Posts Tagged ‘Stephen Sondheim

23
jul
11

Jule Styne en Nat King Cole: “The Party’s Over”

Jule Styne (1905 - 1994) - slot

Recent verschenen de CD’s  “Two Faces”  van het Wolfgang Maiwald Trio en  “Live At Birdland” van Lee Konitz.  Deze CD’s hebben gemeen dat ze beide een klassieker bevatten met de titel “I Fall In Love Too Easily”, geschreven door componist Jule Styne en tekstdichter Sammy Cahn. Daarom aandacht aan leven en werk van componist Jule Styne. Dit is het laatste deel.

Op Kerstdag 1964 werd Jule Styne vader van een zoon Nicholas. Hij was inmiddels negenenvijftig jaar en kort daarvoor getrouwd met een dertig jaar jongere vrouw Maggie. In 1968 werd hij opnieuw vader van een dochter Katherine. Het gezinsleven bracht een ommekeer teweeg in Styne’s leven. Hij zwoor het gokken af en veranderde in een degelijke huisvader. Zijn uitgeverij Chappell gaf hem een renteloze lening van $ 350 000 waarmee hij een schikking kon treffen met de Amerikaanse belastingdienst en zijn schuld betalen.

Jule Styne met zoon Nick en dochter Katherine en zijn vrouw Margereth

Merkwaardig genoeg ging het artistiek minder in de jaren die volgden. Zijn shows hadden middelmatig succes behalve revivals van zijn musicals Gypsy en Gentlemen Prefers Blondes. In 1985 schreef hij nog een show The Red Shoes met Bob Merrill met wie hij ook Funny Girl schreef, maar dat werd een flop. In 1994 overleed Jule Styne aan de gevolgen van een open hartoperatie.

Styne had een enorme staat van dienst opgebouwd die zich over zeventig jaar uitstrekte en waarin hij meer dan 1500 composities schreef. Zijn loopbaan was een van de meest opmerkelijke van alle grote Broadway componisten. Zijn grootste vriend in de showbizz, Frank Sinatra, schreef erover:

“Jule Styne is simply the best there is at what he does – his song list reads like the history of American popular music.

I’ve had the pleasure and privilege of expressing his marvelous melodies in many memorable films as well as the finest saloons around the world! Songs like “People,” “Never Never Land,” “Just In Time,” “The Party’s Over,” “Three Coins In The Fountain,” and my wife’s favorite, “Diamonds Are A Girl’s Best Friend,” are quite simply, timeless.

There’s only one Jule Styne, and I love him.

— Frank Sinatra”

Opmerkelijk genoeg noemde Sinatra ook het nummer People dat hij zelf nooit op de plaat wilde zetten. Tot slot het favoriete nummer van Styne zelf, The Party Is Over in een uitvoering van Nat King Cole.

Bronnen: Keyser, Herbert – Geniuses of the American Musical Theatre – 2009 Applause Theatre and Cinema Books – ISBN 978-1-4234-6275-0.

Green, Stanley – Broadway Musicals Show by Show – 2008 – Applause Theatre and Cinema Books – ISBN 978 -1-55783-736-3

26
mrt
11

Rodgers & Hammerstein: “If I Loved You”

Leven en werk van Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II (aflevering 2), zie ook

https://bobvaneekhout.wordpress.com/2010/12/17/the-jazztraffic-trio-presenteert-swingin-musicals/

Met de tragische dood van Lorenz Hart kwam er ruimte voor Richard Rodgers om zijn samenwerking met Oscar “Ockie” Hammerstein II verder uit te bouwen tijdens en na hun fenomenale succes van Oklahoma.

De werkwijze zoals Rodgers die hanteerde met Lorenz Hart werd ook veranderd. Met Hart schreef Rodgers eerste de melodie waarna de tekst volgde. Met Hammerstein ging het precies andersom. Dat heeft enorme invloed gehad op het karakter van Dick Rodgers composities. Stephen Sondheim, overigens enorm toegewijd aan Hammerstein, verklaarde dat het werk van Lorenz Hart meer diepte en complexiteit bevatte. Hammerstein was meer een dichter op basis van ongecompliceerd optimisme, oppervlakkig zo men wil, terwijl Larry Hart, geplaagd door zijn emotionele problemen, thema’s als eenzaamheid en verlies centraal stelde.

Ook de onderlinge verstandhouding was anders. Rodgers en Hart hadden in hun meer dan vijfentwintigjare samenwerking een diepe emotionele band met elkaar, ondanks hun aanzienlijke verschillen in persoonlijkheid en karakter. Rodgers en Hammerstein hadden veel meer een zakelijke band, op “arms length” zoals Amerikanen zeggen.

Hoe het ook zij, de nummers die Rodgers en Hammerstein schreven lijken veel minder geschikt voor het jazz idioom dan Rodgers en Hart composities. Wellicht met uitzondering van “It Might As Well Be Spring” uit 1943 dat ook een jazz standard werd.In  ieder geval zijn er op You Tube nauwelijks films te vinden van jazzuitvoeringen van het R&H oeuvre.

In 1945 schreven Hart en Hammerstein de musical “Carousel” die met maar liefst 1945 voorstellingen net zo een megasucces werd als Oklahoma. Bekende songs als “June  Is Bustin Out All Over” en het later fameuze “You’ll Never Walk Alone” lagen goed bij het publiek. Een nummer dat zich goed leent voor een jazzuitvoering is het romantische “If I Loved You” dat mooi gepast zou hebben in een uitvoering van Bill Evans of Miles Davis lijkt me, maar helaas. Maar dit filmpje van Barbara Streisand in haar uitvoering van dit nummer is ook kippevel.

Bronnen:

Green, Stanley -Broadway Musicals Show by Show, 2008 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-55783-736-3

Keyser, Herbert – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009 Applause Theatre & Cinema Books, ISBN 978-1-4234-6275-0

02
dec
10

Broadway Musicals (28): The last time I saw Paris.

In het nieuwe programma “Swingin’ Musicals’ van het jazztrio JazzTraffic en jazzvocaliste Colette Wickenhagen besteden we aandacht aan de musical “Roberta” . We brengen een instrumentale versie van “Yesterdays ” geschreven door Jerome Kern. Voor meer informatie over dit programma raadpleeg https://bobvaneekhout.wordpress.com/category/jazztraffic-trio/ op dit blog.

Leven en werk van Jerome Kern (1885 – 1945)

 

Op zondag 11 November 1945 overleed Jerome Kern in New York, pas zestig jaar oud. Hij was een week  daarvoor aangekomen uit Beverley Hills voor zaken. Een paar dagen na zijn aankomst kreeg hij tijdens een wandeling een beroerte. Niemand herkende hem en hij werd naar het dichtsbijzijnde ziekenhuis gebracht. Daar vond men zijn ASCAP pasje (de Amerikaanse vereniging van componisten en tekstdichters) en waarschuwde men de familie en collega tekstdichter Oscar Hammerstein II.

Sinds 1939 woonde Kern in Beverley Hills waar hij een prachtig huis had laten bouwen. Het had een grote studio met een zwarte vleugel waar hij veel van zijn muzikale vrienden en collega componisten ontving. Nog immer verzot op gokken, speelde hij elke week de hele nacht door poker en zette in op paardenrennen.

Zijn laatste grote muzikale succes had Kern in 1940 toen hij wederom een Oscar kreeg, deze keer voor “The last time I saw Paris”. Toen de Duitsers in 1940 Parijs bezetten had tekstdichter Oscar Hammerstein II daar een gedicht over gemaakt, omdat hij vaak in Parijs was geweest. Vlak voor zijn vlucht van LA naar New York had Hammerstein dat gedicht aan Kern gegeven met het verzoek om het op muziek te zetten. Toen Hammerstein aankwam had Kern de muziek af.

Het is nooit een jazzstandard geworden maar werd ingezet als filmmuziek voor “Lady be Good” en in 1954 als titelsong voor de gelijknamig film met o.a. Elisabeth Taylor. Bijgaand filmpje met een mooie uitvoering door het orkest van Henri Mancini.

Jerome Kern schreef gedurende zijn leven 1050 composities en vele daarvan zijn anno 2010 nog springlevend. Algemeen wordt Kern beschouwd als de vader van het succescvolle Broadway tijdperk. Velen zagen hem als inspirator en dat geldt zeker voor de jazzwereld die zoveel van zijn composities heeft vertolkd. Toch wat cynisch voor een man die jazzuitvoeringen van zijn muziek niet kon waarderen.

 

Bron: Keyser, H – Geniuses of the American Musical Theatre, 2009, Applause & Cinema Books, ISBN – 978-1-4234-6275-0.

 




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 314 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: