig jaar oud. Hij was een week  daarvoor aangekomen uit Beverley Hills voor zaken. Een paar dagen na zijn aankomst kreeg hij tijdens een wandeling een beroerte. Niemand herkende hem en hij werd naar het dichtsbijzijnde ziekenhuis gebracht. Daar vond men zijn ASCAP pasje (de Amerikaanse vereniging van componisten en tekstdichters) en waarschuwde men de familie en collega tekstdichter Oscar Hammerstein II.

Sinds 1939 woonde Kern in Beverley Hills waar hij een prachtig huis had laten bouwen. Het had een grote studio met een zwarte vleugel waar hij veel van zijn muzikale vrienden en collega componisten ontving. Nog immer verzot op gokken, speelde hij elke week de hele nacht door poker en zette in op paardenrennen.

Zijn laatste grote muzikale succes had Kern in 1940 toen hij wederom een Oscar kreeg, deze keer voor “The last time I saw Paris”. Toen de Duitsers in 1940 Parijs bezetten had tekstdichter Oscar Hammerstein II daar een gedicht over gemaakt, omdat hij vaak in Parijs was geweest. Vlak voor zijn vlucht van LA naar New York had Hammerstein dat gedicht aan Kern gegeven met het verzoek om het op muziek te zetten. Toen Hammerstein aankwam had Kern de muziek af.

Het is nooit een jazzstandard geworden maar werd ingezet als filmmuziek voor “Lady be Good” en in 1954 als titelsong voor de gelijknamig film met o.a. Elisabeth Taylor. Bijgaand filmpje met een mooie uitvoering door het orkest van Henri Mancini.

Jerome Kern schreef gedurende zijn leven 1050 composities en vele daarvan zijn anno 2010 nog springlevend. Algemeen wordt Kern beschouwd als de vader van het succescvolle Broadway tijdperk. Velen zagen hem als inspirator en dat geldt zeker voor de jazzwereld die zoveel van zijn composities heeft vertolkd. Toch wat cynisch voor een man die jazzuitvoeringen van zijn muziek niet kon waarderen.

 

Bron: Keyser, H – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009, Applause & Cinema Books, ISBN – 978-1-4234-6275-0.

 




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 313 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: