Posts Tagged ‘Performing Arts

11
okt
11

Big Bad Voodoo Daddy: Calloway Boogie.

Mochten er nog lezers van dit blog denken dat swing muziek gezapige meuk is voor jongere ouderen dan kan ik ze snel uit de droom helpen. Zoals we zagen zijn in Nederland Berkhout’s Swing Orchestra en JazzConnection behoorlijk populair. Daarom maar eens een kijkje over de grens genomen in het land dat de bakermat legde voor de swing: The US of A. Sinds 1989 opereert daar de swing revival band Big Bad Voodoo Daddy. Een ontzettend strak en superswingend orkest dat met eigen composities en arrangementen dag in dag uit de Verenigde Staten rondtourt. Ook de kleding met spectator shoes en presentatie zijn helemaal op swing afgestemd. Bekijk ook eens hun fantastische website, een belevenis op zich. In dit filmpje brengen ze “Calloway Boogie” , een ode aan de beroemde swinger  Cab Calloway ook wel de Master of Swing genoemd.

30
nov
10

Broadway Musicals (26): I Won’t Dance.

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Roberta” . We brengen een instrumentale versie van “Yesterdays ” geschreven door Jerome Kern. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/ op dit blog.

Leven en werk van componist Jerome Kern

Dorothy Fields en Jerome Kern.

In 1935 werd er een film uitgebracht van de musical Roberta met in de hoofdrollen Ginger Rogers en Fred Astaire. De producenten wilden meer songs in de film dan in de musical. Aangezien Kern zwaar gebrouilleerd was met tekstschrijver Otto Harbach over “Smoke gets in your eyes” ging Kern samenwerken met Dorothy Fields.

Dorothy Fields was een van de eerste succesvolle vrouwelijk tekstdichters. Voordat ze met Kern ging samenwerken was ze al bekend geworden met ” I can’t give you anything but love” en ‘On the sunny side of the street”.

Uit hun samenwerking voor deze film kwam de hitsong  “I won’t dance” tot stand. Om er in te komen 51 seconden  met de originele Rogers en Astaire uitvoering

En zie  wat Jane Monheit en Michael Bubble met dit nummer doen.

19
nov
10

Broadway Musicals (22): All The Things You Are.

In het programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Very warm for May” van Jerome Kern en Oscar Hammerstein II. We brengen de compositie “All the things you are”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/op dit blog.

Op 17 November 1939 ging de musical “Very warm for May” in premiere in het Alvin Theater op Broadway. Het was direct een flop. Op de tweede dag na de premiere zaten er twintig mensen in de zaal. Ondanks dat de entreeprijs werd verlaagd liep de musical niet en werd na 59 voorstellingen gestopt. Volgens de critici was het slechte script de oorzaak. Dat was op het laatste moment gewijzigd en werd er niet beter op.

En er was behoorlijke concurrentie want een maand later ging Cole Porter’s “Du Barry was a lady” in premiere en ook Rodgers en Hart’s “Too many girls” liep van stapel. Daarom werd “Very warm for May” ook wel de “lost musical” genoemd. De meest uitgebreide musicalgids  “Broadway Musicals Show by Show” noemt de productie niet eens. Kort na Nieuwjaarsdag 1940 werd de productie gestopt.

De muziek werd geschreven door Jerome Kern en Oscar Hammerstein II, toen al grote namen in de wereld van de film en musical. Er kwamen lovende kritieken van de pers over de muziek maar uiteindelijk werd “All the things you are” de enige echte hit. En wat voor een hit. Een opname van The Tommy Dorsey Band uit 1939 werd al direct een nummer 1 op de toenmalige pop charts. Volgens recent onderzoek van JazzStandards.com is het nummer na “Body and Soul” wereldwijd de meest opgenomen jazzstandard  en elke jazzmusicus van naam heeft er wel een opname van gemaakt.

Oscar Hammerstein II (l) en Jerome Kern (r)

Jerome Kern stond bekend als een enorme hork en had er een hekel aan als zijn composities werden “verjazzed”. Hij schijnt zo ongeveer een toeval te hebben gekregen toen hij de Charlie Parker versie hoorde. Maar volgens de Amerikaanse musical kenner Dr. Herbert Keyser was er nog een ander nummer uit de musical met de titel “All in Fun” dat volgens kenners wordt gerekend tot een van de fijnste Kern / Hammerstein composities. Ik heb er echter op You Tube niets van kunnen vinden en er is ook weinig over geschreven gek genoeg.

Tot de dag van vandaag is “All the things you are” onsterfelijk. Het nummer maakte in 2005 opnieuw een verassende entree in de film “Mrs. Henderson presents” met de bekende actrice Judy Dench (“M” in James Bond). Zet je koptelefoon op en luister naar die mooie versie uit de film gezongen door Will Young alleen begeleidt door piano en cello. Uitgevoerd zoals ooit door Kern bedoeld.

En luister daarna naar de sublieme swinguitvoering van Ella Fitzgerald (Lady Ella zoals Sinatra haar noemde) met het orkest van en schitterend arrangement door Nelson Riddle. Luister dan vooral naar de geweldige sound van contrabas en basedrum. Zo hoor je dat niet meer. En de dynamiek die het handelsmerk was van Riddle. Toewerken naar een zogenaamd “shout chorus” en weer afbouwen op het einde. Let ook in dat einde op dat bijna verborgen maar o zo subtiele pianostukje. Prachtig, prachtig.

Bronnen:

Songbook1. wordpress.com

Keyser, H -Geniuses of the American Musical Theatre, Applause Theatre and Cinema Books, 2009, ISBN 978-1-4234-6275-0

25
sep
10

Broadway Musicals (11): Jubilee

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Jubilee” . We brengen de Cole Porter compositie “Just one of those things”. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/ op dit blog.

Colette & The JazzTraffic Trio

Colette – Just one of those Things – Hier een opname van dit nummer van Colette’s CD “Just Friends Jammin !”

Genietend van het rijke leven ging componist en tekstdichter Cole Porter weer eens op wereldreis, die deze keer vijf maanden zou duren. Hij werd vergezeld door zijn vrouw Linda en schrijver Moss Hart. Oorspronkelijk zou een nieuwe musical in Marokko worden geschreven maar Porter stond erop om dat op een wereldcruise te doen. Aangezien hij en zijn vrouw Linda ” rich rich” waren was dat geen probleem.

Het eindproduct was de musical “Jubilee” die op 12 Oktober 1935 op Broadway in premiere ging. Het scenario was gebaseerd op het idee dat in Engeland een opstand was uitgebroken en de koninklijke familie werd verjaagd. Maar die familie vermaakte zich opperbest en incognito konden ze de dingen doen die ze anders nooit konden doen: “just one of those things, just one of those crazy things”

Hieronder een filmpje van Michael Buble van een ander  nummer uit de musical: “Begin the Beguine” dat door werkelijk talloze artiesten is opgenomen. Wederom een staaltje vakmanschap van Cole Porter, zowel muziek als tekst door hem geschreven. Buble brengt het in een straight 4/4 maat maar eigenlijk verdient het nummer een meer Latin tintje. In 1939 bracht Artie Shaw een single uit van dit nummer dat maar liefst 6.500 000 exemplaren verkocht, een uniek record voor die tijd.

23
aug
10

Broadway Musicals (5): The New Yorkers

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “The New Yorkers”. We brengen” Love for Sale” geschreven door Cole Porter. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg de Categorie JazzTraffic Trio op dit blog.

Broadway Theatre 1930 met op de voorgevel de originele billboard van de eeerste cast , met Frances Williams, Charles King e.v.a.

Op 8 december 1930 ging in het Broadway Theatre in New York de musical The New Yorkers in premiere. De tekst en muziek waren geschreven door een andere grote Amerikaanse componist Cole Porter (1891 – 1964).

Cole Porter (1891 - 1964)

Het verhaal speelde over een dame van hogere kringen die verliefd wordt op een dranksmokkelaar, voor die dagen een hot onderwerp in verband met de drooglegging. De musical was ook een soort tour door New York waarin bekende plekken voorkwamen zoals Park Avenue, Reuben’s Deli’s (restaurant), The Cotton Club, een illegale kroeg en distilleerderij.

Muzikaal gezien was het hoogtepunt van de show, wellicht de meest gespeelde jazzstandard ooit, het voor die tijd zeer gewaagde “Love for Sale”. De tekst handelde over een straatprostituee (streetwalker) en om die reden werd dit nummer, althans met gezongen tekst, zowat 25 jaar geweerd in de Amerikaanse media.

Ziehier de tekst van het verse:

“When the only sound in the empty street,

is the heavy tread of the heavy feet

that belong to a lonesome cop, I open Shop.

When the moon so long has been gazing down

on the wayward ways of this wayward town, that her smile becomes a smirk,

I go to work.

Love for Sale ” enz

In de meeste uitvoeringen van Love for Sale wordt deze inleiding, ook wel Verse genoemd, meestal weggelaten. In ons programma Swingin’Musicals worden deze verses in ere hersteld want ze zijn een essentieel onderdeel van de oorspronkelijke compositie.

Deze inleiding laat dus niets aan de verbeelding over maar ook andere delen van de tekst konden de toenmalige toests der censuur niet doorstaan zoals:

old love, new love, every love but true love

love for sale, appetizing young love for sale

if you want to buy my wares follow me and climb the stairs.

In de vijftiger jaren hadden we in Nederland een dergelijk probleem met “Mylord” uitgevoerd door Corry Brokken. Dat ging over de zin “|dan sluit ik het gordijn”……………… Tamelijk onschuldig vergeleken bij de Love for Sale tekst maar de Nederlandse puriteinen in die tijd waren onthutst en gekwetst.

In de Broadway produktie werd Love for Sale aanvankelijk vertolkd door een blanke damesgroep The Three Girlfriends voor de ingang van Reuben’s Deli’s. Dat was weer tegen het zere been van een aantal groeperingen en daarom verhuisde het nummer naar de Cotton Club, uitgevoerd door een zwarte zangeres.

Op dit You Tube filmpje de naar mijn mening beste uitvoering ever van dit Cole Porter stuk, namelijk door de Buddy Rich Big Band

Bronnen:

Keyser H, Geniuses of the American Musical Theatre, ISBN 978-1-4234-6275-0, 2009 Applause Theatre and Cinema Books.

Green Stanley, Broadway Musicals Show by Show, ISBN 978-1-55783-736-3, 2008 Hal Leonard Corporation

21
aug
10

Broadway Musicals (4): Girl Crazy.

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Girl Crazy” . We brengen het bekende ” I’ve got rythm” geschreven door George Gershwin. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg de Categorie JazzTraffic Trio op dit blog.

Op bovenstaand You Tube fimpje ziet u een van de weinige beelden die er bestaan van George Gershwin waarin  hij kort “I’ve got Rythm” uitvoert. De man was niet alleen een componist van naam en faam maar ook een begenadigd pianist. Bekend is dat waar hij kwam, als er een piano stond dan zat George daar de hele avond achter en bekommerde zich verder nergens over. Spelen voor publiek was wat hij het liefste deed.

Na de politieke satire Strike up the Band keerden de Gershwin broers terug naar het meer conventionele musical scenario. Het verhaal gaat over Danny Churchill, een zoon van een steenrijke vader. Deze stuurt Danny per taxi (!) naar Arizona om daar een ranch te gaan beheren. Dat alles om uit de handen van op geld beluste dames te blijven. Op de ranch wordt het echter een vrolijke boel met allerlei dames maar uiteindelijk trouwt Danny met Mrs. Right. Deze productie was de start van een glansrijke carriere van filmster Ginger Rogers en de musicalster (in Europa minder bekend) Ethel Merman.

Ginger Rogers

Muzikaal gezien was deze musical weer een hoogstandje van de Gershwin broers. Naast het dynamische I’ve got Rytjm bevatte deze productie opnieuw klassieke jazzstandards die vandaag de dag nog steeds veel gespeeld en graag gehoord worden, zoals Embraceable You en de ballad But not for me.

In dit You Tube filmpje hoort u een versie van Ella Fitzgerald die veel Gershwin repertoire zong en enorm heeft bijgedragen aan de acceptatie van deze muziek in de jazzwereld. In deze versie zingt Ella ook het “verse” van de compositie. Een verse werd veel gebruikt door componisten van musicals om een logische overgang van de dialoog naar de zang te maken. Zo werd een melodie op tekst gezet en diende als inleiding, dus het verse. Daarna begon het “refrein”. Tegenwoordig worden verses bijna niet meer gespeeld.

De insluitcode op You Tube is uitgeschakeld dus klik op de link en u komt vanzelf op You Tube

http://www.youtube.com/watch?v=O_hIuA9nF-o

Bronnen:

Keyser H, Geniuses of the American Musical Theatre, ISBN 978-1-4234-6275-0, 2009 Applause Theatre and Cinema Books.

Green Stanley, Broadway Musicals Show by Show, ISBN 978-1-55783-736-3, 2008 Hal Leonard Corporation




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 314 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: